از چند معلم باتجربه پرسیدم دوست داشتید چه دانستههایی را که اکنون آموختهاید در نخستین سال تدریستان میدانستید؟ و بیشتر آنها به آگاه بودن و پاسخگو بودن به نیازها و علایق دانشآموزان اشاره کردند. یک معلم گفت: «هرلحظه برایم پر از فرصت و چالش بود. زمانی که هر دانشآموز را به عنوان فردی خاص در نظر میگیریم و بر مباحث درسی مسلطیم و به خلاقیت خودمان اعتماد داریم و از اشتباهاتمان درس میگیریم موفق میشویم.»
خواستهها و انتظارات خود را در خصوص رفتار کلاسی بهصورت واضح بیان کنید.
آنه مانالو تجربه خودش را اینگونه مطرح میکند: «زمانی که تازه تدریس را شروع کرده بودم از اهمیت قوانین و فرآیندهای شروع سال تحصیلی آگاه نبودم. مدیریت کلاس برایم دشوار بود و واقعاً کلافه شدم. از دانشآموزان پایه پنجمم انتظارات زیادی داشتم ولی بسیاری از آنها از انتظاراتم خبر نداشتند و متوجه نبودم که تشریح واضح انتظاراتم چه اهمیتی دارد. ولی الآن میدانم که نخست باید همهچیز را برای دانشآموزان روشن کرد.»
رهبری و مدیریت آگاهانه
دونا گرین، استایدار دانشگاه پالم دزرت کالیفرنیا در این خصوص میگوید: «زمانی که به دنبال کشف دلیل مشکل رفتاری یک کودک هستید همیشه از خود بپرسید که چه کردهام که باعث بروز این مشکل شدهام؟ تنها فردی که شما کنترل رفتارش را در دست دارید خودتان هستید. هر رفتاری که یک کودک نشان میدهد درواقع واکنشی به رفتارهای شماست. شما نمیتوانید آنچه را در خانه برای کودکان اتفاق میافتد تغییر دهید و تنها به روشها، مطالب و محیط کلاس درس تسلط دارید.»
حواستان به جو تهدیدآمیز کلاس باشد.
تانِسا بَس که معلم پایه چهارم است پیشنهاد فراهم کردن محیطی امن را در کلاس میدهد: «باید اجتماعی ایمن در کلاس فراهم کنید. بعضی دانشآموزان در برابر تهدید بسیار حساساند و اگر احساس ناامنی کنند نخواهند توانست درس را فرابگیرند. احساس امنیت باعث میشود که دانشآموزان ذهن خود را رها کرده و آسانتر بیاموزند.»
نانسی سِل که دبیر دبیرستان است معتقد است: «دانشآموزانتان را دوست داشته باشید حتی زمانی که خشمگینتان میکنند. با آنها همدلی کنید. آنها تا زمانی که ندانند برایشان اهمیت قائلید به مطالبی که آموزش میدهید اهمیت نخواهند داد!»
یادتان باشد آنها بچههای بدی نیستند.
جسیکا ترازاس که معلم ابتدایی است یادآوری میکند: «هیچ کودک تنبل یا بدی وجود ندارد. چنین اتفاقی زمانی میافتد که ما نمیتوانیم توجه آنها را با روشی درست جلب کنیم.»
برندا لیک هم معتقد است: « صرفنظر از رفتارهای نامناسب و حواسپرتی، هر دانشآموزی به موضوع مشخصی علاقه و توجه نشان میدهد. من با روشهای عصب پژوهانه میتوانم به موضوعات موردعلاقه آنها دست پیدا کنم. آنها هم با علاقه و نشاط این موضوعات را فرامیگیرند.»
ریسکپذیر باشید و اشتباهات را ببخشید.
بیل ونس که در دبیرستان تدریس میکند میگوید: «سؤالهایی بپرسید که باعث شود دانشآموزان به فکر فرو روند. از اینکه در جواب دانشآموزی بگویید نمیدانم نترسید.»
بکِی آیکنس معتقد است: «محیط آموزشی راحتی برای دانشآموزان فراهم کنید تا در آن ریسک کنند و از اشتباه کردن نترسند.»
منبع:
https://www.edutopia.org/blog/teachers-reflect-on-first-year-judy-willis