از تدریس زبان تا بخشهای ویژه بیمارستان - روایت زندگی یک پرستار حرفه ای
مصاحبه گر : آرش نباتی
۱) لطفاً ابتدا خودتان را معرفی بفرمایید و بگویید در حال حاضر در چه مقطع و دانشگاهی مشغول به تحصیل هستید و چه سابقهی کاری در حوزهی پرستاری دارید.
فرزاد ترک، متولد ۲۲ دی ۱۳۸۱ هستم. در حال حاضر دانشجوی ترم هشتم کارشناسی پرستاری در دانشگاه آزاد واحد دماوند تهران هستم. شش ماه سابقهی کار در اورژانس داشتهام و اکنون در بخشهای ویژه ICU و CCU مشغول فعالیت هستم. پیش از ورود به دانشگاه نیز چهار سال تکنسین داروخانه بیمارستان امام علی بودم و علاوه بر آن در درمانگاه های خصوصی هم با پزشکان متعدد فعالیت داشتهام. همچنین سابقه تدریس زبان انگلیسی را نیز در کارنامه خود دارم.
۲) چه عواملی باعث شد رشتهی پرستاری را برای ادامهی مسیر تحصیلی و شغلی خود انتخاب کنید؟
یکی از دلایل مهم انتخاب پرستاری، بازار کار مناسب و نیاز بالای کشورها به نیروی پرستار است. این رشته در سطح بینالمللی فرصتهای مهاجرتی گستردهای دارد و امنیت شغلی آن قابل توجه است. البته در کنار این مسائل، علاقه به حضور در محیط درمان و کمک مستقیم به بیماران نیز در تصمیم من مؤثر بود.
۳) دوران دبیرستان و آمادگی شما برای کنکور چگونه سپری شد؟ مهمترین چالش آن دوره چه بود؟
در اولین کنکوری که شرکت کردم، در رشته پرستاری پذیرفته شدم؛ اما به امید قبولی در رشتههایی مانند دندانپزشکی، یک سال دیگر پشت کنکور ماندم. به دلیل برخی شرایط شخصی، آمادگی کامل حاصل نشد و مجدداً در پرستاری پذیرفته شدم. در آن دوران همزمان تدریس زبان انجام میدادم و همین موضوع مدیریت زمان را به بزرگترین چالش من تبدیل کرده بود.
۴) نخستینبار چگونه با کانون فرهنگی آموزش (قلمچی) آشنا شدید و چرا تصمیم گرفتید در آزمونها شرکت کنید؟
از طریق یکی از دوستانم با آزمونهای کانون آشنا شدم. تعریف او از نظم آزمونها و جامعه آماری قوی شرکتکنندگان، باعث شد ترغیب شوم ثبتنام کنم. بهویژه آزمونهای جمعبندی برایم بسیار مفید بود، چون دید روشنی از سطح آمادگی واقعیام میداد.
۵) حضور در کانون قلمچی چه نقشی در برنامهریزی درسی و پیشرفت تحصیلی شما داشت؟
کانون به مطالعهی من چارچوب و نظم داد. من پیشرفتم را با درصدها میسنجیدم و همین درصدها برایم معیار اصلی رشد بودند. تحلیل کارنامهها کمک میکرد دقیق بدانم در کدام درس ضعف دارم و کجا باید بیشتر کار کنم. این نگاه عددی و تحلیلی، روند پیشرفتم را ملموس و قابل اندازهگیری کرد.
۶) از میان آزمونها و خدمات کانون کدامیک را مؤثرتر میدانید و چرا؟
آزمونها مهمترین بخش بودند. فضای رقابتی، زمانبندی استاندارد و شباهت به شرایط کنکور باعث میشد مهارت مدیریت زمان و تمرکز من تقویت شود. همین آزمونهای منظم، مرا به مطالعه مستمر وادار میکرد.
۷) آیا خاطره یا تجربهی خاصی از دوران شرکت در آزمونهای کانون دارید که همچنان برایتان ماندگار باشد؟
یکی از خاطرات ماندگارم، زمانی بود که پس از چند آزمون با تحلیل دقیق، درصد یکی از دروس ضعیفم بهطور چشمگیری افزایش یافت. دیدن نتیجهی مستقیم تلاش و تحلیل، حس اعتمادبهنفس عجیبی ایجاد کرد. همان تجربه به من یاد داد که پیشرفت تدریجی اما پیوسته، کاملاً ممکن است.
