روایت رتبه ۱۳۰۰ از کلاسهای کنکور تا شیفتهای بیمارستان
مصاحبه گر : گودرز نباتی
لطفاً ابتدا خودتان را برای مخاطبان سایت معرفی بفرمایید و بگویید در حال حاضر چه مسئولیت یا جایگاهی دارید؟
دکتر حسین میدانرو هستم، پزشک عمومی و رتبه ۱۳۰۰ منطقه ۱ کنکور سراسری. از ابتدای دوران دبیرستان در آزمونهای کانون قلمچی شرکت میکردم و مسیر کنکور را بهصورت جدی و هدفمند دنبال کردم. ورودی سال ۱۳۹۴ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران هستم و اکنون پس از گذراندن سالهای دشوار و ارزشمند تحصیل، در مسیر ادامهی فعالیت حرفهای خود در حوزه پزشکی قرار دارم.
چه عواملی سبب شد رشتهی پزشکی را برای ادامهی مسیر تحصیلی خود برگزینید؟
از همان سالهای نوجوانی به علوم زیستی و سازوکار بدن انسان علاقهمند بودم. ترکیب علم، مهارت عملی و تأثیر مستقیم بر زندگی انسانها برایم جذابیت ویژهای داشت. پزشکی رشتهای است که هم قدرت تحلیل علمی میطلبد و هم توانایی تصمیمگیری در شرایط حساس؛ همین چالش و مسئولیتپذیری، انگیزهی اصلی من برای انتخاب این مسیر بود.
دوران دبیرستان و آمادگی برای کنکور را چگونه پشت سر گذاشتید؟
دانشآموز مدرسه علامه حلی تهران بودم. در آن زمان فضای مدارس علامه بسیار کنکورمحور بود و همزمانی برنامهی مدرسه با آزمونهای کانون به من کمک زیادی کرد. دروس ریاضی، فیزیک و شیمی را در دوره اول متوسطه جلوتر از برنامه رسمی خوانده بودیم که پایه علمی محکمی ایجاد کرد، هرچند رویکرد آن کاملاً کنکوری نبود. برنامه راهبردی کانون، چارچوب اصلی مطالعهام بود و در کنار آن، مدرسه مهارتهایی مانند برنامهنویسی و ساخت بازی را نیز آموزش میداد که نگاه تحلیلی مرا تقویت کرد.
نخستین بار چگونه با کانون فرهنگی آموزش (قلمچی) آشنا شدید؟
از طریق تبلیغات گسترده و همچنین مشاهده قبولیهای متعدد دانشآموزان برتر که نام کانون را مطرح میکردند، با این مجموعه آشنا شدم. فضای رقابتی و ساختار منظم آزمونها برایم جذاب بود. همین شناخت اولیه باعث شد از همان ابتدای دبیرستان حضورم را در آزمونها آغاز کنم.
حضور در کانون قلمچی چه نقشی در برنامهریزی و پیشرفت تحصیلی شما ایفا کرد؟
کانون برای من نقش یک قطبنما را داشت. برنامه راهبردی باعث میشد بدانم در هر بازه دقیقاً چه مباحثی را باید بخوانم و چه میزان پیشرفت داشته باشم. آزمونهای منظم دو هفته یکبار، مرا وادار به مرور مستمر میکرد و اجازه نمیداد مطالعهام به تعویق بیفتد. همین نظم مستمر، عامل اصلی ثبات تراز من بود.
کدامیک از آزمونها یا خدمات کانون را مؤثرتر میدانید و چرا؟
آزمونهای جامع و دورهای بیشترین تأثیر را برایم داشتند، زیرا مهارت مدیریت زمان و جمعبندی را تقویت میکردند. همچنین تحلیل کارنامه و بررسی نقاط ضعف، دید روشنی از وضعیت واقعیام میداد.
آیا خاطره یا تجربهی خاصی از دوران شرکت در آزمونهای کانون دارید که همچنان در ذهنتان ماندگار باشد؟
تراز من معمولاً بین ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ بود و همین موضوع باعث میشد در نمایندگی مورد توجه و تشویق قرار بگیرم. این تشویقها انگیزهام را دوچندان میکرد و حس میکردم زحماتم دیده میشود. فضای رقابتی سالم آزمونها یکی از خاطرات ماندگار آن دوران است.
