همه این "فناوری آموزشی" گرچه خیلی خوب و مدرن به نظر میرسد، اما شما چطور میتوانید مطمئن باشید که دستگاهها و برنامههایی که در مدرسهی فرزندتان استفاده میشود، واقعاً به یادگیری فرزندتان کمک میکند؟
نوشته شده توسط کریستال ینداک، 9 فوریه 2016
آزمایشگاههای رسانهای بیارزش با تعداد کمی از رایانههای رومیزی قدیمی یا آیپدهای جالبی که با نام تجاری تختههای هوشمند جدید، هماهنگ شدهاند؟ کدام برای فرزندتان جذابتر خواهد بود؟
در این عصر و دوره، محدوده چیزی که به عنوان "اد تک" یا فناوری آموزشی مورد قبول واقع میشود، بسیار گسترش یافته است. اگر فناوری مدرسه درخشان و جدید است، راحتتر میتوان تصور کرد که فرزندتان طبق آخرین روشهای علمی آموزش ببیند. اما واقعاً چطور همه این تکنولوژی آموزشی بر یادگیری تأثیر میگذارد؟
متأسفانه هنوز تعداد زیادی سوال بدون پاسخ درمورد رابطهی بین فناوری با یادگیری وجود دارد. تحقیق درمورد این که چه کار میکند و چرا محدود است- و در هم آمیخته است. به عنوان مثال، در تحقیق اخیراً کشف شده است که تنها ارائه ابزارهای فناوری جدید به همهی بچهها بدون حتی راهنمایی بیشتر، در واقع شکاف (فاصله) پیشرفت را افزایش میدهد.
اما مطالعاتی نیز وجود دارند که نشان میدهد ابزارهای فناوری میتوانند برای یادگیری موثر باشند. نمونهی این مطالعات تحقیق جدیدی است که نشان میدهد چطور یک آیپد میتواند به فهم خیلی سریعتر مفاهیم سهبعدی مانند منظومه شمسی به دانشآموزان کمک کند.
تحقیق دیگری توضیح میدهد که چرا برخی برنامهها، با وجود اینکه معلمان و اساتید خود از آنها استفاده میکنند و دانشآموزان را نیز برای یادگیری ملزم به استفاده از این برنامهها میکنند، پیشرفت میکنند، درحالی که برنامههای دیگر که استفاده فناوری در آنها اختیاری است یا اینکه معلم یا دانشآموز آن را بد میفهمد، پیشرفت نمیکنند.
با این حال راههای سادهای برای تشخیص این وجود دارد که آیا مدرسهی فرزندتان به نحو موثری از تکنولوژی برای یادگیری استفاده میکند یا نه.
ارزیابی استفاده از فناوری در کلاس فرزندتان
اول و مهمتر از همه این است که وجود تکنولوژی به تنهایی یک علاج قطعی نیست. چرا؟ چون موفقیت وابسته به این است که ابزارها چطور استفاده میشوند.
آلیسون کارچلمان، استاد یادگیری، طراحی و تکنولوژی در کالج آموزش دانشگاه ایالت پن میگوید: "بیشتر روش و رویکرد اهمیت دارد تا وسیلهای که استفاده میشود."
کارچلمان اخطار میدهد: "اینکه فرزند شما واقعاً در حال یادگیری است هنوز بستگی به معلم دارد. شما نمیخواهید معلمانی را ببینید که فعالیتهای معمولشان را کاهش میدهند، آنها را دیجیتالی میکنند و به آن پایان میدهند."
در عوض، در جستجوی معلمانی باشید که به این فکر باشند چطور از فناوری به شکل خلاقانهای استفاده کنند تا دانشآموزان را درگیر کنند. اگر فرزندتان روی درس اقیانوسها کار میکند، برای مثال، او نیاز دارد که آزادانه در اقیانوسها به کاوش بپردازد تا اینکه تنها یک کار در کلاس دیجیتالی را پر کند.
مهم نیست که پروژه یا موضوع چیست؛ فناوری باید به فرزندانتان کمک کند که سوالاتشان را بپرسند، پاسخهای جدید پیدا کنند و نشان بدهند که آنها در روشهای چالش برانگیز و مفید چه چیزی یاد گرفتهاند.
در نهایت متخصصان هشدار میدهند که فناوری هرگز نباید مرکز توجه باشد. مطمئناً نمیخواهید که دانشآموزان زمانهای طولانی در انزوا روی وسایل الکترونیکیشان کار کنند. دانشآموزان باید در حالی که از فناوری استفاده میکنند، با معلم و سایر بچهها تعامل داشته باشند. در مدارس ابتدایی نیز، بچهها همچنان باید با مواد و اجسام ملموس مانند مداد رنگی، چسب، قیچی و کاغذ نقاشی کار کنند.
