بر اساس گزارش نيوساينتيست، نشانگذاريهاي ماهوارهاي هوبرهها اثبات کردهاست اين پرندهها که با عنوان سنگينوزنترين پرندههاي جهان نيز شناسايي ميشوند سالانه چهار هزار کيلومتر سفر ميکنند و دليل طولاني بودن سفر آنها نيز مدت زمان استراحت طولاني است که در سفر از آن بهره ميبرند.
هوبرههاي نر بزرگ وزني در حدود 10 تا 16 کيلوگرم دارند درحالي که هوبرههاي ماده پنج کيلوگرم وزن دارند. محققان دانشگاه آريزونا دريافتهاند با وجود وزن بالاي اين پرندهها،هوبرهها براي فرار از آب و هواي زمستاني دست به سفرهاي طولاني ميزنند.
براي اثبات اين موضوع سه کولهپشتي GPS به پشت سه هوبره در شمال مغولستان وصل شد و اين پرندهها براي دو سال تعقيب شدند. رديابيها نشان دادند اين پرندهها در فصل پائيز دوهزار کيلومتر به سمت جنوب چين و به منطقه شانگژي سفر کرده و در فصل بهار دوباره به زادگاه خود بازگشتند. اين فاصله دوبرابر فاصلهاي است که هوبرههاي ديگر طي يک سال طي ميکنند.
هوبرههاي اين سفرهاي طولاني را به سختترين شيوه ممکن انجام ميدهند. بسياري از مهاجران مسافتهاي طولاني،براي حفظ انرژي به جاي بال زدن از تکنيک شناور شدن در هوا استفاده ميکنند، اما هوبرههاي سنگينوزن تمامي راه را بال ميزنند و در عوض به صورت مداوم در مناطقي خاص براي طولاني مدت استراحت ميکنند. هوبرههاي علامت گذاري شده در هر توقف چهارماه استراحت ميکردند،اين درحالياست که ديگر انواع پرندههاي مهاجر در طول مهاجرت خود کل روز را به صورت بيوقفه پرواز ميکنند.