برای مشخص نمودن قسمتهای برشخورده در نمای برشخوردهی یك جسم، از هاشور استفاده میشود.
نكتههای مهم در رسم درست هاشور:
زاویهی هاشور 45 درجه و خط آن، از نوع خط نازکِ پیوسته است.
هاشور بهطور معمول به خط اصلی میرسد و از خط اصلی نمیگذرد.
فاصلهی میان خطهای هاشور بستگی به سطح کاغذ دارد و میتواند 1 تا 10 میلیمتر باشد. در نقشههای A3 و A4 فاصلهی 2 تا 3 میلیمتر مناسب است.

اگر سطح هاشور، بزرگ یا نامحدود باشد، میتوان هاشور را بهصورت ناقص رسم کرد.

اگر چند قطعه در کنار هم برش بخورند، جهت هاشور و یا فاصلهی آنها برای هر قطعه، متفاوت با قطعهی دیگر خواهد بود.

در صورت نیاز، میتوان درون هاشور، اندازهگذاری کرد.

در نماهای برشخورده، خطچین رسم نمیشود؛ مگر هنگام ضرورت. یعنی زمانی كه رسم خطچین برای درك جزییات جسم، لازم باشد.

هاشور، هیچگاه به خطچین نمیرسد.

اگر ضخامت قطعهی برشخورده، کم باشد، میتوان آن را به جای هاشور زدن، سیاه کرد.

انواع دیگر هاشورها
هاشوری كه تاكنون دیدید، مربوط به فولاد، چدن و فلزات سخت است، بسیاری از استانداردهای ملی و نیز کارخانهها، از هاشورهای دیگری برای مواد دیگر استفاده میکنند. برخی هاشورهایی که کاربرد بیشتری دارند در جدول زیر معرفی شدهاند.
![]() | ![]() |