آیا تخته های هوشمند دانشآموزان را باهوش تر میکنند؟
استفاده از تختههای هوشمند در کلاس نظرات متفاوتی را از مربیان دریافت کرده است. تحقیقات نشان میدهد که این تختهها میتوانند علاقه و مشارکت دانشآموزان را افزایش دهند؛ برای مثال، مطالعات نشان میدهند که وقتی معلمان از تخته برای روح بخشیدن به آموزششان با اضافه کردن رنگها، نمایش فیلم و اجازه دادن به دانشآموزان که از لحاظ فیزیکی با تخته در تعامل باشند، استفاده میکنند، دانشآموزان به خوبی واکنش نشان میدهند. اما کارچلمان تذکر میدهد که قطعاً شما نمیخواهید تخته هوشمندی را ببینید که الزاماً به یک صفحه پروژکتور فانتزی تبدیل شده است. در واقع او میگوید برخی مربیان، اشتیاق برای استفاده از تختههای هوشمند از دست دادهاند، زیرا آنها پویایی کلاس را تغییر نمیدهند. اما صبر در اولویت است. تحقیقات نشان میدهد که ممکن است برای معلمان چند سال طول بکشد تا بهراحتی از ابزارهای فناوری جدید در درسهایشان استفاده کنند.
آیا بهاشتراکگذاشتن وسایل خوب است یا دانشآموزان باید وسایل خودشان استفاده کنند؟
بعضی مدارس برای هر دانشآموز لپتاب یا تبلتی را در کلاس اختصاص میدهند. برخی دیگر تعدادی از این ابزارهای الکترونیکی را در اختیار دارند و از معلمان میخواهند برای استفاده از آنها زمان خود را برنامهریزی کنند. باقی مدارس نیز همچنان یک آزمایشگاه رسانهای مشترک دارند که کلاسها ممکن است یک یا دو بار در هفته از آن بازدید کنند. سوال این است: آیا دانشآموزان برای اینکه برنامه فناوری مدرسه به خوبی پیش برود به وسایل خودشان نیازمند هستند؟ دلیل منطقی برای یک به یک بودن فناوری (هر دانشآموز یک وسیله داشته باشد) این است که به بچهها کمک میکند در استفاده از فناوری بهخوبی مسلط باشند. کارل هوکر، مدیر نوآوری دربخش یک به یک آی پد مدرسه در آستین، تگزاس و مشاور معلم فناوری آموزشی میگوید: "اگر از سناریوی یک نوع سناریو بهاشتراکگذاری استفاده میکنید، آن سطح بعدی یکپارچگی را ندارید. ناگهان وسیلهتان گرفته و به شخص دیگری داده میشود و شما مالکیت آن را ندارید."
تا به حال، بر اساس گفتهی متخصصان، بیشتر مطالعاتی که بر روی برنامههای یک به یک انجام شدهاند افزایش قابل توجهی در موفقیت دانشآموزان را نشان ندادهاند. چرا نه؟ به گفته کریستا گلازوسکی، دانشیار فناوری سیستمهای آموزشی در دانشگاه ایندیانا، موفقیت به اجرا وابسته است: "وقتی مدارس با من تماس میگیرند تا با آنها درمورد انتخابهای فناوری صحبت کنم، بزرگترین سوالم این نیست که آنها چه وسایلی را برای خرید درنظر گرفتهاند، بلکه میپرسم چه سرمایهگذاریهایی را هم برای پیشرفت معلم در کنار خرید وسایل فناوری برنامهریزی میکنند؛ زیرا این تمرینهای تدریس مرتبط با استفاده از فناوری است که بیشترین اهمیت را دارد.
تاکنون چه اتفاقی برای آزمایشگاه رسانهای رخ داده است؟
همانطور که مدارس به سمت برنامههای یک به یک و تکنولوژی در کلاس حرکت میکنند، نقش آزمایشگاه رسانهای مدارس نیز تغییر کرده است. بسیاری از آزمایشگاههای رسانهای سیار شده اند و بقیه نیز ناپدید شدهاند.
کایل پک، مدیر عامل مرکز نوآوری آنلاین در یادگیری در کالج آموزش ایالت پن میگوید: "یک آزمایشگاه رسانهای بهتر از هیچ چیز است، اما آیا واقعاً میتوانید از آن سود ببرید وقتی که فقط میتوانید سه شنبهها و پنج شنبهها آنجا باشید؟"
در آیندهی نزدیک از مدارس انتظار میرود که به سمت "ابر" حرکت کنند، به این معنی که نرمافزارها و پروژهها از تنها یک مکان در مرکز رسانه یا از یک وسیله فیزیکی در دسترس نخواهند بود.
