· نام و نام خانوادگی پشتیبان: فاطمه روستا
· مقطع پشتیبانی: دبستان و متوسطه اول
· نام شهر و استان :استان فارس شیراز
· نام مدیر / مدیرگروه: سهیلا جهان اندیش
· مصاحبهگر:سهیلا جهان اندیش
· نام رشته و دانشگاه تحصیل:رشته علوم کامپیوتر از دانشگاه کردستان
· میزان پیشرفت درسی دانشآموزان در آزمون ۱۴ آذر نسبت به ۴ و ۱۱ مهر: ۷۲ درصد
• سؤال: معیار شما برای سنجش «پیشرفت تحصیلی» دانشآموزانتان بعد از هر آزمون چه بود و چگونه آن را اندازهگیری کردید؟
پاسخ: من ابتدا کارنامه دانشآموزان را بررسی میکنم و تراز و درصد هر درس را در سکوهای مقایسهای یا نسبت به آزمون قبل مقایسه میکنم؛ در صورت پیشرفت آنها را تشویق کرده و نقاط قوتشان را به آنها یادآوری میکنم و چنانچه درصد آنها در درسی افت داشته، علت را بررسی میکنم.
• سؤال: به نظر شما رایجترین مشکل مشترک دانشآموزان تحت پوشش شما چه بود؟
پاسخ: رایجترین مشکل آنها نحوه درس خواندن بود؛ اکثریت نمیدانستند چگونه درس بخوانند یا برای هر درس چقدر زمان در نظر بگیرند، و یا روزانه چقدر تست حل کنند. من صبورانه شیوههای درس خواندن را به آنها آموزش دادم تا با توجه به توانایی خود با یکی از روشها، درس خواندن خود را اصلاح کنند و بازدهی بهتری داشته باشند. همچنین میتوان گفت دومین مشکل موجود، روش تستزنی بود که با آموزش روشهای تستزنی مثل روش ضربدر منه و مدیریت زمان، آنها توانستند تا حد زیادی در تستزنی و مدیریت زمان پیشرفت کنند.
• سؤال: شاخصترین پیشرفت یک دانشآموز تحت پوشش شما چه بوده است؟
پاسخ: پیشرفت تراز و درصد دروس از بهترین و خوشحالکنندهترین پیشرفت دانشآموزانم بوده است؛ بهطوری که مشاهده میشود بهطور چشمگیری تراز آنها از ابتدای مهر رو به پیشرفت است و توانستهاند درصدهای خود را به ۱۰۰ درصد برسانند.
• سؤال: چه تغییری در شیوه مطالعه دانشآموزان بیشترین اثر را در پیشرفت آنها داشت؟
پاسخ: روش مطالعه روزانه و مرور و بازیابی اطلاعات بیشترین اثر را داشته است. من در طی تماسهای هفتگی به تکتک دانشآموزان تأکید میکنم که از مطالعه روزانه دروس غافل نشوند و حتماً ساعتی را به مرور درسهای تدریسشده همان روز در مدرسه اختصاص بدهند و سپس بعد از انجام تکالیف روزانه، به بازیابی مطالب مربوط به فردا بپردازند؛ چون معتقدم خواندن بهتنهایی کافی نیست و فهمیدن بهتنهایی کافی نیست؛ درس را باید برای بازیابی اطلاعات خواند، به این صورت که بعد از خواندن درس کتاب را بسته و موضوعات خواندهشده را بدون استفاده از نشانههای کتاب، برای خود یا شخص مخاطب توضیح دهند.
• سؤال: چگونه بین «فشار برای پیشرفت» و «فرسودگی دانشآموز» تعادل برقرار کردید؟
پاسخ: موقعی که دانشآموز انگیزه خود را از دست میدهد، با یادآوری بزرگ بودن هدفش به او انگیزه میدهم و با همدلی سعی میکنم با او صحبت کنم تا بتواند در مورد مسائل احتمالی در درس خواندن با من مشورت کند تا علت اصلی دلسردی او را متوجه شوم و با راهنمایی و مشاوره صحیح او را به سمت شروع دوباره و پیشرفت هدایت کنم.
• سؤال: پیگیری شما در فاصله بین دو آزمون چگونه است؟
پاسخ: بعد از هر آزمون و معمولاً در هفته اول، برای تحلیل کارنامه با دانشآموزان تماس میگیرم و در مورد نتیجه آزمون با آنها صحبت میکنم. تأکید من روی تحلیل آزمون است؛ زیرا معتقدم دانشآموزان باید علت اشتباهات خود را بدانند که بتوانند آن را رفع کنند و حتماً از آنها میخواهم تحلیل آزمون را با تأکید بر پیگیری و حل سؤالات اشتباه و نزده انجام داده و برای من ارسال کنند و تقریباً در طول دو هفته بین آزمون با آنها در ارتباط هستم تا مرتب به آنها انگیزه داده و آنها را برای تلاش بیشتر تشویق کنم.
