گفتگو با حامد جاوید فر رتبه‌ی 6 سهمیه ایثارگران ریاضی 96

مصاحبه با حامد جاوید فر رتبه6 ایثارگران، 81کشوری تجربی

گفتگو با حامد جاوید فر رتبه‌ی 6 سهمیه ایثارگران ریاضی 96


حامد جاویدفر، رتبه 6 ایثارگران ( 81 کشوری) در رشته‌ی علوم تجربی کنکور 96 است که از کلاس پنجم دبستان در آزمون های کانون شرکت کرده است و از دوم دبیرستان نیز به طور پیوسته و جدی شرکت در آزمون ها را ادامه داده است. حامد اهل شهر مراغه است و پدر و مادر او هر دو فرهنگی هستند. خواهر بزرگترش نیز که از سوم دبیرستان در آزمونها شرکت کرده است در رشته‌ی مهندسی برق دانشگاه شهیدبهشتی تحصیل کرده است.


 در دوران قبل از دبستان پدر و مادر شما برای شما چه کارهایی انجام می دادند ؟

به دلیل ارتباط بیشتر با مادرم در این سن، بیشترین نقش را ایشان داشتند. برایم کتاب‌های داستان می‌خواندند و من بدون اینکه خواندن و نوشتن بلد باشم از روی متن کتاب ها رونویسی می‌کردم.


بهترین خاطره ای که از شرکت در آزمونها دارید چیست ؟

در دوران دبستان از مسئول نمایندگی مراغه آقای سرتیپی، به عنوان عیدی یک کتاب هدیه گرفتم که برایم شیرین‌ترین خاطره از آن دوران است.

از سخت‌کوشی خود یک مثال بزنید.

من به صورت حرفه ای و در باشگاه فوتبال بازی می کردم اما به خاطر درس آن را کنار گذاشتم و در سال پیش دانشگاهی فقط درس خواندم.


بزگرترین موفقیت شما در دوران دبستان چه بود و نقش کانون در این موفقیت چیست ؟

قبولی من در آزمون ورودی مدراس تیزهوشان بهترین موفقیت من بود که به نظر خودم 70 درصد این موفقیت را مدیون کانون هستم چون به برنامه ریزی من نظم داد و باعث می شد من به همه کارهایم و امور شخصی ام نیز برسم.


روند آموزشی شما چگونه بود آیا از ابتدا دانش آموز موفقی بود ؟

تا سال آخر دوره راهنمایی معدلم 20 بود ، در دبیرستان منظم­تر و منسجم­تر شدم ، آزمون­های تابستان را نیز شرکت می­کردم ، که ترازم در سوم دبیرستان از 7300 به 7800 رسید.


از چه زمانی به طور جدی درس‌خواندن را شروع کردید؟

 از اواسط دوم دبیرستان به طور جدی درس خواندن را آغاز کردم، از تابستان سوم دبیرستان روش­های صحیح مطالعه خودم را پیدا کردم، از جعبه ابزار کارنامه، کارنامه مبحثی بیشتر استفاده می­کردم و برایم مفید بودند.


گفت و گو با مادر :


با توجه به نقش بیشتر شما در تربیت دوران پیش از دبستان حامد، بریا او چه برنامه‌هایی داشتید ؟

سعی می کردم به او نوشتن را یاد بدهم طوری که که تا عدد 10 می توانست بشمارد و بنویسد. همین‌طور در یادگیری کلمات هم قوی بود و بیشتر سوره‌های جز سی قرآن کریم را حفظ بود.


مهم‌ترین تصمیم آموزشی‌ای که برای فرزند خود گرفتید چه بود ؟

انتخاب یک مدرسه خوب که برای این‌کار به همراه پدرش دقت لازم را داشتیم.

بهترین خاطره‌ای که از آزمون دادن فرزندتان در دوره ی دبستان را دارید بیان کنید.

وقتی بادکنک های کارنامه زیاد می­شد، خیلی خوشحال می­شد.


چه عاملی ( چه کسی) باعث شد فرزندتان را در کانون ثبت نام کنید ؟

دخترمان در سوم دبیرستان عضو کانون شد و مهندسی برق دانشگاه شهید بهشتی قبول شد، وقتی متوجه شدیم که دخترمان دیر وارد کانون شده بود، پسرمان را زودتر در کانون ثبت نام کردیم.


گفت و گو با پدر :


ارتباط شما با مدرسه چطور بود ؟

خیلی زیاد. مرتب در جلسه اولیا و مربیان شرکت می­کردم و در سال دوم دبیرستان هردو عضو انجمن اولیا و مربیان بودیم.


چه نوع تشویقی برای فرزندتان داشتید؟

تشویق ما بیشتر به صورت کلامی بود . خودش بیشتر تاکید بر کتاب به عنوان تشویق را داشتند.


بافرزندتان در چه مواردی و چگونه گفت وگو می‌کردید؟

در تمام زمینه هایی که خودش دوست داشت، یعنی اینکه خودش آغاز کننده گفت و گو بود، و در هر موردی که مایل بود صحبت می­کردیم.


مهم‌ترین کمکی که به دانش آموز می‌دادید چه بود؟

با دانش­آموز همراه بودم، یعنی اینکه با ناراحتی او، ناراحت می­شدم و سعی می کردم کمکش کنم. یک بار در آزمونی افت تراز داشتند، گفت اگر دوتایی برنامه ریزی کنیم بهتر می­شود، که اتفاقا در آزمون بعد بهتر شد




مصاحبه گر : مهزاد حسنی مقدم و مریم موسی زادگان

تنظیم : مینا سلیمانی

.

Menu