در چند المپیک اخیر رکورد نفرات اول و دوم بسیار به هم نزدیک شده است؛ به طوری که در برخی رشتهها از جمله شنا، تفاوت نفر اول با دوم در خط پایان، تنها در یک بند انگشت بود. تجربهی نگارنده نشان میدهد که همین اتفاق نیز در رقابت داوطلبان کنکور روی داده است. فرق داوطلبان زیر رتبهی 2000 با هم در میزان سواد آنهاست؛ اما تفاوت رتبههای زیر 500 نه در میزان سواد آنها بلکه تفاوت در دقت و شیوهی اشکالگیری آنهاست. خیلیها درس میخوانند و تست میزنند و وقتی به درصد 80 یا 90 میرسند کار را تمامشده میدانند؛ اما داوطلبان برتر این طور فکر نمیکنند. اشکالگیری را آغاز کار میدانند. آنها اشکالات را به صورت ریشهای و موضوعی و نه «موردی» با خواندن پاسخنامه برطرف میسازند. تجربه نشان میدهد که تفاوت رتبههای زیر 100 علاوه بر دقت در اشکالگیری، شناسایی علل بروز اشکالات است. آنها برخلاف سایرین اشکالاتشان را تحلیل میکنند و بر اساس این نوع رفتارشان، موفقتر از دیگران هستند.
تمرکز بر روی اشکالات در جمعبندی به روش سه روز یکبار، تأثیر شگرفی در نتیجهی آزمون کنکور شما خواهد داشت.