اکنون سال 1392 به پایان رسیده است؛ بنابراین بیایید چند سؤال از خود بپرسیم.
آیا در امسال به اندازهی تواناییمان تلاش کردیم؟ آیا نمرات دلخواهمان را کسب کردیم؟ آیا همهی درسها را به اندازهی کافی مطالعه کردیم؟ آیا در تمام آزمونها بدون غیبت شرکت کردیم؟ آیا اکنون کتاب خودآموزیمان به اندازهای کامل و جامع هست که بتوان برای امتحانات به آن اعتماد کرد؟ در کل به خودمان نمرهی چند میدهیم؟
اگر پاسختان به سؤالات، چندان جالب نیست بهتر است بدانید که زمان به سرعت در حال سپری شدن است! باید با برنامه گامهای بعدی را بردارید. شاید پیش خود بگویید که دیگر زمان درس خواندن تمام شده است و باید از سال بعد به فکر باشید اما باید این ضربالمثل را به شما یادآوری کنم که در ناامیدی بسی امید است!
سال جدید به زودی آغاز میشود. این یعنی شروعی تازه! شما میتوانید به خوبی نواقص کارتان را جبران کنید، میتوانید درسخوانتر شوید، تمرینهای بیشتری حل کنید، در کلاس و مدرسه فعالتر باشید و ... . تنها چیزی که لازم دارید این است که دیدتان را عوض کنید و به خودتان اطمینان داشته باشید. دوران بعد از عید را به مراتب فرصتی نو بدانید نه احساس خطر.
بیایید به خودتان قول بدهید که در سال جدید به اندازهی تواناییتان تلاش کنید. سعی کنید نمرات دلخواهتان را کسب کنید، همهی درسها را به اندازهی کافی مطالعه کنید، در تمام آزمونها بدون غیبت شرکت کنید، در نوشتن کتاب خودآموزی کوشا باشید تا در ایام امتحانات بتوانید به آن اعتماد کنید و در آخر آنقدر عالی باشید که اگر کسی از شما پرسید به خود نمرهی چند میدهید با قطعیت هر چه تمامتر بگویید: 20