فرامرز پیلارام نقاش پیشتاز در مکتب سقاخانه از نخستین هنرمندان ایرانی بود که به جریان نقاشی خط روی آورد. هنرمندی پرکار با درک تجسمی قوی که با خوشنویسی نستعلیق و شکستهی نستعلیق و با تکیه بر قالب سیاهمشق آثار متنوعی در نقاشی پدید آورد. متولد تهران سال 1316 شمسی در سال 1362 شمسی دیده از جهان فروبست.
او در رشتههای دانشگاهی معماری داخلی و نقاشی تحصیل کرد. فرامرز پیلارام از جملهی نخستین نقاشان در سالهای دههی چهل شمسی است که به سنتهای ایرانی بازمیگردد و در جستوجوی سنتز (ترکیب) است؛ نوعی هنر که در عین مدرن بودن ایرانی باشد و شناسنامهی ایرانی داشته باشد و این موج تازهای بود که به نام مکتب سقاخانه عمدتاً از دانشکدهی هنرهای تزیینی برخاست. پیلارام در کارهای اولیهاش مُهرهایی را بزرگنمایی کرد که در ایران قدیم به جای امضا به کار میبردند. همچنین نمادهای مذهبی مانند عَلَم و پنجه را با اشکال هندسی تلفیق کرد و زمینهای کتیبهگونه آفرید.
سپس خطنگاری فارسی دستمایهی اصلی آثار او شد و با کاربست خلاقهی خط در نقاشی به هنر خوشنویسی ایرانی ترکیب تازهای بخشید.
خطوط در تابلوهای رنگ و روغن پیلارام حرکاتی موزون با ضربآهنگ هارمونیک دارند که با تکرار یک حرف به وجود میآیند.
از دیگر ویژگیهای تابلوهای پیلارام کاربرد خطوط سیاه و ضخیم و سفید و نازک و ترکیب آنها با خط است.
