نام و نام خانوادگی: محمدطاها پورزارعی
پایه تحصیلی: ششم دبستان
سابقهی حضور در کانون: ۱ سال
شغل پدر: داروساز (حسین پورزارعی)
شغل مادر: معلم و دانشجو (سمیه عبادی)
مصاحبهگر: خدیجه کهن
۱. به چه دلیلی تصمیم گرفتید در آزمونها شرکت کنید؟ این تصمیم چه تأثیری بر وضعیت تحصیلی شما داشت؟
هدف اصلی من از شرکت در آزمونها این بود که در درسها پیشرفت کنم و بتوانم در آینده در مدارس باکیفیتتر و سطح بالاتر ادامه تحصیل بدهم. قبل از شرکت در آزمونها مطالعهی من منظم نبود و گاهی نمیدانستم از کجا شروع کنم یا چه مقدار بخوانم، اما بعد از شروع آزمونها یاد گرفتم طبق یک برنامه مشخص جلو بروم.این تصمیم باعث شد روش درس خواندنم اصولیتر شود، مرورهایم بیشتر شود و بفهمم هر درس را چگونه بخوانم. همچنین فهمیدم فقط خواندن کافی نیست و باید تمرین و تست هم حل کنم. بهمرور زمان اعتمادبهنفسم بیشتر شد و احساس کردم کنترل درسهایم را در دست گرفتهام.
۲. آیا کلاس فوقبرنامه هم داشتید؟
بله، علاوه بر آزمونها در کلاسهای فوقبرنامه هم شرکت میکردم. این کلاسها کمک میکردند مطالبی را که در مدرسه یاد میگرفتم عمیقتر بفهمم. وقتی درس را یک بار در مدرسه، یک بار در کلاس و یک بار هم در خانه مرور میکردم، یادگیریم تثبیت میشد و در آزمونها عملکرد بهتری داشتم.
۳. در کدام درس پیشرفت قابل ملاحظهای داشتید؟
بیشترین پیشرفت من در درس علوم بود. قبلاً این درس را فقط حفظ میکردم اما بعد از شرکت در آزمونها یاد گرفتم مفهومی مطالعه کنم. بیشتر به شکلها، مثالها و دلیل پدیدهها توجه کردم و با حل سؤالهای بیشتر توانستم مطالب را بهتر بفهمم. به همین دلیل درصدهایم در این درس بهمرور بالاتر رفت.
۴. از کدام منابع کانون بیشتر استفاده کردید؟ این منابع چه ویژگیای داشتند؟
بیشتر از کتاب سرعت و دقت استفاده کردم. این کتاب کمک میکند ذهن سریعتر عمل کند و تمرکز بالا برود. وقتی با زمان محدود تمرین میکردم، یاد گرفتم اشتباهات بیدقتی را کم کنم و سر جلسهی آزمون با آرامش بیشتری پاسخ بدهم. به مرور هم سرعت پاسخگوییام بیشتر شد و هم دقت من بالا رفت.
۵. میانگین مطالعهی روزانهی شما چقدر بود؟
بهطور میانگین روزی حدود سه ساعت و پانزده دقیقه مطالعه داشتم. سعی میکردم این زمان را بین درسهای مختلف تقسیم کنم و فقط یک درس نخوانم. همچنین بین مطالعهها استراحت کوتاه داشتم تا خسته نشوم و کیفیت مطالعهام پایین نیاید.
۶. تمرکز شما روی نگاه به گذشته بود یا آینده؟ چرا؟
بیشتر روی آینده تمرکز داشتم، چون هدف مشخصی داشتم و میخواستم برای رسیدن به آن تلاش کنم. فکر کردن به آینده باعث میشد انگیزه بگیرم و حتی وقتی خسته میشدم دوباره ادامه بدهم. البته از اشتباهات گذشته هم درس میگرفتم، اما تمرکزم روی بهتر شدن در آزمونهای بعدی بود.
۷. مهمترین انگیزهی شما برای شرکت در آزمونها چه بود؟
بزرگترین انگیزهی من قبولی در مدارس تیزهوشان بود. این هدف باعث میشد برای هر آزمون برنامه داشته باشم و سعی کنم هر بار بهتر از قبل عمل کنم. وقتی هدف مشخص باشد، درس خواندن معنیدارتر میشود و آدم راحتتر سختیها را تحمل میکند.
۸. چه زمانی تحلیل آزمونها را انجام میدادید؟
همان روز آزمون، پاسخها را بررسی میکردم. سؤالهای غلط و نزده را دوباره حل میکردم و دلیل اشتباهاتم را مینوشتم. این کار باعث میشد همان اشتباه را دوباره تکرار نکنم و یادگیریم کاملتر شود.
۹. آیا در این مدت ناامید شدهاید؟ چگونه با آن مقابله کردید؟
بله، گاهی وقتی نتیجهی دلخواهم را نمیگرفتم ناراحت و ناامید میشدم. اما سعی میکردم به هدفم فکر کنم و به خودم یادآوری کنم که پیشرفت زمان میخواهد. با تلاش بیشتر و ادامه دادن برنامه دوباره روحیهام بهتر میشد و نتیجههای بهتری میگرفتم.
۱۰. نقش خانواده را در پیشرفت خود چقدر مؤثر میدانید؟
نقش خانوادهام بسیار زیاد بود. مادرم در درسها کمکم میکرد و پیگیر وضعیت درسیام بود و پدرم همیشه به من انگیزه میداد و حمایتم میکرد. وقتی خانواده همراهی میکنند، آدم با آرامش و اعتمادبهنفس بیشتری درس میخواند.
۱۱. چه چیزی باعث شد بدون غیبت در آزمونها شرکت کنید؟
انگیزهای که برای رسیدن به هدفم داشتم باعث شد در آزمونها منظم شرکت کنم. میدانستم هر آزمون یک فرصت برای بهتر شدن است و اگر شرکت نکنم از برنامه عقب میمانم.
۱۲. چه توصیهای برای دوستان کانونی خود دارید؟
پیشنهاد میکنم حتماً برنامهریزی داشته باشند و بعد از هر آزمون تحلیل انجام دهند. فقط درس خواندن کافی نیست؛ باید اشتباهات را پیدا کرد و برطرف کرد. همچنین در کنار درس خواندن حتماً زمانی برای تفریح و ورزش بگذارند تا با انرژی بیشتری ادامه دهند.
آزمون را بلافاصله تحلیل کنند و در کنار درس خواندن حتماً برای تفریح، بازی و ورزش هم زمان بگذارند تا با انرژی بیشتری ادامه دهند.