اگر حس شکست دارید دلیل آن را در خودتان جستجو کنید. با نگاه کردن به دفتر برنامهریزی میبینید که هر گاه ساعت مطالعهی خوبی داشتهاید، انگیزهتان برای شرکت در آزمون و رسیدن لحظهی شروع آزمون و دیدن سؤالات جدید و نیز دریافت کارنامه بیشتر از هفتههای قبل بوده است. ممکن است اگر نتیجهتان مطابق تلاش شما نباشد، ناامید شوید و سختی سؤالات آزمون یا نیامدن سؤال از بخشی که شما خواندهاید را بهانه کنید و از دفتر برنامهریزی فاصله بگیرید و نوشتن کتاب خودآموزی را به روزهای بعد موکول کنید.
دلیل شکست یا از بین رفتن انگیزه را در خودتان جستجو کنید.
به سؤالات زیر پاسخ دهید:
1. آیا ساعت مطالعهتان با ترازی که میخواستید مطابقت داشته است؟
آیا درست است که از خود، تراز 6000 انتظار داشته باشم و در هفته، 20 ساعت مطالعه کنم؟ برای هر ترازی باید ساعت مطالعهی مناسبی را با کمک پشتیبان خود و میانگین تراز آزمونهای قبلی خود در نظر بگیرید.
2. آیا به اندازهی کافی برای هر درس وقت گذاشتهاید و عمیق خواندهاید؟
خواندن مطالب سنگین در یک جلسه (حتی اگر عمقی خوانده باشید) کافی نیست. برای مطالعهی یک درس آسان هم باید جلساتی را برای مرور در نظر بگیرید.
3. آیا برای تمام درسهایی که انتظار درصد و تراز بالا داشتهاید تست زدهاید؟
حداقل یک تا دو جلسه تست برای هر درس نیاز است. برخی دانشآموزان کمبود وقت را بهانه میکنند و به جای تست زدن فقط و فقط به مطالعهی درسها به صورت تشریحی میپردازند. این اشتباهی است که خیلی از کنکوریها تا رسیدن به ماههای آخر کنکور آن را انجام میدهند.
4. آیا میزان افزایش ترازتان معقولانه و منطقی است؟
دانشآموزی با تراز 4800 نباید انتظار تراز 5900 در آزمون بعدی داشته باشد.
5. آیا روشهای مطالعهی قبلی را برای درسهایی که از آنها نتیجه نگرفتهاید دوباره به کار گرفتهاید؟
استفاده از روشهای درست رتبههای برتر برای مطالعهی درسهایی که تا کنون نتیجهی مطلوب نگرفتهاید یک راه میانبر برای رسیدن به نتیجهای است که دیگران با طی مسیری طولانی به آن دست یافتهاند.
اگر پاسخ شما به حداقل سه سؤال از سؤالات بالا خیر بوده است باید بدانید که سرزنش خود، کار بسیار اشتباهی است. برای رسیدن به موفقیت باید ابتدا خود را با اشتباهاتمان قبول کنیم، سپس راه درست رفع اشتباهاتمان را بیابیم.