نام و نام خانوادگی : علی کرابی
پایه : یازدهم تجربی
نام شهر و استان : شاهرود - سمنان
شغل و تحصیلات مادر : لیسانس تاریخ - آزاد
شغل و تحصیلات پدر : فوق دیپلم - آزاد
میانگین تراز : 6681
سالهای حضور در کانون : ۲ سال
مصاحبهگر : سینا فتحی
**مصاحبه سال گذشته علی کرابی در سایت کانون (سال 404-403) با کلیک روی این متن بخوانید و نظر دهید ...**
- چگونه با کانون آشنا شدید؟
مادرم خود در دوره کنکور کانونی بود، از پایه نهم قصد داشتم در آزمون های جامع شرکت کنم که به دلایلی نشد، اما از دهم به طور مستمر در آزمون ها شرکت می کنم. آشنایی من بیشتر به واسطه توصیه والدین بود.
- هدف شما از شرکت در آزمونهای کانون چیست؟
هدف من از شرکت در آزمون ها بیشتر تمرین هنر آزمون دادن است. آزمون دادن در خانه، به شخصه برای من شرایط آزمون را به خوبی شبیه سازی نمی کند
- مهمترین دستاورد و دلیل موفقیت شما در نیم سال اول چه بوده است؟
دروس زیست و فیزیک از دوران متوسطه اول به واسطه مطالعات و علاقه شخصی قبلی، همیشه جزو نقاط قوت من بوده اند و در آزمون ها هم درصد زیر 60 نداشته ام. از دهم در شیمی مسائل و ریاضی درصد خوبی نداشتم، اگرچه در بحث تشریحی خوب بودم. مشکل این دو درس را با استمرار در تمرین بیشتر حل کردم تا به شرایط مطلوب تری برسم.
- در آزمونها حضوری شرکت میکنید یا آنلاین؟ چرا؟
بستگی به شرایط دارد، گر چه تمایلم به آزمون حضوری است. به نظرم آزمون آنلاین با حل کتاب تست تفاوت زیادی ندارد و شما صرفا به تست های جدیدی مواجه شده اید که بدون زمان و شبیه سازی باید آنها را حل کنید.
- شما کارنامه آزمون را چه زمانی دریافت میکنید؟ حضوری یا صفحه شخصی؟
کارنامه زودهنگام را ساعت ۱ بعدازظهر آزمون بررسی می کنم و حدود ساعت ۶ هم کارنامه اصلی را می گیرم، گرچه تحلیل آزمون را همان بعد از جلسه با حل سوالات نزده به صورت سنجشی شروع می کنم. تا حد امکان سعی می کنم حضوری کارنامه را بگیرم و در جلسات تحلیل کارنامه پشتیبانم حاضر باشم.
- برای پیشرفت در هر آزمون چگونه برنامه ریزی میکنید؟
در دروس تخصصی، برای مباحثی که پیشروی محسوب می شوند، ویدیو آموزشی نگاه می کنم و به صورت جدی با درسنامه و هر منبع متنی برای آموزش به جز کتاب درسی مخالفم، به نوعی آنرا وقت تلف کردن میدانم. به نظر من هیچ متن آموزشی به اندازه متن کتاب اهمیت ندارد، و مطالعه کتاب در درسی مانند زیست و شاید حتی شیمی، باید به مراتب چندین برابر حل تست و مشاهده ویدیو رخ دهد، متن کتاب نسبت به هر بخشی از هر کتاب کمک درسی، سندیت بسیار یالاتری دارد که بدیهی است. نکته دیگر باز هم در مطالعه زیست، استنباط شخصی شکل هاست، به گونه ای که ضمن مطالعه نکات، حتما شکل ها یک دور شخصا تحلیل شود. این روش کمک می کند تا یادگیری برای ذهن به روش سازنده تری انجام شود و در حافظه بلند مدت ثبت گردد. بعد از این از آن مبحث تست آموزشی کار می کنم تا به تسلط برسم.
