وقتی با اولیای رتبههای یکرقمی صحبت میکنیم، میبینیم که بین این رتبههای برتر و کتاب از همان دوران کودکی ارتباطی عمیق و مؤثر وجود داشته است. در این گزارش رتبههای یکرقمی از نقش کتاب میگویند.
مادر علی محمدمهر، رتبهی 11 ریاضی کشور سال 92
چون ما هر دو فرهنگی هستیم، قطعاً همیشه کتاب و مجله و مطبوعات در خانه داشتیم و میخواندیم. او از همان اول میدید که خانوادهاش اهل مطالعه هستند. فضای خانه باعث شد او هم یاد بگیرد. ما کتابهای زیادی داشتیم. وقتی قرار شد علی از سال سوم فقط برای کنکور بخواند، یکسری از آنها را وقف کردیم.
مادر مرتضی خواجهایم، رتبهی 10 انسانی سال 91
از همان اول خیلی اصرار داشتیم فرزندانمان با کتاب و کتابخوانی آشنا شوند و همیشه برایشان کتاب میخواندیم. مرتضی خیلی به مطالعه علاقه نشان میداد. مثلاً وقتی بچه بود یادم است که خیلی غزل حافظ میخواند. ما کتابخانهی مستقل و مجزایی داریم. حدود 8 تا 10 هزار جلد کتاب داریم.
مادر پدرام افشار، رتبهی 4 تجربی کشور سال 90
از 4 سالگی کتاب میخواند، جدول حل میکرد و حتی جدول طرح میکرد. من چون زیاد اهل مطالعه بودم، به کتابخانه میرفتم. پدرام از حدود 5 سالگی کتابخوان شده بود. از کتاب خواندن بیشتر از اسباببازی لذت میبرد. وقتی به کتابفروشی میرفتیم آنچنان غرق در کتابها میشد که فروشندهها تعجب میکردند.