• سؤال: در مواجهه با دانشآموزی که افت انگیزه دارد، اولین اقدام شما چیست؟
پاسخ: ابتدا سعی میکنم با همدلی به او نزدیک شوم و علت بیانگیزگی او را پیدا کنم و سپس با توجه به علت آن مسئله، صبورانه و با دلسوزی راهکارهایی را به آنها ارائه میدهم تا بتوانند آن مسئله را حل کرده و مجدداً مسیر پیشرفت را از سر بگیرند؛ در بعضی موارد نیاز است با خانوادهها صحبت شود و موضوع از سمت آنها پیگیری و رفع شود.
• سؤال: با دانشآموزان کمالگرا یا اهمالکار چگونه کار میکنید؟ لطفاً توضیح دهید.
پاسخ: اتفاقاً با چنین دانشآموزی برخورد داشتم؛ از اولین آزمون دنبال بهانه برای توجیه کردن خود برای فرار از درس بود. من با صحبتهای پیدرپی و پیگیریهای مستمر، فواید درس خواندن، شیرینی برتر شدن و فایده تلاش کردن را به آنها یادآور میشوم و هر بار طعم لذتبخش تراز برتر شدن و قبولی در مدرسه تیزهوشان را برایشان توصیف میکنم که درک کنند برای چه در این مسیر قدم گذاشتهاند و هدفشان از آزمونهای قلمچی چیست و با هر بهانهای که آنها برای فرار از درس میآورند، آنها را به شیوههای مختلف راهنمایی و هدایت میکنم تا ارزش والای هدفی که دارند برایشان روشن شود.
• سؤال: نقش خانواده در مسیر پیشرفت دانشآموزان را چگونه مدیریت کردید؟
پاسخ: صددرصد خانواده نقش زیادی ایفا میکند؛ بعضی از خانوادهها بهخاطر حساسیت بیش از حد، بیشتر باعث استرس فرزندان میشوند که این موضوع به شدت روی آنها تأثیر منفی میگذارد. من سعی کردم با خانوادهها ارتباط بگیرم و بهطوری که حساسیت آنها را تشدید نکنم، آنها را توجیه کنم که بر فرزندان نظارت داشته باشند اما در درس خواندن فراغبال بیشتری به آنها بدهند تا خودشان بدون دغدغه به درس برسند که تأثیر آن روی تراز و تلاش دانشآموزان مشاهده شد.
• سؤال: شما به عنوان پشتیبان، شخصیسازی برنامه راهبردی را چگونه به دانشآموزانتان آموزش دادید؟
پاسخ: ابتدا همه جزئیات برنامه راهبردی را در جلسه حضوری که با والدین و دانشآموز داشتم، به آنها توضیح دادم و آنها را در مورد بودجهبندی و تاریخ آزمونها توجیه کردم و در طی آزمونها و با توجه به بودجهبندی برنامه راهبردی و توانایی هر دانشآموز، فرصت دو هفته بین آزمون را طوری تقسیم میکنم که دانشآموز بدون فشار همه مباحث را جمعبندی کند.
• سؤال: برای مشاوره دادن به دانشآموزان، کدام یک از ابزارهای کانون را بیشتر استفاده میکردید؟
پاسخ: قطعاً هر کدام از ابزارها به نحوی مفید و کاربردی هستند؛ دفتر برنامهریزی و کتاب خودآموز که اهمیت به آن برای هر دانشآموزی از واجبات است و من با توجه به بررسی این کتابها میتوانم میزان وقتی که برای هر درس میگذارند و علت رایج اشتباهاتشان را متوجه شوم و آنها را راهنمایی کنم.
• سؤال: برای پیشرفت در دروس، کدام یک از منابع و کتابهای کانون را به دانشآموزانتان پیشنهاد میکردید؟
پاسخ: ابتدا کتابهای آبی را معرفی میکنم تا با سطح سؤالات آشنا شوند و بتوانند روی بالا بردن تراز خود تمرکز کنند و سپس آنها را با کتابهای سهسطحی آشنا میکنم تا خودشان را با این سطح سؤالات دشوارتر نیز ارزیابی کنند؛ برای آن دسته از دانشآموزانی که تعداد اشتباهات زیاد است، کتاب اشتباهات پرتکرار را توصیه میکنم.
• سؤال: آیا دانشآموزان شما آزمونها را حضوری شرکت میکردند؟ برای تشویق آنها به حضوری آمدن سر جلسه آزمون چه میگفتید؟
پاسخ: اکثر دانشآموزان من آزمون حضوری را به آزمون آنلاین ترجیح میدهند اما اگر بنا به علتی بخواهند آزمون را به صورت آنلاین شرکت کنند، از فواید آزمون حضوری برایشان میگویم و اینکه یادگیری که در آزمون حضوری اتفاق میافتد قطعاً بیشتر و بهتر است چون با فضای آزمون اصلی آشنا میشوند که به کمشدن استرس آنها و مدیریت زمان کمک میکند.