برای مباحثی که در آزمون ها مروری هستند، بصورت موضعی مرور را انجام میدهم. به این صورت که اول وضعیت خودم را در آن مبحث مشخص می کنم؛ یعنی اگر قبلا تست های آن مبحث را پاسخ نداده باشم پس در آموزش آن مبحث مشکل داشتم که مجدد آن مطلب را مطالعه می کنم و اگر اشتباه پاسخ داده باشم پس تسلط کافی نداشتم که از آن مبحث تست بیشتری کار می کنم، اینگونه آن مطلب با حل تست و به صورت کاربردی در ذهن بازخوانی می شود. مرور موضعی حتما باید با تست های آموزشی انجام شود تا یادگیری به طور کامل رخ دهد، مگر روز های قبل آزمون که توصیه من به حل آزمون معادل است، چه به صورت آزمون کامل یا تست های گلچین شده سنجشی.
- روش مطالعه موفق شما در کدام درس است؟ توضیح دهید.
برای دروس ریاضی و شیمی مسائل که ضعف داشتم، یک روتین ثابت درست کردم که هر روز تعداد مشخصی تست از این دروس حل می کنم، مثلا هر روز ۱۰ تست مسائل شیمی یا ۵ تست ریاضی از منتخب آزمون ها. روتین داشتن باعث شد ضمن ایجاد علاقه عجیب، سرعت بیشتری نیز بدست بیاورم و تیپ های بیشتری را ببینم. البته روش کار من به این صورت است که ضمن حل تست، در یک دفتر جدا نکات تیپ های مختلف را نیز یادداشت می کردم. نوشتن مساله بسیار مهمی است، به نظرم بهتر است که بیشتر به آن پرداخته شود.
- با توجه به اهمیت امتحانات و معدل،چه برنامهای برای موفقیت در امتحانات مدرسه دارید؟
به نظر من مهم ترین کار برای موفقیت در امتحانات مدرسه و نهایی، مطالعه متن کتاب درسی ( گرچه برای دروس عمومی وارد کردن مطالب مفید درسنامه ها در کتاب ضروری است) و حل سوال تشریحی تنها و بهترین راه حل است. به عقیده من این باور که با تست زدن میتوان تشریحی مرور کرد، غلط است. زیرا در بحث تست زنی، جواب ها آماده است و ما باید از بین آنها یکی را انتخاب کنیم، اما در سوالات تشریحی، حتی با وجود سطح آسان تر امتحانات نهایی نسبت به کنکور، یافتن خود پاسخ نیز اهمیتی دو چندان می یابد. برای بیشتر دانش آموزان من جمله خودم، این اتفاق می افتد که اگر بخش اول یک جواب را داشته باشیم، ادامه آنرا به یاد می آوریم، در حقیقت این اتفاق ریشه در شرطی شدن مغز و کارکرد دستگاه عصبی دارد. زمانی که در مرور مطالب، با دیدن کلمه نخست جواب را می گوییم، مغز اینگونه می آموزد که با دیدن کلمه تخست مطالب را به یاد بیاورد. راه حل این مشکل، طرح سوال و گفتن پاسخ با دیدن آن سوال می باشد.
- از کدام کارنامههای جعبه ابزارکارنامه استفاده میکنید؟ از هریک چه استفادهای میکنید؟
کارنامه ای که من مخصوصا در دوران جمع بندی از آن استفاده می کنم کارنامه بازیابی است. استفاده من از این کارنامه به این صورت است که در فرجه آزمون های جمع بندی، روتین وار 5 سوال از هر درس تخصصی، از سوالات اشتباه و نزده آزمون های قبلی حل می کنم.
- از کدام منابع کمک آموزشی کانون استفاده میکنید؟ آیا منابع شما نیاز به تغییر و بازبینی (مهندسی مجدد منابع) دارد؟ چرا؟
از کتاب های پرتکرار کانون استفاده می کنم. به نظر خودم فعلا نیازی به تغییر منابع ندارم، گرچه این مورد برای هر فرد بستگی به بازخورد آنها دارد، از طرفی دیگر استمرار و عدم تغییرات پی در پی بسیار کارساز است. بهترین چیز آن است که با تحقیقات کافی، منابع انتخاب شوند و تغییر نکنند، منبعی که هم سطح شما باشد و پیشرفت را نیز به ارمغان بیاورد. با سوالات مشابه امتحانی در آزمون ها مخالفم و معتقدم که تست های با ایده های جدید و فکر بیشتر میتواند بهتر به دانش آموزان کمک کند. آزمون تستی، باید تنها سوالات تستی خوش فکر باشد، نه سوالاتی با ذهنیت تشریحی.
