اتفاقي که در «نوشتن» اول ابتدايي ميافتد
آمي جيمز
مترجم: فرهاد ابدالي
تصورش خيلي ساده است که بگوييد: «خوب، به فرزندم کمک کردم که "خواندن" بياموزد، خوشحالم که همه چيز تمام شد.» اما واقعيت اين است که «نوشتن» سختترين کاري است که فرزندتان بايد هر روز انجام دهد. او مهارتهاي خواندن را با مهارتهاي حرکتي کوچک، به انضمام مهارت هجي کردن ترکيب ميکند تا بتواند از طريق کلام نوشتاري ارتباط برقرار کند. هنگامي که يک دانشآموز کلاس اولي از طريق «نوشتن» افکارش را روي کاغذ ميآورد بايد به طور همزمان ايدهها، واژگان، قواعد هجي کردن، نقطهگذاري و دستور را به ياد آورد.
دانشآموزاني که در سطح استاندارد «آغاز» کلاس اول قرار دارند:
1- اشيا را به نام ميخوانند.
2- اطلاعات را جمعآوري و طبقهبندي ميکنند.
3- بر موضوع تمرکز ميکنند.
4- ميتوانند به ترتيب زماني بنويسند.
5- ميتوانند زبان کتابهاي داستان را در نوشتههايشان به کار گيرند.
6- به شکل گستردهتري از آنچه مينويسند، ميانديشند؛ بنابراين بخشي از افکارشان را بايد به صورت شفاهي گسترش دهند.
دانشآموزاني که در سطح استاندارد «پايان» کلاس اول قرار دارند:
1- از طريق نوشتن ارتباط برقرار ميکنند.
2- نوشتههايشان را براي کنترل معنا بازخواني ميکنند.
3- زباني را که در نوشتن به کار ميبرند تا حدودي خودشان انتخاب ميکنند.
4- از علائم نقطهگذاري استفاده ميکنند.