مسجد شيخ لطفالله از شاهکارهاي معماري و کاشيکاري قرن يازدهم است و به فرمان شاه عباس اول در مدت 18 سال بنا شده است.
به گزارش باشگاه خبرنگاران، مسجد شيخ لطفالله از شاهکارهاي معماري و کاشيکاري قرن يازدهم
است و به فرمان شاه عباس اول در مدت 18 سال بنا شده است.
سر در معرق اين مسجد تا پايان سال 1011 ساخته شده و اتمام ساختمان و تزيينات آن در
سال 1028 قمري پايان يافت.
کتيبهُ سر در آن به خط ثلث عليرضا عباسي دز سال 1012 قمري است و
معمار و بناي مسجد، استاد محمد رضا اصفهاني بوده است که نام او در داخل محراب مسجد
در دو لوحهُ کوچک آورده شده است.
شيخ لطف الله از علماي بزرگ شيعه از مردم ميس و از قراء جبل عامل؛
لبنان امروزي بوده است که به دعوت شاه عباس اول، اصفهان را محل اقامت خود قرار
داد.
به منظور تجليل ازاو اين مسجد براي تدريس و نمازگزاري وي اختصاص داده شد و وجه
تسميهُ مسجد مزبور به نام شيخ لطفالله از همين جهت است. شيخ لطف الله 6 سال قبل
از در گذشت شاه عباس اول وفات يافت.
اين مسجد داراي گنبدي است که از درون و بيرون با کاشيکاريهاي زيبا
پوشيده شده است. اين گنبد روي چندين تاق کنگره دار مرتفع استوار است و
با آيات قرآني آراسته شده است.
در فراز آن دايرهاي وجود دارد که داراي منافذي است که با تزيينات فلزي
آراسته شده است و براي روشنايي و تهويه به کار ميرود.
اين گنبد به نقوش اسليمي بسيار ظريفي تزيين شده که در قشر خارجي به يک ستاره هشتگوش ساخته شده از کاشيهاي معرق رنگارنگ منتهي ميشود.
قلّه آن نيز به کلاهکي منتهي ميشود که با کرههايي منظم تزيين شده است، محراب از يک طاق دندانه دار تشکيل شده که بر فراز آن نقوش ظريف اسليمي نقش بسته است.
اين طاق کنگرهدار از داخل داراي مقرنسهاي صدفي شکل است که در انتهاي آن به نقوش گياهي زيبايي آراسته شده است.
اين مسجد از لحاظ زيبايي نقوش و اسليمي هاي به کار رفته در آن بينظير به شمار ميآيد.
در سال 1307 با توجه به طرحهاي اصلي و کاشيهاي موجود نسبت به مرمت سردر و گنبد اقدام شد. کتيبه نماي خارجي گنبد نيز نشان دهنده تعميراتي است که توسط اداره باستانشناسي در سال 1315 انجام شده است.
در جلوي مسجد حوض 8 ضلعي زيبايي قرار داشته که در سالهاي 1316 تا 1318 برداشته شده است. در اين زمان پوشش کف گنبد خانه از جنس گچ بوده و پنجرههاي چوبي منصوب در آن روشنايي زيرزمين را تامين ميکرده است.
محراب مسجد شيخ لطف الله از
شاهکارهاي بينظير هنر معماري و از زيباترين محرابهاي است که در مساجد ديگر
اصفهان ميتوان مشاهده کرد.
اين محراب با کاشيکاري معرق و مقرنسهاي بسيار دلپذير تزيين شده است. درون محراب
دو لوح وجود دارد. در اطراف محراب کتيبههايي به خط عليرضا عباسي و
خطاط ديگري که باقر نام داشته است، ديده ميشود.
در اين کتيبهها رواياتي از پيامبر اکرم و امام ششم شيعيان امام جعفر صادق نقل شده
است.
اشعاري نيز بر کتيبههاي ضلعهاي شرقي و غربي به چشم ميخورد که احتمالاً سراينده آنها شيخ بهايي، عارف دانشمند و شاعر بزرگ دوره صفوي است.