صحنه آرایی(طراحی صحنه) در دوره رنسانس
1.دکور تراژدی :متشکل از یک اتاق،یک یا دو خیابان،دو طاق در طرفین
2.دکور کمدی : متشکل ازیک میدان،چند خانه یا یک اقامتگاه خصوصی همراه با ایوان و ردیف پنجرهای خانه
3.دکور روستایی(پاستورال) : متشکل از رودخانه،کوه ها و مناظر طبیعی
معماری تئاتر در دوره رنسانس
- قدیمی ترین تئاتر دائمی به جا مانده از دوره رنسانس،تئاتر "الیمپیکو" است.محل تماشاگران در این تئاتر نیمه بیضی است و صحنه مستطیل شکل است.
- نزدیکترین تئاتر به تئاتر امروزی تئاتر "تئاتر وفارنیز" است که توسط جیامیاتیستا آله واتی در پارما ساخته شد.تئاتر وفارنیز در سال1628افتتاح شد،واز این به بعد است که تئات های قاب عکسی در تمام اروپا رواج پیدا کرد.
- استفاده فراوان از پرسپکتیو،استفاده از پریاکتوا،استفاده از دکور های متحرک،نورپردازی به وسیله شمع و چراغ های نفتی،استفاده از ماشین آلات پیشرفته در روی صحنه از نو آوری های دوران رنسانس است.
صحنه قاب عکسی : این نوع صحنه یادگاری از دوران رنسانس اروپا است.نمونه های مشابه آن در ایران(تالار وحدت،تئاتر شهر،تئاترسنگلج)است.درصحنه قاب عکسی دست طراح و کارگردان برای هرگونه طراحی و دکور باز است.بخاطر بعد مسافت بین بازیگر و تماشاچی،میشود از جزئیات دکور صرف نظر کرد.
منبع : کتاب اصول و مبانی طراحی صحنه
تهیه و تنظیم : گلشن اسکندری دانشجوی سینما دانشگاه هنر تهران