سازمان مشارکت اطلاعات والدین، مرکز والدین، در گزارش ۲۰۱۴ خود با مؤسسهی اینترنتی آکسفورد مذاکرهای را دربارهی اهمیت ارتقای انعطافپذیری دیجیتال در کودکان و نوجوانان، به عنوان مسئولیتی مشترک، آغاز کرد.
مرکز والدین و فرماندهی استفاده از کودکان و حفاظت آنلاین (CEOP) میزبان کنفرانسی مشترک در لندن بودند که در ماه اکتبر برای حمایت از خانواده ها و کسانی که با آنها مشغول به کار هستند، به منظور کمک به ایجاد انعطاف پذیری دیجیتال در جوانان برگزار شد.
اما دقیقاً منظور از انعطافپذیری دیجیتال چیست؟ و چگونه میتوانیم در راستای پرورش آن به عنوان پدر و مادر به فرزندان خود کمک کنیم؟
اهمیت انعطافپذیری دیجیتال در چیست؟
در مرکز والدین، اغلب از ما خواسته میشود که منظورمان از "انعطافپذیری دیجیتال" و اینکه با انعطافپذیری آفلاین تفاوتی دارد را بیان کنیم. پاسخ این است که انعطافپذیری آنلاین، با وجود تفاوتهای مهم و حیاتی، مشابه انعطافپذیری در هر زمینهی دیگری است.
انعطافپذیری دیجیتال شامل داشتن توانایی برای درک زمانی است که شما در معرض خطر آنلاین هستید، دانستن اینکه در صورت بروز مشکل چه کاری باید انجام دهید، آموختن از تجربیات آنلاین بودن خود و اینکه چگونه از عهدهی مشکلات یا نارحتی خود برآیید.
کودکانی که از نظر دیجیتالی انعطافپذیر هستند میتوانند چالشهای دنیای مدرن و دیجیتال را مدیریت کنند.
شما باید بتوانید زندگی آنلاین را کشف کنید
انعطافپذیری دیجیتال از طریق استفادهی آنلاین و تجربهی آموخته شده رشد میکند و نمیتواند با پرهیز از دنیای دیجیتال توسعه یابد. به عبارت دیگر، شما نمیتوانید با دور نگهداشتن فرزندانتان از اینترنت به آنها کمک کنید انعطافپذیر دیجیتال شوند.
غریزهی بسیاری از والدین است که از ابزارها و فیلترهای مختلف استفاده کنند تا بتوانند فرزندانشان را از چیزهای تند و زننده که ممکن است در اینترنت پیدا شود محافظت کنند. این ممکن است برای کودکان بسیار مفید باشد و ابزارها برای همهی کاربران اینترنت مهم است-ما اغلب تنظیمهای حریم خصوصیمان را به خوبی بررسی میکنیم-اما زمانی که بحث پرورش کودکانی با قابلیت انعطاف پذیری دیجیتالی پیش میآید، ضروری است که والدین اطمینان حاصل کنند که فرزندانشان مجاز به کشف دنیای آنلاین هستند.
واقعیت این است که اگر شما تلاش کنید به عنوان اولین خط دفاع خود کنترلی والدانه داشته باشید، فرزند شما کاری را خواهدکرد که بچهها معمولاً انجام میدهند؛ آنها سعی میکنند راهی را در اطرافشان پیدا کنند که میتواند به بخش های خطرناکتر شبکه، مانند بخشهای مخرب وب تاریک، منتهی شود. مهمتر از همه، شما در راستای انعطافپذیری دیجیتالیشان به آنها کمک نخواهیدکرد.
والدین حمایتکنندگان کلیدی هستند
تحقیقی که توسط مرکز والدین با مؤسسهی اینترنتی آکسفورد انجام شد نشان داد که کودکانی که آزادانه از اینترنت استفاده میکردند و از جانب والدینِ حمایتکننده حمایت میشدند-نسبت به کسانی که در استفاده از اینترنت به شدت تحت نظارت بودند-کمتر در معرض آسیبهای اینترنتی قرار میگرفتند و از تجربههای سازندهی آنلاین مانند یادگیری یک مهارت جدید بیشتر لذت میبردند.
