ساختمان دوربينهاي عكاسي
دوربينهاي عكاسي براساس عملكرد، قطع فيلم مصرفي، سطح حساس به نور، اندازهي دوربين و . . . به سه دسته تقسيم ميشوند.
1- قطع بزرگ: براي عكسهاي تبليغاتي، معماري، چهرهنگاري و . . .
2- قطع متوسط: كاربرد مشابه دوربينهاي قطع بزرگ با استفادهي سادهتر
3- قطع كوچك: براي عكاسي خبري، مستند، امور شخصي و خانوادگي و اغلب شاخههاي عكاسي.
قسمتهاي اصلي يك دوربين عكاسي
بدنه: بدنهي دوربينهاي عكاسي با هر شكل و مادهاي كه ساخته شده باشند، يك چيز در همهي آنها مشترك است. يك محفظهي تاريك سياه رنگ كه از نفوذ كنترل نشدهي نور جلوگيري ميكند (اتاقك تاريك)، در انتهاي همين محفظه فيلم عكاسي و يا حسگر الكترونيكي قرار ميگيرد.
عدسي يا لنز: مهمترين قسمت يك دوربين عكاسي، لنز آن است.
- عدسي ها اين قابليت را دارند كه تصوير دنياي مقابلشان را به صورت كوچكتر و وارونه در طرف ديگر ايجاد كنند. عدسيها در دو نوع همگرا ( عدسياي كه لبههاي نازكتري نسبت به مركز داشته باشد) و واگرا (عدسياي كه لبههاي آن از مركزش ضخيمتر باشد) ساخته ميشوند.
- عدسيهاي همگرا تصويري حقيقي و عدسي هاي واگرا تصويري مجازي توليد ميكنند كه فقط قابل رويت هستند و امكان ثبت ندارند.
- لنز يك دوربين از تركيب چندين عدسي همگرا و واگرا ساخته ميشود. به اين گونه لنز، لنزهاي مركب ميگويند.
فاصلهي كانوني لنز چيست؟ با چه واحدی محاسبه ميشود؟
اگر جسميدر فاصلهي بينهايت از يك لنز قرار بگيرد، فاصلهي محل تشكيل تصوير تا مركز لنز، فاصلهي كانوني ناميده ميشود و برحسب ميليمتر محاسبه ميگردد.
لنزها را بر حسب فاصلهي كانوني آنها به سه دستهي نرمال، وايد و تله تقسيمبندي ميكنند.
لنزهاي نرمال: فاصلهي كانوني اين لنز mm 50 است و شبيهترين تصوير را به آن چه كه چشم ميبيند ايجاد ميكند.
نكته: هر چه فاصلهي كانوني لنز كمتر باشد، زاويه ديد آن وسيعتر و هر چه فاصلهي كانوني يك لنز بيشتر باشد، زاويهي ديد كمتر خواهد بود.
لنزهاي زاويه باز (وايد):
لنزهايي با فاصلهي كانوني كمتر از 50 ميليمتر، مثل 35، 28، 24، 20، 15، 8 ميليمتري كه داراي زاويهي ديد وسيعتري ميباشند.
لنزهاي زاويه بسته (تلهفوتو):
لنزهايي با فاصلهي كانوني بيشتر از 50 ميليمتر، كه زاويه ي ديد بستهتري دارند. مثل لنزهاي 70، 85، 105، 135، 200، 400 ميليمتر و . . .
منظرهياب: منظرهياب يا ويزور نقش بسيار مهمي در تهيهي يك عكس ايفا ميكند.
منظرهياب ديد مستقيم (غيرانعكاسي):
اين منظرهياب به صورت دريچهاي در قسمت بالا، وسط و يا سمت چپ دوربينهاي «رنج فايندر» قرار دارد و عكاس از درون اين دريچه كادر مورد نظر خود را انتخاب ميكند.
خطاي پارالكس چيست:
در منظرهيابهاي ديد مستقيم، به علت فاصلهاي كه بين منظرهياب و لنز دوربين وجود دارد، در فاصلههاي نزديك بين آنچه ميبينيم و عكسي كه گرفته ميشود، تفاوتي ديده ميشود كه به آن خطاي توازي يا پارالكس ميگويند.
منظرهياب بازتابي (انعكاسي)
اين نوع منظرهياب در دوربينهاي تك لنز بازتابي ديده ميشود. پرتوهاي نور از طريق لنز وارد شده و به يك آينهي 45درجه برخورد ميكنند و به سمت بالا منعكس شده و روي يك شيشهی مات نقش ميبندند، در بالاي شيشهي مات يك منشور پنج وجهي قرار گرفته كه مسير نور را عوض كرده و به سمت چشم عكاس (پشت دوربين) هدايت ميكند. پس از فشردن دكمهي عكسبرداري، آينه از مسير نور كنار رفته و تصوير بر روي فيلم يا حسگر دوربينهاي ديجيتال ثبت ميشود.
- در دوربينهاي ديجيتال و تك لنز بازتابي خطاي پارالكس وجود ندارد.
سعید کمالو