نام و نام خانوادگی : امیررضا باباپور
نام رشته و دانشگاه : پرستاری ، دانشگاه گیلان
عیار کانونی : 5 ماه پشتیبان کانون
مقطع پشتیبانی : دوازدهم تجربی
مصاحبه گر : سید محمد موسوی
درباره نقشتان به عنوان پشتیبان آموزشی توضیح دهید. چه مدت است که به عنوان پشتیبان آموزشی فعالیت میکنید؟
در نقش پشتیبان آموزشی، مسئولیت اصلیام پیگیری مستمر فعالیتهای درسی دانشآموزان و همراهی آنها در مسیر آمادگی برای آزمونهای قلمچی است. حدود پنج ماه است که بهطور رسمی در این جایگاه فعالیت میکنم و تلاش دارم نقش یک همراه آگاه و دلسوز را ایفا کنم.
چگونه با دانشآموزان ارتباط برقرار میکنید و این ارتباط چه تأثیری در پیشرفت آنها داشته است؟
همواره سعی میکنم ارتباطی دوستانه و صمیمی، اما در عین حال همراه با احترام، با دانشآموزان برقرار کنم. این نوع ارتباط باعث شده دانشآموزان با احساس راحتی و صداقت بیشتری مسائل و دغدغههای خود را مطرح کنند و همین شفافیت، مسیر پیشرفت آنها را هموارتر کرده است.
چه روشهای خاصی برای شناسایی نیازهای آموزشی دانشآموزان دارید؟
بررسی دقیق کارنامههای آزمون و گفتوگوی هدفمند درباره نقاط ضعف و چالشهای درسی، دو ابزار اصلی من برای شناخت نیازهای آموزشی دانشآموزان است. این ترکیبِ تحلیل عددی و گفتوگوی انسانی، تصویر روشنی از وضعیت هر دانشآموز به من میدهد.
چه رویکردهایی برای ایجاد انگیزه در دانشآموزان به کار میبرید؟
تلاش میکنم ذهن دانشآموزان را از مقایسه با دیگران دور کنم و تمرکز آنها را تنها بر عملکرد خودشان بگذارم. به آنها یادآوری میکنم که حتی پیشرفتی کوچک نسبت به آزمون قبلی، یک موفقیت ارزشمند است و همین گامهای کوچک، در نهایت مسیرهای بزرگ را میسازد.
چگونه به دانشآموزان در مقابله با چالشها و مشکلات آموزشی کمک میکنید؟
نوع کمک من به چالش پیشآمده بستگی دارد، اما اصل ثابت کارم این است که تفکر و ایدهی خود دانشآموز مبنا قرار بگیرد. من تلاش میکنم نقش مکمل را داشته باشم؛ یعنی ایدهی او را کاملتر، شفافتر و کاربردیتر کنم.
چه مهارتها یا ویژگیهایی را در دانشآموزان مشاهده کردهاید که موجب موفقیت آنها در دروس شده است؟
مهمترین عوامل موفقیت را در تلاش مستمر، استمرار در مسیر و گوشدادن به تجربههای افراد موفق دیدهام. دانشآموزانی که از تجربههای ناموفق دیگران درس میگیرند، مسیر کوتاهتر و هوشمندانهتری را طی میکنند.
چه چالشهایی در طول مسیر هدایت دانشآموزان داشتهاید و چگونه با آنها مقابله کردهاید؟
یکی از مهمترین چالشها، عدم برقراری ارتباط مؤثر با برخی دانشآموزان بود. این مسئله را با نزدیک شدن به آنها، نه صرفاً در نقش پشتیبان، بلکه بهعنوان یک دوست و برادر بزرگتر، برطرف کردم و همین تغییر نگاه، فضای تعامل را کاملاً دگرگون کرد.
آیا تجربهای از برخورد با دانشآموزانی داشتهاید که ابتدا پیشرفت نداشتند؟ چگونه توانستید آنها را به موفقیت برسانید؟
بله، دانشآموزانی بودند که مشکل اصلیشان کمآوردن زمان در آزمون بود. با ارائه راهکارهای مشخص توانستیم این چالش را برطرف کنیم. یکی از این راهکارها، تکنیکی بود که خودم آن را «زوج و فرد» نامگذاری کردم.
در این روش، دانشآموز پس از مطالعهی مبحث، ابتدا سؤالات فرد را بدون محدودیت زمانی و بهصورت آموزشی حل میکند و پس از هر سؤال، تحلیل و نکات آن را یادداشت میکند. سپس به سراغ سؤالات زوج میرود و آنها را بهصورت زماندار و آزمونی (مثلاً دهتایی) حل میکند و در پایان، تحلیل انجام میدهد.
هدف این تکنیک، ترکیب آموزش عمیق با تمرین آزمونی و تقویت مدیریت زمان است.
چطور موفقیتهای خود را ارزیابی میکنید؟ آیا معیاری برای سنجش تأثیر پشتیبانیتان دارید؟
بله. معیار اصلی من، مقایسهی کارنامهی آزمون قبلی و بعدی دانشآموزان است. بررسی میکنم که آیا توصیهها و راهکارها منجر به پیشرفت واقعی شدهاند یا خیر.
چه توصیهای برای سایر پشتیبانهای آموزشی دارید تا بتوانند در کار خود موفقتر باشند؟
توصیهی من این است که ارتباطی دوستانه با دانشآموزان برقرار کنند و تجربههای شخصی خود، بهویژه شکستها و ناکامیها را با آنها در میان بگذارند تا دانشآموزان مجبور نباشند همان مسیرهای اشتباه را دوباره طی کنند.