کتاب های پرتکرار برای سوالات تشریحی و امتحانات مدارس، منبع مناسب هستند،و صرفا برای مرور از انها استفاده می کنم.
راجع به کتابهای سه سطحی، معتقدم این کتاب ها ایراد ساختاری دارند،اگر من مولف این کتاب ها بودم، قطعا یک سری از تست های آزمون ها را تغییر میدادم و در کتاب می گذاشتم، تا هم ذهنیت جدید ارائه شود و هم اشکال یک سری تست های آزمون برطرف شود، که این مورد اشکال ، عموما در دشوار تر ها رخ میدهد. فرمت این کتاب، آزمونی است و نه آموزشی، زیرا پراکندگی و سبک آزمونی آن مشهود است، که خب در روند آموزش قطعا مسیر طی شده متفاوت خواهد بود و این مورد موجب عدم رشد و تا حدی سرگشتگی دانش آموز می شود. مسیر کتاب تست آموزشی، شیب درست سطح، جامعیت و دربرگیرندگی و همچنین تفهیم به ترتیب همه عناوین کتاب است، که شاید موجب رقابتی تر شدن این کتاب شود.
برای دروس محاسباتی، توصیه می کنم از منابع حجیم استفاده نشود. هر زمان که حجم کار در زمینه ای افزایش میثبد، نانخودآگاه نوعی ترس ایجاد میشود که موجب خستگی، ناامیدی و عدم تلاش و استمرار می گردد. حجم کم حتی در صورت سطح بالا، موجب رشد می شود.
همچنین با وجود تعدد طراحان سوال در قلمچی، گاها سوالاتی با سطوح غیرمنطقی، خیلی آسان یا خیلی سخت و پر از محاسبات، مشاهده می شود. به عنوان دانش آموز این موسسه انتظار دارم که نظارت بر ایده های تست ها و سطح سوالات کمی جدی تر و منطقی تر انجام شود، طوری که با حداقل متن سوال و جواب، بیشترین دانش ممکن را به دانش آموز انتقال دهد و ایده دانش محور داشته باشد و نه پرکاری مفرط.
- تحلیل آزمون را در چه روزی انجام میدهید؟ روش شما برای تحلیل چگونه است؟
تحلیل آزمون را جمعه ها انجام می دهم. قبل از پاسخ، تمام سوالات غلط و نزده آزمون را مجدد حل می کنم و با پاسخنامه بررسی می کنم.
من سر جلسه آزمون، سوالاتی که نکته مهمی دارند را علامت گذاری می کنم یا حتی اگر نیاز باشد نکته آن سوال را می نویسم که بعدا در زمان تحلیل آن نکات را وارد جزوه یا کتاب کنم. به عنوان مثال سر جلسه متوجه نکته شکلی در زیست می شوم که تا به حال به چشمم نیامده بوده است، آنرا علامت میزنم. تحلیل من حدودا 3 ساعت، مطالعه در روز های مدرسه حدودا 3 ساعت و نیم و در روز های تعطیل حدودا 6 الی 7 ساعت است.
