نمادها در ادبیات فارسی

در این مطلب به بررسی نمادهای مهم در ادبیات فارسی میپردازیم.

نمادها در ادبیات فارسی

تعریف نماد: نماد، شی‌ء بی‌جان یا موجود جانداری است که هم خودش است و هم مظهر مفاهیمی فراتر از خودش. اگر چه نماد به معنی نشانه است، تفاوت آن با نشانه در آن است که نشانه مفهوم ساده و واحدی را می‌ر‌ساند.

نمادهای مهم در ادبیات فارسی

آهو: مظهر آزادگی و بی گناهی

آسمان: پاکی

آیینه:پاکی و صفا

آب: روشنی و حیات

اسب: نجابت و هوشیاری

پلنگ: تکبر و بلندپروازی

پشه: ضعف و ناتوانی

جغد: شومی و نحسی

باز: فال نیک

باد صبا: خوش خبری و پیام آوری

تاج: سروری و بزرگی

بلبل: بی توجهی و شیدایی

دریا: عظمت و بخشندگی

بهار: شادابی  وطراوت و رویش

شتر: کینه توزی

هما: سعادت

زیتون: صلح و آشتی

نی: انسان غریب و دورافتاده از وطن

باران: رحمت و بخشندگی

لاله: شهید

Menu