شش راه برای ارتقای انعطاف پذیری دیجیتال در خانه
از همان مهارتهای والدانهای استفاده کنید که برای ایمن نگهداشتن آنها به صورت آفلاین استفاده میکنید؛ مانند حد و مرز مذاکره، صحبت کردن در مورد موضوعهای دشوار که همهی ما به نوعی از آن خودداری میکنیم و کمک کردن به فرزندتان تا رفتار خوب و بد را از هم تشخیص دهد.
۱) قوانین منصفانه و استواری در رابطه با استفادهی اینترنت فرزندتان در منزل تنظیم کنید. همانطور که آنها بزرگتر میشوند، سعی کنید قوانین را با آنها به اشتراک بگذارید تا کنترل بیشتری بر دنیای دیجیتال خود داشته باشند.
2) به کودک خود آموزش دهید تا در مورد هر آنچه میخوانند، میبینند یا میشنوند نقادانه فکر کنند. برای کودکان به این معنی است که آنها را تشویق کنید تا از خود بپرسند "نظر پدر و مادر در مورد آن چیست؟" هرچه بزرگتر میشوند باید بتوانند خود را ارزیابی کنند که آیا در یک مکان آنلاین خطرناک هستند و اطلاعاتی که دریافت میکنند قابل اعتماد و مفید هست یا خیر. (دورهی والدین دیجیتالِ مرکز والدین به طور کامل توضیح میدهد که چرا برخی از فضاهای آنلاین از برخی دیگر خطرناکترند.)
۳) وقتی ارتباطات مردم دیجیتال است، بسیار سخت است که با یکدیگر همدردی کنند. به همین دلیل است که ارسال پیام های وحشتناک توسط اوباشهای اینترنتی(ترولها) بسیار آسان به نظر میرسد. کمک به کودکتان برای درک این موضوع و درنگ و تأمل در مورد آثار چیزهایی که به صورت آنلاین ارسال میشوند، به آنها کمک خواهد کرد تا با برخی از رفتارهای دشواری که با آنها مواجه میشوند کنار بیایند و از درگیر شدن با آنها خودداری کنند.
۴) نگاهی مثبت به استفادهی فرزندتان از اینترنت داشته باشید. فارغ از اینکه نظر شما در مورد چیزهایی که فرزندانتان تماشا میکنند یا ساعتهایی که صرف موسیقی و PS4 میکنند چیست، اگر به طور مداوم از برنامهها و بازیهای مورد علاقهی آنها انتقاد کنید، فرزندانتان دیگر تمایلی به صحبت در مورد زندگی آنلاین خود با شما نخواهند داشت.
۵) بچههایی که میتوانند در برابر اشتباه آنلاین جلوی لغزش خود را بگیرند میتوانند یاد بگیرند و از تکرار همان اشتباه پرهیز کنند. شما میتوانید به آنها کمک کنید تا به آسانی با شما در مورد اشتباهات خود صحبت کنند. (این بدان معناست که برای حفظ آرامش خود تلاش کنید حتی اگر بسیار متعجب و حیران هستید.) اطمینان حاصل کنید که آنها میدانند در صورت نیاز به کمک به کجا باید رجوع کنند و تشخیص دهید اگر آنها نمیتوانند به خوبی بهبود یابند شما میتوانید مداخله کنید و به آنها کمک کنید.
۶) به فرزند خود اجازه دهید کشف کند و مسئولیت زندگی آنلاین خود را بر عهده بگیرد. کنترل داشتن بر هر وضعیت خاص بخش مهمی از انعطافپذیری است و در حقیقت بخش مهمی از انعطاف پذیری دیجیتال است. کمک به آنها برای درک و توسعهی احساس خود از آنچه به صورت آنلاین درست و غلط است، ضروری است.
انعطافپذیری دیجیتال چیز ثابتی نیست؛ یک توانایی واحد و یا مجموعهای از دروس نیست که آموخته شود. چیزی است که هر کودکی میتواند داشته باشد و والدین بیشتر از هرکس دیگری میتوانند برای تقویت آن اقدام کنند.
مرزهای مشخصی برای زندگی آنلاین فرزندانتان مشخص کنید، سپس کمی دور شوید و به آنها اجازه دهید دنیای آنلاین را به طور امن کشف کنند، با علم به اینکه شما برای کمک به آنها در صورت بروز هر اشتباهی حضور دارید.
ویراستار: لیلا زحلی