گفت و گو با محمدمهدی کریمی- دانش آموز پرتلاش دوازدهم تجربی

گفت و گو با محمدمهدی کریمی- دانش آموز پرتلاش دوازدهم تجربی- قهرمان پیشرفت

گفت و گو با محمدمهدی کریمی- دانش آموز پرتلاش دوازدهم تجربی

نام و نام خانوادگی: محمد مهدی کریمی

پایه: دوازدهم تجربی

نام شهر و استان: اصفهان آران و بیدگل

شغل و تحصیلات مادر: 

شغل و تحصیلات پدر: 

میانگین تراز: ۵۴٠٠

تعداد افزایش پاسخ صحیح در آزمون: ۱۰

سال‌های حضور در کانون: ۱سال

تعداد آزمون‌ها: ۳۵


مصاحبه‌گر: فاطمه پیردهقان


 برنامه‌ات برای نظم در مطالعه چطوریه؟ یعنی چطور باعث میشه هر هفته سر وقت پای درس باشی؟

من یه برنامه‌ی هفتگی ثابت دارم که از شنبه تا چهارشنبه رو پوشش میده. هر روز دقیقاً ساعت ۶ صبح بیدارم، ۷ شروع به خوندن می‌کنم و تا ۱۲ شب رو طبق یه جدول از قبل نوشته شده پیش می‌رم. حتی روزهای تعطیل هم ساعت بیداریم رو ۸ می‌ذارم تا ریتم خوابم به هم نریزه. مهم‌ترین اصل برام اینه که هر روز، حتی اگه فقط ۲ ساعت، بشینم پای میز - این استمرار کوچیک، بعد از چند هفته تبدیل به عادت غیرقابل‌شکستن میشه.


وقتی حوصله نداری یا حواس‌ت پرت میشه، چطور خودت رو به نظم برمی‌گردونی؟

چون می‌دونم که بی‌نظمی لغزنده‌ست، یه قانون ساده دارم: «اگه ۱۵ دقیقه بی‌حوصلگی داشتی، بلند شو و ۵ دقیقه راه برو، ولی بعدش حتماً برگرد و همون کاری رو که قرار بود بکنی، حتی اگه نصفش هم بشه، انجام بده.» معمولاً با خوندن یه درس سبک مثل دینی یا عربی دوباره شروع می‌کنم تا موتور ذهن روشن بشه. هیچ‌وقت نمی‌ذارم یه روز کامل بدون مطالعه بمونه، چون می‌دونم شکاف توی پیوستگی، چند روز طول میکشه تا جبران شه.


 سر جلسه‌ی آزمون، نظم رو چطور توی زمان‌بندی پیاده می‌کنی؟

من دقیقاً می‌دونم هر درس چند دقیقه وقت داره. مثلاً زیست رو ۴۵ دقیقه، شیمی ۳۵، فیزیک ۳۰، ریاضی ۳۰، و عمومی‌ها ۲۰ دقیقه. از قبل یه برگه‌ی زمان‌بندی توی ذهنم هست و هر بار که ساعت رو نگاه می‌کنم، چک می‌کنم که آیا توی بازه‌ی تعیین‌شده‌ام هستم یا نه. اگه عقب بیفتم، خودم رو مجبور می‌کنم که از بعضی سوالات سخت بگذرم تا به نظم زمانیم آسیب نخوره.


چطور جلوی عقب‌افتادن از برنامه‌ی درسی رو می‌گیری؟

هر هفته یک روز مرور اضطراری (مثلاً پنج‌شنبه‌ها) رو به عنوان «روز جبرانی» توی برنامه دارم. اگه طی هفته بنا به دلایلی عقب افتادم، همون روز رو به جبران مباحث عقب‌مانده اختصاص می‌دم. ولی مهم‌تر از اون، هر شب قبل از خواب لیست کارهایی رو که فردا باید انجام بدم می‌نویسم و اولویت‌بندی می‌کنم؛ این کار باعث میشه صبح که بیدار میشم، دقیقاً بدونم از کجا شروع کنم و وقت تلف نشه.


 استمرار در آزمون دادن رو چطور توی خودت تقویت کردی؟

از همون سال اول کانون، به خودم قول دادم که هیچ آزمونی رو از دست ندم، حتی اگه بیمار باشم یا خسته. باور دارم که آزمون دادن مثل ورزش کردن می‌مونه؛ هر بار که می‌ری، عضله‌ی مدیریت استرس و زمانت قوی‌تر میشه. الان که ۳۵ آزمون رو پشت سر گذاشتم، می‌بینم که دیگه استرسی از جلسه ندارم، چون برام عادی شده. این استمرار، بزرگترین ترسم رو (که افتضاح زدن باشه) از بین برده.


چطور بین نظم درسی و تفریح تعادل برقرار می‌کنی تا از خستگی مفرط درنیای؟

برنامه‌م دقیقاً شامل ساعت‌های تفریح مشخص هست؛ مثلاً هر روز بعد از ناهار ۴۵ دقیقه پیاده‌روی یا گوشی، و جمعه‌ها نیم‌روز کاملاً آزاد. ولی با یه شرط: فقط اگه برنامه‌ی درسی هفته رو کامل انجام داده باشم. اینطوری تفریح تبدیل به پاداش نظم میشه، نه فرار از درس. این تعادل باعث شده که بعد از ۳ سال همچنان با انگیزه بمونم.


تو دروس حفظی، چطور استمرار در مرور رو حفظ می‌کنی؟

برنامه‌ی مرور دورهای دارم؛ هر مبحث رو ۱ روز بعد، ۷ روز بعد، و ۳۰ روز بعد مرور می‌کنم. براش یه جدول اکسل درست کردم که یادآوری می‌کنه. این نظم توی مرور باعث میشه که شب امتحان مجبور نباشم همه‌چیز رو از صفر بخونم. برای زیست، هر روز ۲۰ دقیقه فقط مرور نکات روزهای قبل رو دارم که بهم کمک کرده درصد این درس ثابت بمونه و بالا بره.


وقتی چند تا آزمون پشت سر هم نتیجه‌ی خوب نمی‌گیری، چطور استمرارت رو از دست نمی‌دی؟

این رو به عنوان قانون میانگین قبول دارم؛ هر آزمون یه نقطه‌ست، ولی خط روند مهمه. وقتی نتیجه بد می‌گیرم، کارنامه رو با دقت تحلیل می‌کنم و می‌بینم که کدوم بخش‌ها رو باید بیشتر کار کنم. ولی هیچ‌وقت تصمیم نمی‌گیرم که «آزمون بعدی رو نرم» چون می‌دونم تنها راه غلبه بر افت، حضور مستمر هست. به خودم می‌گم که این یه ماراتنه و یه زمین خوردن، دلیلی بر قهر کردن نیست.


توی روزهای قبل از آزمون، چه نظم خاصی رو رعایت می‌کنی؟

سه روز قبل از آزمون، برنامه‌ام رو به مرور سبک و جمع‌بندی تغییر می‌دم. هیچ مبحث جدیدی شروع نمی‌کنم. شب قبل آزمون، ساعت ۱۰ حتماً می‌خوابم و صبح با یه صبحانه‌ی ثابت (نان و پنیر و گردو) شروع می‌کنم. حتی لباس و وسایلم رو از شب قبل آماده می‌کنم تا صبح استرس اضافه نداشته باشم. این نظم جزئی، کلی انرژی رو برای خود آزمون نگه می‌داره.