مانی بدری: نگاهی به انتخاب رشته و فرصت‌های شغلی در رشته انسانی

مانی بدری: نگاهی به انتخاب رشته و فرصت‌های شغلی در رشته انسانی تهران

مانی بدری: نگاهی به انتخاب رشته و فرصت‌های شغلی در رشته انسانی

نام پشتیبان: مانی بدری
رشته و دانشگاه: دبیری عربی- دانشگاه فرهنگیان
رشته و مقطع: دوازدهم انسانی
سابقه پشتیبانی :2 سال

شهر و استان: تهران-تهران


مصاحبه گر: حمیدرضا اکبریان

آقای مانی بدری با توجه به پایان سال تحصیلی ،دانش آموزان کنکوری رشته انسانی بایستی  به کدام موضوعات بیشتر توجه کرده و اطلاعات بیشتری در مورد آن کسب کنند؟ 

اکنون که در ماه اردیبهشت قرار داریم ؛ دو موضوع جمع بندی قبل از کنکور و انتخاب رشته اهمیت قابل توجهی دارد که پیشنهاد میکنم با توجه به شناخت کم دانش آموزان از موضوع انتخاب رشته پرسش و پاسخی در این زمینه داشته باشیم. 


چگونه می‌توان بین رشته‌های «آکادمیک/تئوریک» (مثل فلسفه یا تاریخ) و رشته‌های «کاربردی/بازار کار محور» (مثل حقوق یا مدیریت) تعادل برقرار کرد؟

باید از دانش‌آموز پرسید: «آیا می‌خواهی پژوهشگر و استاد دانشگاه شوی یا می‌خواهی در دنیای اجرایی فعالیت کنی؟». اگر هدف او شغلی است، باید به سمت رشته‌های کاربردی برود؛ اما اگر اشتیاق عمیق علمی دارد، می‌تواند رشته تئوریک را انتخاب کند و همزمان مهارت‌های جانبی (مثل زبان یا سواد دیجیتال) را یاد بگیرد تا در بازار کار هم بدرخشد.

 

با توجه به اشباع شدن برخی رشته‌های انسانی، چه فاکتورهایی را برای انتخاب رشته در اولویت قرار دهیم؟

اولویت نباید فقط روی «نام رشته» باشد، بلکه باید روی «مهارت‌های جانبی» باشد. مثلاً در رشته‌ای مثل زبان، داشتن مهارت در ترجمه دیجیتال یا مدیریت محتوا، فرد را از یک متخصص ساده به یک متخصص پردرآمد تبدیل می‌کند. انتخاب باید بر اساس «جایگاه شغلی آینده» باشد، نه فقط «نام رشته».

 

اگر دانش‌آموزی بین رشته‌هایی مثل «روان‌شناسی» و «حقوق» گیر کرده باشد، چه معیار اصلی برای تصمیم‌گیری وجود دارد؟

معیار اصلی «نوع تعامل با انسان‌ها» است. در حقوق، تعامل بر پایه «قانون، استدلال و حل منازعات» است؛ در حالی که در روان‌شناسی، تعامل بر پایه «همدلی، شنیدن و تحلیل روانی» است. دانش‌آموز باید ببیند آیا از مواجهه با بحران‌های قانونی لذت می‌برد یا با درک رنج‌های روانی؟

 

بزرگ‌ترین باور غلط درباره رشته‌های انسانی چیست که دانش‌آموزان را هنگام انتخاب رشته گمراه می‌کند؟

این باور که «رشته انسانی یعنی بیکاری». این یک تصور غلط است. مشکل بیکاری، مربوط به «عدم مهارت» است، نه خودِ رشته. رشته‌های انسانی (مثل مدیریت، علوم سیاسی یا زبان) در دنیای مدرن که بر پایه ارتباطات است، به شدت حیاتی هستند، به شرطی که خود دانش‌آموز، دانش خود را با ابزارهای روز ترکیب کند.

 

چگونه می‌توان با دانش‌آموزانی برخورد کرد که به دلیل رتبه‌ی پایین، مجبور به انتخاب رشته‌ای می شوند که هیچ علاقه‌ای به آن ندارند؟

ابتدا باید اضطراب او را کم کنیم. سپس باید به او نشان دهیم که رشته‌های انسانی بسیار «ارتباط‌مند» هستند. یعنی او می‌تواند از طریق رشته‌ای که مجبور شده، به رشته‌ی مورد علاقه‌اش پل بزند (مثلاً از مدیریت به سمت بازاریابی یا روان‌شناسی کاربردی). هدف، پیدا کردن «نقاط اشتراک» است.

 

در رشته انسانی، «قدرت تحلیل» مهم‌تر است یا «حافظه قوی»؟ این موضوع چطور در انتخاب رشته اثر می‌گذارد؟

در حال حاضر ، حافظه به راحتی در دسترس است، اما «قدرت تحلیل و استدلال» نایاب است. اگر دانش‌آموز حافظه خوبی دارد اما توانایی تحلیل ندارد، بهتر است به سمت رشته‌هایی برود که بیشتر جنبه‌ی توصیفی دارند؛ اما اگر تحلیل‌گر است، رشته‌هایی مثل علوم سیاسی، فلسفه یا اقتصاد برای او شیرین‌تر خواهد بود.


با ظهور هوش مصنوعی، آینده‌ی رشته‌هایی مثل «ترجمه»، «حقوق» یا «مدیریت» در حوزه انسانی چگونه است؟

 هوش مصنوعی کارهای تکراری را انجام می‌دهد. مثلاً ترجمه متون ساده یا جستجوی قوانین. اما «تفسیر»، «استدلال پیچیده انسانی»، «اخلاق در حقوق» و «مدیریت استراتژیک بر پایه احساسات انسانی» بخش‌هایی هستند که هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین آن‌ها شود. دانش‌آموز انسانی باید به سمت «سطوح بالای تفکر» برود.

 

آیا در رشته‌های انسانی، «رشته‌های جدید و بین‌رشته‌ای» (مثل علوم ارتباطات یا مدیریت بازاریابی) آینده بهتری نسبت به رشته‌های کلاسیک دارند؟

بله، به شدت. رشته‌های کلاسیک پایه و اساس هستند، اما رشته‌های بین‌رشته‌ای، «کاربرد» بیشتری در بازار کار امروز دارند. این رشته‌ها دقیقاً همان جایی هستند که دانش انسانی با نیازهای دنیای واقعی و بیزنس گره می‌خورند.


بهترین توصیه شما برای دانش‌آموز انسانی که می‌خواهد در آینده «برند» و «نامدار» شود، چیست؟

به او می‌گویم: «فقط به درس‌های دانشگاه اکتفا نکن». در رشته انسانی، برندینگ یعنی «توانایی بیان دیدگاه». یادگیری فن بیان، نویسندگی، مدیریت رسانه و شبکه‌سازی، بسیار مهم است.


سوال پایانی،‌ یک «نقشه راه سه مرحله‌ای» برای انتخاب رشته در انسانی چیست؟

۱. کاوش در استعدادهای نرم: (آیا من اهل حرف زدن، نوشتن، یا تحلیل هستم؟)

۲. بررسی ظرفیت‌های شغلی جدید: (این رشته در دنیای دیجیتال چه کاربردی دارد؟)

۳. تطبیق با رتبه و دانشگاه: (انتخاب بهترین مسیر ممکن با توجه ترجیح دانش آموز و  واقعیت رتبه).



Menu