يک کارشناس تغذيه گفت: گوشت بوقلمون در مقايسه با گوشت مرغ ارزش غذايي بالاتري ندارد و مصرف آن به بيماران قلبي توصيه نميشود.
دردانه حسين عنوان کرد: گوشت بوقلمون به عنوان منبعي سرشار از فسفر (14 درصد در 100 گرم گوشت) و پتاسيم (7 درصد در 100 گرم گوشت)، ماده غذايي مناسبي براي کودکان محسوب ميشود.
وي افزود: همچنين وجود برخي ويتامينهاي گروه B به ويژه ويتامين B2 و نيز اسيدهاي آمينه تريپتوفان در گوشت بوقلمون با تاثير مثبتي که بر روي اعصاب ميگذارند، نوعي خاصيت آرامشبخشي براي انسان در بر دارد.
اين کارشناس تغذيه مصرف گوشت بوقلمون را به بيماران ديابتي توصيه کرد و ادامه داد: گوشت بوقلمون به دليل دارا بودن چربيهاي اشباع شده کم، پروتئين بالا و درصد کربوهيدرات پايين موجب پايين آوردن گلاتين اندکس شده و در نتيجه براي بيماران ديابتي فاقد کلسترول بالا مفيد است. همچنين به علت درصد بسيار کم چربيهاي اشباع شده در اين گوشت، مصرف آن براي افرادي که داراي کبد چرب هستند مناسب است.
وي با اشاره به درصد بالاي سديم و کلسترول در گوشت بوقلمون گفت: ميزان سديم در گوشت بوقلمون 335 ميليگرم در يک واحد گوشت (330 گرم) است. به همين دليل خوردن گوشت بوقلمون به ميزان زياد به بيماران قلبي توصيه نميشود. همچنين به دليل کلسترول بالاي اين گوشت (بين 12 تا 14 درصد) مصرف گوشت بوقلمون براي افراد با کلسترول بالا مضر است.
حسين به مقايسه گوشت بوقلمون و گوشت مرغ پرداخت و اظهار کرد: اگر سينه مرغ و بوقلمون را مقايسه کنيم، ميزان پروتئين موجود در گوشت مرغ بيشتر بوده و از نظر ميزان کلسترول، گوشت مرغ بدون پوست، کلسترول بسيار پايينتري نسبت به گوشت بوقلمون دارد. از اين رو، با در نظر گرفتن تفاوت قيمت بين گوشت بوقلمون و گوشت مرغ، استفاده از گوشت مرغ در سبد غذايي توصيه ميشود.