• سؤال: در روزهای جمعهی آزمون، مشاورههای یکدقیقهای شما با دانشآموزان چگونه برگزار میشود و تمرکز اصلی این گفتوگوهای کوتاه بر چه محورهایی است؟
پاسخ: معمولاً با توجه به شناختی که از هر دانشآموز دارم، مشاورهای که به آنها میدهم متفاوت است، اما در کل روی روش تستزنی تأکید میکنم، در رابطه با مدیریت زمان و عجولانه رد نکردن سؤال از روی بیدقتی، مرور مجدد دفترچه سؤال و وقت گذاشتن روی سؤالات حلنشده بعد از حل سؤالات آسان است.
• سؤال: فکر میکنید چه مهارتی از شما بهعنوان پشتیبان، بیشترین تأثیر را در نتایج داشته است؟
پاسخ: پیگیری مداوم کارهای درسی دانشآموزان و ارائه راهکارهای مفید در حل مسائل موجود بیشترین تأثیر را داشته است چون با تعهدی که نسبت به کارم دارم، هیچ کاری را تا رسیدن به نتیجه مطلوب رها نمیکنم.
• سؤال: به نظر شما اصلیترین ویژگی یک پشتیبان موفق چیست؟
پاسخ: قطعاً پیگیری مستمر و مشاوره مفید، ویژگی یک پشتیبان حامی است؛ پشتیبان باید با همدلی، شرایط دانشآموز را درک کرده و در مواقع لزوم راهکار مفید و عملی ارائه دهد.
• سؤال: آیا برنامهای برای ادامهدار بودن این پیشرفت و افزایش کیفیت کار خود دارید؟
پاسخ: قطعاً باید پیگیرتر از قبل به کار خود ادامه دهم؛ هر بار در تماسها علاوه بر بودجهبندی برنامه راهبردی، پیگیر نمرات و امتحانات مدرسه آنها نیز میباشم که به این وسیله نقاط ضعف آنها را پیدا کرده و آنها را به نقاط قوت تبدیل کنم.
• سؤال: اگر روش پشتیبانی شما را به یک مدل قابل انتقال به سایر پشتیبانها تبدیل کنیم، کدام مؤلفهی کلیدی بیشترین نقش را خواهد داشت؟
پاسخ: مؤثرترین مؤلفه، ایجاد ارتباط موثر و همدلانه با دانشآموز و برنامهریزی شخصیسازیشده مخصوص هر دانشآموز است؛ چون هر دانشآموز توانایی خاص خود را دارد که آن را از سایر دانشآموزان متمایز میکند؛ بنابراین با شناخت فردی آنها و با توجه به ارتباطی که هر دانشآموز با پشتیبان میگیرد، میتوان به او برنامهای متناسب برای پیشرفت ارائه داد.
• سؤال: مهمترین توصیه شما به دانشآموزان در مسیر موفقیت تحصیلی چیست؟
پاسخ: توصیه من شعار همیشگی کانون قلمچی است؛ موفقیت برنامه میخواهد و هیچ موفقیتی بدون برنامهریزی، بدون تلاش و پشتکار اتفاق نمیافتد؛ هر هدفی یک برنامهریزی اصولی و صحیح میخواهد که ما را به سمت جلو هدایت کند.
• سؤال: شما به عنوان پشتیبان گروه پایه، چگونه سختی بیشتر کار را مدیریت کردید؟ فکر میکنید نقطه قوت کار شما تا بهالان چه بوده است؟
پاسخ: سختی کار پشتیبان در گروه پایه، ناشی از نوسانات روحی، نیاز به پیگیری مداوم و تفاوتهای فردی زیاد دانشآموزان است که با اولویتبندی کارها میتوان آنها را به بهترین نحو انجام داد. دانشآموزان پایه نیازمند فضایی امن هستند تا ضعفهایشان را بپذیرند؛ توانایی من در گوش دادن فعال و تبدیل انتقاد به یک برنامه قابل اجرا، کلید موفقیت در جلب اعتماد و همراهی آنهاست.
