فناوري هاي گم شده در تاريخ
در طول تاريخ فناوري هاي به وجود آمدند که بنا به دلايل مختلف در طول زمان گم شدند. براي آشنايي با تعدادي از اين فناوري ها اين مطلب را مطالعه کنيد.
به گزارش گروه خواندني هاي باشگاه خبرنگاران، تکنولوژي و فناوري هاي زيادي در طول تاريخ بشر به وجود آمده است که هر کدام از آنها سهم کوچک و يا بزرگي در زندگي بشر داشته اند. در اين ميان تعدادي از اين فنون و پيشرفتها به دلايل گوناگوني در طول تاريخ از بين رفته اند و مشخص نيست که چگونه بدست آمده بودند. در اين مطلب قصد داريم تا شما را با تعدادي از اين فناوري هاي گم شده آشنا کنيم.
آلات موسيقي Stradivari
خانواده " Stradivari " در کشور ايتاليا در فاصله سالهاي 1650 تا 1750 ميلادي مشغول به توليد انواع سازهاي زهي به مانند ويالون و يا گيتار بودند. اين آلات موسيقي به دليل توانايي توليد صداهايي که به هيچ عنوان قابل تقليد نبود در دنيا مشهور شدند. بنا بر مستندات تاريخي راز ساخت اين آلات موسيقي در اختيار " Antonio Stradivari " و دو پسرش بوده است که پس از مرگ آنان راز ساخت اين آلات با آنان از بين رفته است. در سالهاي بعد بسياري از سازندگان وسايل موسيقي سعي کردند تا با مطالعه گونه هاي باقي مانده از اين وسايل به راز آن پي ببرند اما هنوز موفق نشدند. البته يک تحقيق انجام شده مشخص کرده است که بسياري از انسانها نمي توانند تفاوت آهنگ توليد شد با وسايل موسيقي " Stradivari " و ساير وسايل را تشخيص دهند. از اين وسايل امروزه تنها 600 عدد باقي مانده که هر کدام چندين هزار دلار قيمت دارد.
داروي ضد افسردگي Nepenthe
در دروان کهن و در تمدن هاي ايران، يونان، مصر و روم علوم مختلف و خصوصا علم پزشکي بسيار پيشرفت کرده بود. در آن دوران حتي اعمالي به مانند جراحي هاي مختلف نيز صورت مي گرفته است. يکي از اين پيشرفت هاي پزشکي داروي ضد افسردگي موسوم به " Nepenthe " بوده است. اين دارو که در يونان باستان مورد استفاده قرار مي گرفته است باعث بحثهاي زيادي بين مورخين شده است. به اين دارو در کتاب اوديسه از هومر شاعر يوناني نيز اشاره شده است. بنا بر نظر کارشناسان اين دارو داراي ريشه هاي مصري بوده است . کارشناسان هنوز نتوانسته اند به درستي تشخيص دهند که گياه مورد استفاده در آن زمان چه بود است. اختلافات بر سر موادي همچون ترياک و يا گياه اسکوپولامين ادامه دارد.
در سالهاي اوليه قرن بيستم غواصان در سواحل جزيره يوناني " Antikythera " در بقاياي يک کشتي که قدمت آن به قرن 1 و يا 2 قبل از ميلاد مسيح مي رسيد يک وسيله کوچک دايره اي شکل با 30 عدد دنده و تعدادي عدد کشف شده که به نظر نوعي تقويم بوده و براي محاسبه حرکات ماه و خورشيد به کار مي رفته است. نوع حرکت اين سامانه و توانايي آن در محاسبه حرکت ماه و خورشيد براي سالهاي طولاني دانشمندان را متعجب کرده است. نکته ديگر اين که اولين نمونه هاي شبيه به اين دستگاه در سالهاي قرن 15 پس از ميلاد مسيح ساخته شده اند و در ضمن مورد بدست آمده تنها گونه از زمان مورد نظر بوده است.
ماشين Telharmonium
اين دستگاه به وسيله بسياري از کارشناسان به عنوان اولين سيستم الکترونيکي پخش موسيقي شناخته مي شود. طراح و سازنده آن شخصي به نام " Thaddeus Cahill " بوده است که اين وسيله را در سال 1987 ساخته بود. اين وسيله در سه مدل مختلف ساخته شد و در زمان خود يکي از سنگين ترين وسايل بوده که نزديک به 200 تن وزن داشت. در ابتدا مردم به اين وسيله که از طريق کابلهايي صدا را به بلندگوها مي رساند استقبال خوبي کردند اما سپس به دليل اندازه بزرگ و ميزان مصرف سوخت زياد براي فعاليت اين سيستم مورد استقبال بيشتر واقع نشده و در طول زمان سه نمونه مذکور از بين رفته و حتي صداي ضبط شده اي از آهنگ هاي توليد شده توسط اين ماشين وجود ندارد.
کتابخانه اسکندريه
شايد اين کتابخانه به خودي خود يک تکنولوژي پيشرفته نباشد اما بايد گفت حجم زياد کتابي که در زمان خود در اين کتابخانه وجود داشته است براي خود يک مرکز علمي بزرگ بوده است و در صورتي که از بين نمي رفته است بسياري از سوالهاي امروز بشر داراي پاسخ مي بوده است. اين کتابخانه در سال 300 قبل از ميلاد مسيح ساخته شده و يکي از اولين تلاش ها براي جمع آوري دانش مکتوب موجود در جهان در يک مکان است. مورخين تعداد کتب موجود در اين کتابخانه را تا حدود 1 ميليون نسخه اعلام کرده اند. در مورد زمان آتش سوزي و علت آن در بين مورخين اختلاف است. عده اي قرن اول و عده اي قرن دوم ميلادي را زمان آتش سوزي اين کتابخانه مي دانند. دليل اين امر را بسياري حمله ژوليو سزار حاکم روم به مصر مي دانند. بنا بر نظريات تاريخي وي چندني کشتي را براي جلوگيري از پيشروي دشمنانش در بندر اسکندريه آتش زد که اين آتش به بندرگاه رسيده و سرايت آن باعث از بين رفتن کتابخانه شده است.
سيمان هاي جديد در قرن هيجدهم ميلادي به توليد رسيدند . اما اين مورد اولين استفاده از سيمان در طول تاريخ نبوده است. رومي ها، مصري ها و ايرانيان نيز از زمان هاي بسيار قديم به استفاده از سيمان روي آورده بودند و خصوصا رومي ها بودند که از حجم زيادي از اين ماده استفاده مي کردند. بنا بر نظر کارشناسان رومي ها از ترکيب آهک سوخته، پدر سنگ و آب براي ساخت سيمان بهره مي بردند. اما ميزان هر کدام از اين مواد و شکل ترکيب آنها هنوز يک راز باقي مانده است. بسياري از بناهايي که امروز از امپراتوري روم به جا مانده است از اين ماده تشکيل شده است. به نظر مي رسد که فن ساخت اين ماده به صورت يک سر در بين دانشمندان رومي وجود داشته است که با مرگ آنان اين دستور از بين رفته است.