کار امروز را به فردا وامگذار (درس هر روز را همان روز بخوانیم). این یک رهنمود عمیق است. برای زندگی و مدیریت زمان که از بس به هر زبان تکرارشده جامهی ضربالمثل پوشیده است.
یک ضربالمثل میگوید: هرگز کاری را که امروز قادر به انجام آن هستی به فردا مگذار؛ زیرا «امروز» همان «فردایی» است که دیروز در انتظار آن بودی و این یعنی هشدار که اگر به واگذاری امروز به فردا عادت کنی، کاری از پیش نخواهی برد و اگر همه عادت کنند، کاری به انجام نخواهد رسید.
هیچ فکر کردهاید اگر مخترعان و دانشمندان کار امروز را به فردا وامینهادند، انسان هنوز در همان عصر نخستین مانده بود؟ هیچ فکر کردهاید اگر قرار باشد مسافری رفتن را به فردا واگذارد، به هیچ جا نخواهد رسید؟ هیچ فکر کردهاید چرا در آیات قرآن و در آموزههای دینی این همه بر تلاش و تکاپو تأکید میشود و ما را از واگذاری کار امروز به فردا که در تنبلی و بیبرنامگی نمود پیدا میکند پرهیز میدهد؟ «لیس للانسان الا ما سعی» آدمی را به تکاپو و تلاش برای آیندهی بهتر میخواند در آیهای دیگر خداوند سنت خویش را آشکارا بیان میکند که سرنوشت هیچ قومی تغییر نمیکند مگر آنکه آنان در خود تغییر ایجاد کنند و این تغییر فقط با مدیریت زمان حال ممکن است. ما هنگامی میتوانیم زندگی امروز و آیندهی خود را خوب بسازیم که همین امروز کار خود را انجام دهیم. امروز، «خویشتن» را چنان بسازیم که از ما هر کاری که سر بزند سزامند و سازنده باشد.
برای این کار باید از مسامحهکاری دست بشوییم. برایان تریسی میگوید: «یکی از راههای غلبه بر مسامحهکاری این است که فرض کنیم تنها یک روز فرصت داریم تا کارهایمان را انجام دهیم.» باید بدانیم شاید هیچ وقت فردا فرصتی برای جبران امروز نداشته باشیم. پس باید روی امروز متمرکز شویم. گراهام بل میگوید: «تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام میدهید، متمرکز کنید.»