ابوالحسن غفاری (صنیعالملک) از برجستهترین هنرمندان نقاش و تصویرگر و چاپ سنگی عهد ناصری بود. صنیعالملک که ابوالحسن ثانی لقب داشت، بنیانگذار اولین هنرکده و پیشگام هنر گرافیک در ایران است.
اهل کاشان بود؛ اما در تهران، زیرنظر مهرعلی آموزش دید. وی در حدود سال ۱۲۶۳ هجریقمری، ادامهی آموزش خود را در ایتالیا پی گرفت و در موزههای کلاسیک فلورانس و رُم به رونگاری از آثار استادان بزرگ رنسانس، همچون رافائل و تیسین، پرداخت. پس از بازگشت به ایران، به سِمَت نقاشباشی ناصرالدینشاه منصوب شد.
مصورسازی نسخهی خطی هزارویک شب از برجستهترین آثار این هنرمند به شمار میآید. او با اسم مستعار صنیعالملک، نخستین مدرسهی دولتی نقاشی و چاپ را تأسیس کرد. هنر اصلی صنیعالملک چهرهنگاری واقعگرایانه بود و در تصویرگری رویدادهای واقعی و طراحی گرافیک، ذهنی خلاق و دستی توانا داشت.
