یک طراح لباس از ترکیب خطوط، تناسب، رنگ و بافت، شکل مناسب جامه را تصور میکند، اگرچه داشتن مهارتهایی مثل خیاطی و الگو کاری برای یک طراح لباس میتوانند سودمند باشند اما به عنوان پیش شرط برای تبدیل شدن به یک طراح لباس موفق در نظر گرفته نمیشوند. بسیاری از طراحان مد به طور رسمی آموزش دیدهاند و یا دورهٔ کارآموزی گذراندهاند.
یک طراح فنی با گروه طراحی و کارخانههای خارج از کشور کار میکند، وظیفهٔ طراح فنی اطمینان از ساخت و تولید صحیح پوشاک، انتخاب مواد اولیه و پارچههای مناسب و تناسب و اندازهٔ درست لباس هاست. طراح فنی نمونهٔ اولیهٔ پوشاک را بر روی تن یک مدل با تناسب کامل امتحان میکند و تصمیم میگیرد که کدام یک از تناسبها و ساختارها را پیش از تولید انبوه نمونههای اولیه باید تغییر دهد.
یک طراح الگو یا الگو بُر، طرح اولیه اشکال، اندازهها و تکههای لباس را مسوده میکند، این پیش نویسها ممکن است به صورت دستی با کمک ابزار اندازه گیری، روی کاغذ باشد و یا با استفاده از نرم افزار کامپیوتری CAD انجام شود. روش دیگری که برای درآوردن طرح و اندازهٔ لباسها انجام میشود آویزان کردن پارچهها به طور مستقیم روی فرم لباس است. حاصل کار طراح الگو این است که میتوان از اندازهها و قطعات الگوی طراحی شده برای تولید لباس مورد نظر استفاده کرد. معمولاً برای کار کردن به عنوان طراح الگو آموزش رسمی امری الزامی است.
یک خیاط، سفارش لباسهای طراحی شده را میگیرد و بنا به اندازهٔ مشتری آنها را میدوزد. به خصوص لباسهایی چون کت و شلوار، کت و دامن و غیره. معمولاً یک خیاط باید دورهٔ کارآموزی و یا آموزش رسمی دیگری را گذرانده باشد.
یک طراح پارچه، بافت پارچه را طراحی میکند و آن را برای لباس و مبلمان چاپ میکند. اکثر طراحان پارچه به طور رسمی به عنوان کارآموز و در مدارس عالی آموزش دیدهاند.
یک طراح سبک یا مشاور مد لباسها، جواهرات و لوازم جانبی را با هم هماهنگ میکند تا در عکاسی مد به معرض نمایش گذاشته شود. طراح سبک ممکن است برای هماهنگ کردن لباس با مشتری فردی نیز کار کند. بسیاری از طراحان سبک در زمینههای طراحی مد، تاریخچهٔ مد و لباسهای تاریخی آموزش دیدهاند و دارای سطح بالایی از تجربه و تخصص در زمینهٔ بازار مد جاری و روند بازار در آینده هستند. با این حال برخی از طراحان سبک به سادگی با داشتن یک حس زیبایی شناسی قوی بین لباسها هارمونی برقرار میکنند و یک ظاهر عالی میآفرینند.
یک خریدار مد ترکیبی از لباسهای موجود در مغازههای خرده فروشی، مغازههای بزرگ و فروشگاههای زنجیرهای را انتخاب کرده و میخرد. بسیاری از خریداران مد در مطالعات تجارت و بازرگانی و یا مطالعات مد آموزش دیدهاند.
یک دوزنده لباسهای ماشینی یا لباسهای تولیدیها را با دست و یا با چرخ خیاطی میدوزد. این نوع دوزندهها اغلب به عنوان اپراتور چرخ خیاطی در تولیدیها و کارگاهها و یا در فروشگاههای پوشاک کار میکنند و معمولاً مهارتی در طراحی و برش پوشاک و یا درست کردن اندازههای لباس روی مدل را ندارند و تنها دوختهای سادهٔ لباس را انجام میدهند.
یک معلم طراحی مد مسئول آموزش هنر، صنایع دستی و مهارتهای طراحی مد در مدارس عالی مد یا دانشگاههای هنر است.
یک فروشندهٔ لباسهای سفارشی برای مناسبتهای مختلف سفارش لباسهای مجلسی و رسمی میگیرد و به مشتریهایش میفروشد.
یک خیاط زنانه در زمینهٔ لباسهای مخصوص زنان تخصص دارد، لباسهای روز، نیمه رسمی و رسمی، لباسهای کار، کت و شلوار، کت و دامن، لباس عروس، لباس ورزشی.
یک تصویرگر برای تبلیغات بازرگانی رنگ و طرح لباسها را ترسیم میکند.
یک گمانه زن مد رنگها، سبکها و اشکال محبوب احتمالی در روند مد را پیش بینی میکند تا قبل از آماده شدن پوشاک برای فروش در فروشگاهها آنچه را که باب طبع مردم قرار خواهد گرفت ارائه دهد.
یک مدل برای نمایش در نمایشگاههای مد و یا عکسهای مجلات مد و تبلیغات تجاری لباسهای طراحی شده را به تن میکند.
یک مدل شایسته با پوشیدن و اظهار نظر درمورد تناسب نمونهٔ اولیهٔ لباس طراحی شده به طراح مد درحین ساخت لباس و بعد از آن کمک میکند، مدلهای شایسته برای انجام این مهم باید تناسب اندام ویژهای داشته باشند.
یک روزنامه نگار مد در مورد مد پوشاک و یا گرایشها و روندها آن برای مجلات و روزنامهها مقاله مینویسد.
یک متخصص مد مسئول تنظیم تناسب نهایی پوشاک است، به ویژه لباسهای ماشینی، و گاهی اوقات مدل آنها را دوباره تغییر میدهد.(تبصره: به رغم اینکه خیاطها تغییرات و تنظیمات تناسب لباسها را برای مشتریها انجام میدهند همهٔ متخصصهای دگرش خیاط نیستند.
یک مشاور تصویری در مورد سبکها و رنگهایی به چهره و رنگ پوست و مو و اندام مشتریها مینشیند و مشاوره میدهد.