در مجموعه مطالب «ابیات کنکوری» ، ابیاتی را برای شما انتخاب می کنیم که در کنکورهای سراسری سال های گذشته از آن ها ، سوال طرح شده است. سال و دفترچه و شماره سوالی که این ابیات در آنها طرح شده است به عنوان شناسنامه این ابیات ذکر می گردد.
امید است بتوانید با مطالعه این مطالب ، از نکات ادبی مانند نوع نگارش کلمات ، معانی ابیات و آرایه های ادبی به کار رفته در آن استفاده کنید.
ضمنا متن سوالی که بیت زیر در آن بوده است ، در پایین بیت منتشر می گردد. شما نیز می توانید نظر خود را درباره گزینه صحیح این سوال ، با ذکر دلیل زیر همین متن بنویسید.
«سوال 16 نظام قدیم انسانی در کنکور 98»
جفا مکن که نماند جهان و هرچه در اوست
وفا و صحبت یاران مهربان ماند
«سعدی»
تفسیر کانونی: اون چیزی که توی این دنیای فانی ماندنیه ، رفاقتها و محبت ها و دوستیهاست. بهترین و وفادارترین دوستان رو در همین دوران مدرسه می تونی پیدا کنی و سالهای سال باهاشون رفاقتت رو ادامه بدی. هیچ چیز به جز همین دوستیها و یاد و خاطرهی خوب اونها ، برای ما موندنی نیست. شاید توی این روزهایی که کمتر میتونی دوستات رو ببینی ، بیشتر به ارزش دوستانت پی میبری.
نکات ادبی:
قلمرو زبانی
جفا:آزردن، بیمهری کردن/ وفا: به جا آوردن عهد و پیمان و پایداری در دوستی/ صحبت: همراهی، همنشینی
قلمرو ادبی
جناس: «جفا و وفا»/ تضاد: «وفا و جفا» و «ماند و نماند»
قلمرو فکری
معنا: آزار و اذیت و بیمهری مکن که دنیا و هر آنچه در آن است باقی نخواهند ماند اما وفا و همراهی دوستان مهربان پابرجاست و از بین نمی رود.
مفهوم: دنیا و نعمتهای آن گذرا هستند اما همراهی و دوستی دوستان مهربان پایدارست.