نام و نام خانوادگی: علی رضا مسگر آبادی
مقطع و رشته: دوازدهم تجربی
شهر: تهران
شغل و تحصیلات مادر: کارشناسی-خانه دار
شغل تحصیلات پدر: کارشناسی-کارمند
مصاحبهگر: آرش فتحعلی
۱. شما چگونه با کانون آشنا شدید؟ آیا فردی در خانواده عضو کانون بوده یا هست؟
با توجه به اعتبار کانون در جامعه نخبگان و توصیه دوستان و مشاوران مدرسه، تصمیم گرفتم برای ایجاد یک فضای رقابتی استاندارد به جمع کانونیها بپیوندم. در خانواده نیز با بررسی تجربیات موفقِ نزدیکانم که با تکیه بر نظم آزمونهای کانون به نتیجه رسیده بودند، اطمینان حاصل کردم که این مسیر، مطمئنترین راه برای موفقیت در کنکور است.
۲. دستاورد شما از شرکت در آزمونهای کانون چه بود؟
مهمترین دستاورد من، گذار از مطالعه «غیرهدفمند» به مطالعه «استراتژیک» بود. آزمونها به من آموختند که مطالعه نباید فقط برای رفع تکلیف باشد، بلکه باید فرآیندی برای شناسایی دقیق شکافهای دانشی باشد. من یاد گرفتم که کارنامه، یک آینه است؛ آینهای که نقاط قوت و ضعف واقعیام را بدون اغراق نشان میدهد و باعث میشود مدیریت زمان و اولویتبندی درسی را در اولویت قرار دهم.
۳. پشتیبان تحصیلی شما در منزل چه کسی است؟
خانواده من نقش اصلی را در حفظ تعادل روانی و ایجاد نظم ایفا میکنند. مادرم همیشه در مدیریت زمان و ایجاد محیطی آرام برای مطالعه، حامی و مشاور اصلی من هستند.
۴. از کدام یک از کارنامههای جعبه ابزار کارنامه استفاده میکنید؟
من به طور ویژه از کارنامه اصلی برای پایش وضعیت تراز و رتبه در میان رقبا و از کارنامه هفتنوع درس برای تحلیل دقیق جایگاهم در هر مبحث استفاده میکنم. این کارنامه کمک میکند تا بفهمم در کدام دروس «نوسانی» عمل میکنم و کجا نیاز به تغییر روش مطالعه دارم.
۵. مطابق برنامه راهبردی درس میخوانید؟ چگونه برنامهریزی میکنید؟
برنامه راهبردی برای من حکم «نقشه راه» را دارد. استراتژی من این است که مباحث را به زیرمجموعههای کوچکتر تقسیم کنم. اگر در بازهای به دلیل فشردگی امتحانات مدرسه از برنامه عقب بمانم، با تحلیل شخصی و جبران در بازههای زمانی منعطف، اجازه نمیدهم پیوستگی برنامهام از بین برود.
۶. کدام درسها نقطه قوت شماست؟ روش مطالعه شما برای این درسها چیست؟
در زیستشناسی و شیمی عملکرد بهتری دارم. در زیست، رویکرد من «ترکیبیخوانی» است؛ یعنی ابتدا متن کتاب را به صورت عمقی بررسی میکنم و سپس به دنبال ارتباطات پنهان بین فصلها هستم. در شیمی نیز اولویت من درک مفاهیم و واکنشهاست و پس از آن با حل تستهای استاندارد و سرعتی، مهارتهای محاسباتی و سرعتی خود را تثبیت میکنم.
۷. در طول این سالها درسی بوده که در آن ضعیف باشید اما با تغییر روش آن را به نقطه قوت تبدیل کرده باشید؟
بله، درس ریاضی. مشکل من در گذشته «منفعل بودن» در مطالعه بود؛ یعنی فقط درسنامه میخواندم. روشم را عوض کردم و به سمت «یادگیری فعال» رفتم. اکنون به جای خواندن، تمرکز اصلیام را بر حل مسائل چالشی و تیپبندی سوالات گذاشتهام. با تکرار مداوم و افزایش حجم تمرینات، ریاضی اکنون به یکی از نقاط اتکای من تبدیل شده است.
۸. روزی چند ساعت درس میخوانید؟
تمرکز من روی «کیفیت مطالعه» است تا صرفاً کمیت. به طور میانگین ۸ تا ۹ ساعت مطالعه مفید دارم. البته در بازههای نزدیک به آزمون یا امتحانات، با مدیریت زمان و کاهش حواشی، ساعات مطالعه را متناسب با نیازِ مباحث، به صورت پلکانی افزایش میدهم.
۹. ایرادات هر درس را چگونه برطرف میکنید؟
من از روش «طبقهبندی خطاها» استفاده میکنم. سوالات غلط و نزدهام را بررسی میکنم و آنها را به سه دسته «بیدقتی»، «کمبود دانش» و «مشکل زمانی» تقسیم میکنم. برای هر کدام راهکار جداگانه دارم: مثلاً برای مشکل دانشی، دوباره درسنامه را مرور میکنم و برای بیدقتی، بر روی تکنیکهای تمرکز کار میکنم.
۱۰. آیا اعضای خانواده کارنامه شما را میبینند؟ برخورد آنها با افت تراز چیست؟
بله، کارنامه من همیشه مورد بررسی خانواده قرار میگیرد. نکته مثبت اینجاست که برخورد آنها «تحلیلی» است؛ نه «احساسی». اگر افت تراز داشته باشم، به جای سرزنش، با هم به دنبال علت میگردیم. این فضای منطقی باعث میشود که من بدون استرسِ اضافی، روی اصلاح ایراداتم در آزمون بعدی تمرکز کنم.