ورود به دانشگاه و سالهای دانشجویی در رشتهی پزشکی برایتان چگونه گذشت؟
سالهای پزشکی بسیار سخت اما سازنده بودند. دروس پایه حجم بالایی داشتند و نیازمند مطالعهی عمیق و مداوم بودند. در سالهای بالاتر، شیفتهای طولانی بیمارستان و سختگیری اساتید، فشار مضاعفی ایجاد میکرد. با این حال، همین چالشها شخصیت حرفهای مرا شکل داد.
در مسیر پزشک شدن با چه چالشهایی مواجه شدید و چگونه آنها را پشت سر گذاشتید؟
فشار روانی، کمبود خواب در دوران کارورزی و مسئولیت تصمیمگیری برای بیماران از مهمترین چالشها بود. گاهی خستگی جسمی و ذهنی بسیار شدید میشد، اما با حفظ تمرکز بر هدف بلندمدت و مدیریت زمان توانستم مسیر را ادامه دهم. یاد گرفتم در شرایط سخت خونسرد بمانم و از تجربهی اساتید و همکاران کمک بگیرم.
به نظر شما کدام ویژگی شخصیتی یا مهارت برای موفقیت در حرفهی پزشکی ضروریتر است؟
بسیاری تصور میکنند صرفاً درسخوان بودن مهم است، اما در پزشکی حفظ خونسردی، اعتمادبهنفس و مهارت عملی اهمیت بسیار زیادی دارد. بهویژه در برخی رشتهها مانند جراحی، هنر دست و تصمیمگیری سریع تعیینکننده است. پزشکی صرفاً حفظیات نیست؛ داشتن «ظن بالینی» و قدرت تحلیل برای تشخیص درست نقش کلیدی دارد.
چه کسانی در مسیر زندگی و تحصیل برایتان الگو یا الهامبخش بودهاند؟
اساتیدی که با وجود سختگیری، تعهد بالایی به آموزش و درمان داشتند، برایم الهامبخش بودند. همچنین پزشکانی که با اخلاق حرفهای و تواضع با بیماران برخورد میکردند، الگوی رفتاری من شدند. خانوادهام نیز با حمایتهای مداوم، نقش مهمی در استمرار مسیرم داشتند.
به نظر شما دانشآموزان امروز برای موفقیت در کنکور و آیندهی تحصیلی و شغلی خود باید به چه نکاتی بیشتر توجه کنند؟
پیش از هر چیز باید به علاقهی واقعی خود توجه کنند، نه صرفاً مسائل درآمدی یا جایگاه اجتماعی. مسیر پزشکی حداقل ۹ سال آموزش فشرده دارد و بدون علاقه ادامهدادن آن دشوار است. انتخاب آگاهانه و شناخت واقعبینانه از مسیر، بسیار مهمتر از هیجانهای مقطعی است.
اگر به دوران دانشآموزی بازگردید، چه توصیهای به خودِ نوجوانتان خواهید داشت؟
کمتر زمانم را صرف امور غیرضروری مانند تماشای طولانیمدت سریال میکردم و مطالعهام را منظمتر پیش میبردم. مرور مستمر را جدیتر میگرفتم. معتقدم خواندن یک کتاب بهصورت روزنامهوار و مکرر، بسیار مؤثرتر از مطالعهی وسواسگونه و کند است؛ تداوم، مهمتر از سختخوانی مقطعی است.
چه پیامی برای دانشآموزان و داوطلبانی دارید که هماکنون همراه کانون قلمچی هستند؟
از آزمونها فقط بهعنوان ابزار سنجش نگاه نکنید، بلکه آنها را فرصتی برای رشد بدانید. تحلیل آزمون مهمتر از نتیجهی آن است. اگر برنامه راهبردی را جدی بگیرید و استمرار داشته باشید، حتی با نوسانها هم میتوانید به هدف برسید. مهم این است که در مسیر بمانید.
برنامهها و آرزوهای آیندهی شما در حوزهی پزشکی و خدمت به جامعه چیست؟
به رشتههای جراحی علاقهمندم و قصد دارم در آینده وارد این حوزه شوم. جراحی ترکیبی از دانش، مهارت عملی و تصمیمگیری سریع است که برایم بسیار جذاب است. امیدوارم بتوانم در کنار پیشرفت علمی، نقش مؤثری در بهبود کیفیت درمان بیماران ایفا کنم.