- پیام شما برای کسانی که تازه این مسیر را شروع کرده اند چیست؟
حتما از همین اول تست زنی داشته باشند. با تحقیق کامل و جامع، شناخت و نگاه به آینده، یک هدف دقیق در رابطه با رشته و دانشگاه و شهر برای خودشان تعیین کرده و صرفا با جریان جامعه حرکت نکنند که این مورد ممکن است موجب تباهی استعداد هایشان شود، من اینکار را از دهم انجام ندادم و دیر متوجه شدم، که موجب شد زمان زیادی را از دست بدهم. حتما مهارت هایی را که در آینده شغلی و اجتماعی به آن نیازمند می شوند را با تحقیق و مطالعه پیدا کنند و فرا بگیرند، زیرا سواد یک چهارم مهارت های ارتباطی و شناختی نیز اهمیت ندارد، چون انتقال آن بدون این مهارت های غیر ممکن است. کتاب آیین دوست یابی از دیل کارنگی میتواند در این زمینه مفید واقع شود. همه چیز زندگی درس نیست، توصیه می کنم که نهایت لذت را از محیط مدرسه و دوستان ببرند تا در آینده دچار پشیمانی و حسرت از دوران نوجوانی شان نشوند. فراموش نکنند حتما استعداد هایشان را پرورش دهند و زندگی شخصیشان را بخاطر کنکور رها نکنند، حتی اگر احساس می کنند در زمینه ای توانایی دارند و هنوز به آن نپرداخته اند، شروع کنند و خودشان را محک بزنند. تک بعدی بودن، نقطه مقابل رشد یک انسان است و از شما آدم ارزشمندی نمی سازد. احتمالا در سه سال دبیرستان، لحظه ای در پیش خواهد بود که یکی از بزرگترین تلنگر های زندیگشان را تجربه خواهند کرد، چنانچه برای من اتفاق افتاد. حتما آنرا جدی بگیرند و پرورش دهند، زیرا مسیر آینده زندگیشان را خواهد ساخت. بدانند که اگر علاقه با کاری همراه نباشد، هیچگاه نتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد، حتی اگر بالاترین درآمد را داشته باشد، خودشان را گول نزنند که علاقه ایجاد می شود، به نظر من هرگز چنین چیزی نیست. اما اگر با نهایت علاقه و توان به کاری مشغول شوند، بهترین آن خواهند بود و بهترین نتیجه را نیز خواهند گرفت.
در امر روابط که این روز ها بین دانش آموز سنین ما، رایج و سوال بر انگیز است، باید بگویم که درس نخواندن بابت آن صرفا بهانه است. رابطه ای که سازنده و عاقلانه باشد و دو طرف از چنان فهم، شناخت و شعوری برخوردار باشند که همدیگر را به ادامه مسیر تشویق کنند، نه تنها موجب شکست نمی شود، بلکه ترقی روزافزون هر دو نفر را به همراه خواهد داشت. توجه داشته باشید هر نوع رابطه ای که بخواهد شما را از رشد تحصیلی یا فردی باز دارد، به هیچ عنوان برایتان مفید نخواهد بود. این مساله و شریک شدن انگیزه و تصویری مشترک از آینده، میتواند یکی از مشوق های اصلی باشد، به شرطی که بسیار بالغانه با آن برخورد گردد که می تواند بسیار کمک کننده ظاهر شود. مثال های عینی بسیاری دیده ام که با ایجاد هماهنگی بین درس و زندگی شخصی، و ایجاد آن تصویر دقیق هدف در کنار شخصی دیگر، به موفقیت های خیلی بزرگی در زندگی دست یافته اند. در همین حد بدانند که تلاش امروز آنها، خصوصا در زمینه یادگیری مهارت های اجتماعی و تخصصی، دایره افرادی را می سازد که در آینده با آنها ارتباط خواهند داشت و مقام و منزلتشان را تعیین می کند. درس نیز تعیین می کند که در چه سطحی از زندگی خواهند ایستاد.
- در لحظاتی که انگیزه کاهش می یابد، چه عادتی دارید که کمک می کند مسیرتان را حفظ کنید؟
زمان هایی که انگیزه ام را از دست می دهم برای چند دقیقه هدفی که دارم را با جزئیات هر چه بیشتر تصور می کنم و این باعث می شود برای ادامه مسیر انگیزه داشته باشم. تمام آن چیز هایی که آینده ام را تشکیل می دهد، به شکلی جلوی چشمم گذاشته ام تا بدانم که با وجود همه خستگی ها و دشواری ها، هر طور که شده باید ادامه دهم و به آن تصویر برسم. استمرار و پا پس نکشیدن، خصوصا در مواقع سخت، بزرگترین تفاوت بین انسان های اثرگذار و معمولی را رقم می زند.
پیشنهاد می کنم کتاب طرز تفکر دکتر کارول دوک را بخوانید. در قسمتی از این کتاب طرز تفکر ثابت و طرز تفکر رشد توضیح داده می شود، که طبق آن، افرادی که طرز تفکر رشد دارند از شکست ها نمی ترسند و بیشتر یاد می گیرند و این باعث پیشرفت آنها می شود، آنها توقف را شکست می دانند و نه خود شکست را.