مسائل مربوط به اتصال
یک بخش بزرگی از موفقیت برنامه فناوری مدرسهتان به اصول اولیه، یعنی پرداخت به کیفیت شبکه بیسیم (وای فای) مدرسهتان ارتباط دارد. آیا هرکس میتواند هر زمان هر آنچه را نیاز دارد پخش کند؟ آیا بچهها میتوانند در زمان واقعی تعامل داشته باشند؟ مهم نیست که برنامهی درس چقدر عالی است؛ اگر دانشآموزان زمانشان را در انتظار برای بارگذاری صفحات هدر دهند، یادگیری به تأخیر خواهد افتاد. دومین عامل برای سنجش، پشتیبانی فنی مناسب است. آیا وقتی که ابزارآلات الکترونیکی خراب شوند، کارمندان اختصاصی برای رسیدگی به آنها وجود دارند؟ اگر نه، وقتی که وسایل از کار بیفتند، برنامه چیست؟
آیا آن نرمافزار ارزشمند است؟
محققان نمیتوانند با یورش نرمافزارهای جدید متمرکز بر فناوری آموزشی همپا باشند، اما به طور کلی تحقیقات نشان میدهد که بیشتر نرمافزارها به اندازهی داشتن یک شخص واقعی که با دانشآموز روی موضوعی کار میکند، موثر نیستند. با وجود این گفته، کارچلمان میگوید: "والدین لزوماً نباید وقتی که دانشآموزانی را میبینند که در کلاس بازیهای ویدیویی انجام میدهند، ترشرویی کنند."
او متذکر میشود که: "بازیها به طرزی باورنکردنی آموزنده هستند."
یک منبع روبهرشد تحقیقاتی یافته است که بسیاری از بازیهای ویدیویی، توانایی بهبود مهارت شناخت را دارند و- چه به صورت آنلاین یا غیر آنلاین- بازیسازی (گیمیفیکیشن) یک روش یادگیری اثبات شده است.
برخی نواحی، برای انتخاب نرمافزارهای مورد نیاز برای کلاس درس کمیتههای بررسی تعیین میکنند، در حالی که دیگر مدارس به توصیههای مربیان توجه میکنند. در بسیاری از موارد معلمان خودشان آنها را پیدا میکنند. آیا در اینکه نرمافزارهایی که فرزندتان استفاده میکند مفید هستند یا نه شک دارید؟ از معلم بپرسید که چطور نرم افزار موردنظر اهداف یادگیری را تقویت میکند. مهم نیست که چه کسی نرمافزار را بررسی کرده است، معلم باید بتواند هدف خود را از اینکه چرا از دانشآموزان میخواهد از آن نرمافزار استفاده کنند بیان کند.
ارتباط مدرن بین والدین و معلمان
در برخی شهرها، نشست های PTO یا خبرنامههای مدرسه، هنوز بهترین راه برای انتقال پیامهای مهم به والدین است. بسیاری از مدارس از لیستهای ایمیل، صفحات فیسبوک، خبرمایهها(فیدها)ی توییتر یا روبوکال ها برای برقراری ارتباط بین والدین و مدرسه استفاده میکنند. حداقل، معلمان باید برای پاسخگویی به ایمیلهایی که از طرف والدین است، در دسترس باشند. به طور فزایندهای، رویه معمول این است که والدین یک پورتال (درگاه ورودی) مانندSchool Loop یا TeacherEase داشته باشند؛ جایی که والدین برای دسترسی به نمرات فرزندشان، سوابق حضور، میزان پول نهار و پرسیدن سوالات از معلم وارد سیستم میشوند.
8 سوال برای پرسش درمورد فناوری در دبستان فرزندتان
فرزندم باید در کلاس به چه میزان به فناوری دسترسی داشته باشد؟
فرزندم باید چند ساعت در هفته به آزمایشگاه رسانهای دسترسی داشته باشد یا از ابزارهای سیار رسانهای مدرسه استفاده کند؟
چطور استفاده از این تکنولوژی (آیپد، لپتاپ، تخته وایتبرد، نرمافزار کاربردی) اهداف یادگیری را تقویت میکند؟
معلمان چه آموزشهای حرفهای برای کمک به دانشآموزان در تلفیق فناوری با طرح درس دریافت میکنند؟
مدرسه چه نوع پشتیبانی فنی باید داشته باشد؟
شبکه بیسیم (وای فای) مدرسه چه قدر قوی و قابل اعتماد است؟
آیا معلم یا مدرسه از ایمیل، پورتال، فیسبوک، توییتر یا سیستمهای آنلاین دیگر برای ارتباط برقرار کردن با والدین و دانشآموزان استفاده میکند؟
ویراستار: پریا سلیمانی