۸) ورود به دانشگاه و شروع تحصیل در رشتهی پرستاری برایتان چگونه بود؟ تا چه حد با انتظاراتتان همخوانی داشت؟
شروع دانشگاه برایم جذاب و متفاوت بود. به دلیل سابقهی کار بهعنوان تکنسین داروخانه، با فضای درمان آشنا بودم؛ اما ورود به حیطه تخصصی پرستاری تجربهای تازه محسوب میشد. بسیاری از واقعیتهای محیط بالینی فراتر از تصورات تئوری بودند و همین موضوع باعث شد نگاه عمیقتری به این حرفه پیدا کنم.
۹) شما در کنار تحصیل، سابقهی کار بالینی هم دارید؛ این تجربهی کاری چه تأثیری بر نگاه شما به رشتهی پرستاری داشته است؟
کار بالینی باعث شد درک واقعیتری از مسئولیت پرستار داشته باشم. در بخشهای ویژه، اهمیت دقت، سرعت عمل و تصمیمگیری صحیح را بهطور عملی لمس کردم. این تجربهها باعث شد پرستاری را نه فقط یک شغل، بلکه یک مسئولیت انسانی جدی بدانم.
۱۰) همزمانی تحصیل و کار چه چالشهایی برای شما ایجاد کرد و چگونه توانستید بین این دو تعادل برقرار کنید؟
از آنجا که پیش از دانشگاه نیز همزمان تدریس زبان و مطالعه داشتم، مدیریت چند مسئولیت برایم تجربهی جدیدی نبود. با برنامهریزی ساده و مشخص کردن اولویتها توانستم تعادل برقرار کنم. نظم شخصی مهمترین عامل موفقیت من در این مسیر بود.
۱۱) به نظر شما کدام ویژگیهای شخصیتی یا مهارتها برای موفقیت در حرفهی پرستاری ضروریتر است؟
دلسوزی، مهربانی و تعهد از پایههای اصلی این حرفهاند. پرستاری شغلی مقدس است و نباید صرفاً با نگاه مادی به آن وارد شد. وقتی این لباس را بر تن دارید، یعنی مسئول سلامت انسانها هستید. باید فراتر از حقوق و مزایا فکر کرد و با حس کمک به همنوع فعالیت نمود.
۱۲) آیا مهارتهایی که در دوران کنکور و با کمک کانون آموختید، در محیط کار هم به کمکتان آمده است؟
بله، مهارتهایی مانند نظم، برنامهریزی و مدیریت زمان در محیط بالینی بسیار کاربردی هستند. در بخشهای ویژه، هر ثانیه اهمیت دارد و توانایی اولویتبندی کارها حیاتی است. این مهارتها ریشه در همان دوران آمادگی برای کنکور داشت.
۱۳) چه کسانی در مسیر تحصیل و فعالیت حرفهای شما نقش الگو یا الهامبخش داشتهاند؟
استاد باقری تأثیر عمیقی بر نگاه حرفهای من داشتند. جملهای از ایشان همیشه در ذهنم مانده است: «این روپوش مقدس است و بر تن هر کسی نمینشیند؛ اگر آن را پوشیدهای، یعنی شایستگیاش را داشتهای.» این نگاه مسئولانه و معنوی، مسیر کاری مرا جهت داد.
۱۴) اگر بخواهید به دانشآموزانی که به رشتهی پرستاری علاقهمندند یک توصیهی مهم داشته باشید، آن توصیه چیست؟
پرستاری در سراسر دنیا متقاضی فراوان دارد و کمبود نیرو محسوس است؛ بنابراین امنیت شغلی بالایی دارد. اما مهمتر از آن، علاقه و آمادگی روحی برای کار در شرایط سخت است. اگر با شناخت و علاقه وارد این مسیر شوید، آیندهای روشن پیش رو خواهید داشت.
۱۵) برنامهها و اهداف آیندهی شما در حوزهی پرستاری چیست؟
ترجیح میدهم دربارهی برنامههای دقیق آینده کمتر صحبت کنم. باور دارم موفقیت واقعی زمانی ارزشمند است که نتیجهی تلاشها خود را نشان دهد. ترجیح میدهم عملکردم در آینده گویای اهدافم باشد.