*به نام خداوند جانآفرین*
عربی(3):
منادا:
نکات مهمی که در مورد این مبحث باید بدانید شامل موارد زیر است:
*منادای علم و نکرهِ مقصوده، مبنی بر ضمّ و محلاً منصوب هستند.پس اگر در صورت سؤال از شما منادایی را خواستند که مبنی باشد به دنبال یکی از این دو نوع بگردید.
*تنها منادایی که معرب است،منادای مضاف است که منصوب میباشد،پس اگر در صورت سؤال از شما منادای معرب را خواستند،به دنبال منادای مضاف باشید.
*اگر منادا به «یاء» متکلّم وحده ختم شود،میتوان حرف «یاء» را حذف کرد و بهجای آن،کسره گذاشت:یا تلمیذاتی← یا تلمیذاتِ
*«اللّهمّ» در اصل «یاالله» بوده که حرف ندا از ابتدای آن حذف شده و به جایش به آخر «الله»، میم مشدّد اضافه شده است و منادای علم و مبنی بر ضمّ میباشد.
*هرگاه اسم «ال»داری مورد ندا قرار گیرد،قبل از آن در صورت مذکر بودن، «أیّها» و در صورت مؤنث بودن،«أیّتها» میآید که در این صورت،«أیّ و أیّة» منادای نکره مقصوده و «ها» حرف تنبیه است و اسم پس از آنها اگر جامد باشد،عطف بیان و اگر مشتق باشد،صفت است و در هر دو صورت،از نظر اعراب، تابع«أیّ» و مرفوع است.
«پیروز و سرفراز باشید.»
نویسنده: مریم آقایاری
