نام و نام خانوادگی : سام زکی زاده
مقطع و رشته : دوازدهم _ ریاضی
نام شهر و استان : تهران
میانگین تراز : ۶۴۵۰
سالهای حضور در کانون : ۴
چند آزمون شرکت کرده اید: ۷۰
شغل و تحصیلات مادر : فوق لیسانس
شغل و تحصیلات پدر : فوق لیسانس_آزاد
مصاحبهگر : محمدحسین آشتیانی
۱. تعریف تو از «نظم» چیست و آیا همیشه به آن پایبندی؟
نظم برای من یعنی اولویتبندی آگاهانه کارها بر اساس ارزششان، نه صرفاً انجام دادن همه کارها سر ساعت. گاهی پایبندی به نظم یعنی انتخاب هوشمندانه برای استراحت یا حذف یک کار کماهمیتتر، تا انرژی برای کار اصلی بماند.
۲. چه چیزی تو را در روزهایی که هیچ انگیزهای نداری سر پا نگه میدارد؟
یادآوری این نکته که «انگیزه» میآید و میرود، اما «تعهدی» که به خودم دارم میماند. در آن روزها فقط کافی است شروع کنم، حتی با ۱۰ دقیقه مطالعه سبک. همان شروع، موتور حرکت را روشن میکند.
۳. باور داری که هوش و استعداد ثابت است یا قابل تغییر؟ این باور چگونه روی تلاشت تأثیر میگذارد؟
قطعاً قابل تغییر. هر بار که مطلبی را سخت یاد میگیرم، به خودم میگویم این یعنی دارم مغزم را قویتر میکنم. این باور باعث میشود از چالشها فرار نکنم، چون شکست را نشانه کمهوشی نمیبینم، بلکه نشانه جای رشد میدانم.
۴. چه ذهنیتی به تو کمک میکند هنگام مطالعه عمیق، تمرکزت را حفظ کنی؟
این ذهنیت که «این نیمساعت متعلق به من و آیندهام است». وقتی با این نگاه بنشینم، گوشی را بیصدا میکنم و به خودم میگویم هر چیزی میتواند نیم ساعت صبر کند. این حس مالکیت بر زمان، تمرکزم را چند برابر میکند.
۵. وقتی یک روش مطالعه جواب نمیدهد، اولین واکنش ذهنیات چیست؟
به جای سرزنش خودم، میگویم «این روش برای این مطلب مناسب نبود». بعد به دنبال روش جدید میگردم. مشکل را از روش میدانم، نه از تواناییام.
۶. چگونه خودت را از مقایسه با دیگران دور نگه میداری؟
با تمرکز روی «نمودار پیشرفت خودم». هر هفته نگاه میکنم که نسبت به هفته قبل چقدر بهتر شدهام. رقابت اصلی من با دیروز خودم است، نه با دیگران.
۷. چه نقشی برای اشتباه و خطا در مسیر پیشرفت قائلی؟
اشتباه برای من یک «فرصب برای یادگیری» است، نه یک «بنبست». هر اشتباه یک بازخورد دقیق به من میدهد که کجای کارم را باید اصلاح کنم. بدون اشتباه، پیشرفت معنایی ندارد.
۸. چه عادت کوچکی در طول روز بیشترین تأثیر را روی نظم کلیات داشته؟
نوشتن سه کار اصلی ای که فردا باید انجام دهم، در پایان هر روز. این کار ذهنم را شب آرام میکند و صبح با هدف روشن بیدار میشوم. نظم از همین برنامههای کوچک روزانه ساخته میشود.
۹. چگونه تشخیص میدهی که استراحت نیاز است یا تنبل شدی؟
یک قانون ساده دارم: اگر ۱۵ دقیقه تلاش کردم و هنوز ذهنم درگیر درس نشد، یعنی خستهام و نیاز به استراحت دارم. اما اگر اصلاً شروع نکردهام، یعنی تنبلی است. در تنبلی، فقط باید شروع کنم.
۱۰. مهمترین باوری که از والدین یا معلمها گرفتهای و در مسیر به کارت آمده چیست؟
این که «اهمیت و اعتماد به فرآیند، نتیجهی خوب را تضمین میکند». یاد گرفتم اگر هر روز درست مطالعه کنم، نمره و موفقیت خودشان میآیند. تمرکز روی نتیجه باعث اضطراب میشود، تمرکز روی مسیر باعث آرامش و پیشرفت.
۱۱. چه طور خودت را تشویق به ادامه دادن میکنی، بدون اینکه منتظر تشویق دیگران باشی؟
برای خودم «سیستم پاداش کوچک» دارم. بعد از اتمام یک فصل سخت، یک فیلم کوتاه میبینم یا خوراکی موردعلاقهام را میخورم. اینطور یاد میگیرم که خودم منبع انگیزهام باشم.
۱۲. چه جملهای را همیشه در ذهنت تکرار میکنی وقتی با یک درس سخت روبهرو میشوی؟
«سخت بودن به معنای غیرممکن بودن نیست، فقط به زمان و روش متفاوت نیاز دارد.» این جمله باعث میشود ناامید نشوم و به دنبال راه حل بگردم.
۱۳. نقش محیط مطالعه و اطرافیان در استمرار تو چقدر است؟
خیلی زیاد. سعی میکنم محیطم را طوری بچینم که کمترین مقاومت را برای شروع درس داشته باشم. مثلاً کتابها را باز بگذارم. همچنین با دوستانی که هدفمند هستند، تبادل نظر دارم که انرژیام را حفظ کند.
۱۴. آیا تا به حال به طور کامل از درس خسته شدهای؟ چه کردی که برگشتی؟
بله، چند بار. یک بار دو روز کامل به خودم مرخصی دادم و اصلاً به درس فکر نکردم. بعد با برنامهای سبکتر برگشتم. فهمیدم گاهی عقبنشینی تاکتیکی برای جلوگیری از فرسودگی لازم است.
۱۵. اگر بخواهی راز موفقیت تحصیلیات را در یک جمله به یک دانشآموز دیگر بگویی، آن جمله چیست؟
«موفقیت در توانایی ادامه دادن در روزهای معمولی نهفته است، نه در روزهای استثنایی.» همان روزهای تکراری و به ظاهر بیاهمیت، شخصیت و آیندهات را میسازند.