• سؤال: مهمترین کاری که شما برای دانشآموزانتان انجام میدهید چیست؟ چگونه این کارها منجر به پیشرفت درسی آنها میشود؟
پاسخ: مهمترین کاری که انجام میدهم، آموزش نحوه مطالعه و مدیریت منابع است، نه صرفاً پیگیری محتوای درسی؛ کمک میکنم تا دانشآموز یاد بگیرد چگونه برنامهریزی جامع کانون را با وضعیت روزانه و مدرسه و نقاط ضعف شخصی خود هماهنگ کند. و دومین کار من، تحلیل دقیق آزمون است، چون مهمترین عامل پیشرفت، تحلیل دقیق آزمونهای قبل است که به آنها کمک میکنم تا تشخیص دهند مشکل از درک مطلب است، یا مدیریت زمان و حفظیات و جزئیات است و سپس با ارائه راهکار اختصاصی، بازدهی مطالعه را افزایش میدهم.
• سؤال: چالش بیشتر دانشآموزان تحت پوشش شما در چه درسی است؟ و چه راهکاری برای رفع این چالش به آنها پیشنهاد میکنید؟
پاسخ: معمولاً در دروس اصلی مثل ریاضی و علوم با چالش روبرو هستند که راهکار پیشنهادی من به این صورت است: قانون (اول فهمیدن بعد تکرار)؛ تأکید میکنم تا زمانی که یک مفهوم کاملاً درک نشده، سراغ تستزنی بیهدف نروند. ایجاد (دفترچه فرمول و نکات کلیدی)؛ تأکید میکنم از روش خلاصهنویسی، نکات مهم را یادداشت کنند تا مرور آنها سادهتر باشد.
• سؤال: به عنوان یک پشتیبان، مهمترین عامل پیشرفت دانشآموز در آزمونهای کانون را چه میدانید؟ کمی توضیح دهید.
پاسخ: مهمترین عامل پیشرفت، پایبندی منسجم به برنامه راهبردی و استراتژی آزمون است؛ برنامه راهبردی یک برنامه متراکم و هدفمند است؛ کسانی که مطابق برنامه پیشروی کنند قطعاً پیشرفت میکنند.
• سؤال: دغدغهی شما به عنوان یک پشتیبان در مورد پیشرفت درسی دانشآموزانتان چه بوده است؟ چگونه بر آن غلبه کردید؟
پاسخ: بزرگترین دغدغه، عدم درک واقعی دانشآموز از سطح خود و کاری است که قرار است انجام دهد؛ در نتیجه دچار تلاش بیهدف و فرسایشی میشود. دانشآموزان اغلب درگیر حفظ کردن مطالب و تستزنی میشوند اما نمیدانند کجای کارشان ایراد دارد. برای غلبه به این دغدغه به آنها یادآوری میکنم که روی اشتباهاتشان در تستزنی تمرکز کنند تا ایراد خودشان را متوجه شده و تلاششان هدفمند شود.
• سؤال: دوران امتحانات نهایی را چگونه میبینید؟ برای استفاده مؤثر از این دوران چه پیشنهاداتی به دانشآموزان خود میدهید؟
پاسخ: من این دوران را فرصتی برای تبدیل یادگیریهای تستی به یادگیری تشریحی و مفهومی پایدار میبینم که دانشآموز باید از حالت تستزنی سریع به حالت نوشتن پاسخ تشریحی کامل تغییر فاز دهد؛ مهمترین کار، مرور نمونه سؤالات امتحانی سالهای گذشته است.
• سؤال: در تماسهای خود با گروه تحت پوششتان، بیشتر با اولیا صحبت میکنید یا دانشآموزان؟ نقش اولیا را به چه شکل میبینید؟
پاسخ: نقش اولیا در این مقطع حیاتی است اما نه در دخالت مستقیم در امور درسی؛ آنها باید محیطی آرام و امن در خانه ایجاد کنند، از فرزندان حمایت عاطفی کنند نه صرفاً تشویق نمره!
• سؤال: برای نتیجهگیری بهتر دانشآموزانتان در نیمسال اول چه برنامهای دارید؟ هدفگذاری شما برای نیمسال دوم چیست؟
پاسخ: هدف اصلی در نیمسال اول، شناسایی و رفع ایرادات ریشهای در تثبیت مفاهیم پایه است که با استفاده از کارنامه آزمونها، سه درس اصلی که بیشترین پتانسیل پیشرفت را دارند، پیدا میکنم. هدفگذاری در نیمسال دوم، جهش تراز و شبیهسازی کامل آزمون است؛ برای هر دانشآموز یک تراز مشخص تعیین کرده و با تمرکز بر مدیریت زمان و افزایش سرعت تستزنی، کمک میکنم به آن تراز برسد.
• سؤال: چقدر شخصاً به برنامهریزی خودتان برای انجام کارهای روزانه اهمیت میدهید؟ چقدر این برنامهریزی و اهمیت داشتن آن را به دانشآموزان خود انتقال دادهاید؟
پاسخ: شخصاً به برنامهریزی به عنوان ستون فقرات کارآمدی اعتقاد راسخ دارم؛ پشتیبان باید نمونه عینی نظم باشد.