ممکن است استفاده از ارتباطات مدرن بی سیم روی سطح زمین کار آسانی باشد، اما قطعاً آوردن آن به مناطقی که سیگنال ها دیگر قادر به پخش شدن نیستند، مانند زیر آب یا حتی غارها، امکان پذیر به نظر نمی رسد.
با این وجود، دارپا توانسته راه حلی مناسب برای این کار پیدا کند.جالب است بدانید که تیم (AMEBA (A Mechanically Based Antenna این سازمان، در حال توسعه فرستنده هایی با فرکانس قابل حمل و فوق العاده پایین (ا الی 3 کیلو هرتز) و هم چنین فرکانس بسیار پایین (3 الی 30 کیلوهرتز) است که قادرند اطلاعات و دیتای مورد نظر را در موادی همچون آب و سنگ، منتقل کنند. از این طریق غواصان می توانند به یکدیگر پیام ارسال کنند و تیم های امداد و نجات نیز در حالی که هنوز داخل تونل ها هستند، می توانند با دنیای بیرون ارتباط برقرار کنند.
مفهوم اصلی ارسال این دو فرکانس (فوق العاده پایین و بسیار پایین)، موضوع تازه ای محسوب نمی شود، چرا که چند دهه ایست که از آن ها در ارتش برای برقراری ارتباط با زیردریایی ها استفاده شده است. چالش اصلی این است که قدرت الکترومغناطیسی لازم در مکانی که نسبتاً کوچک است، به وجود آید. به خصوص که شما مواد را به جای استفاده از مدارات و آمپر، به صورت فیزیکی از طریق تکیه بر میدان های الکتریکی یا مغناطیسی جا به جا می کنید.
بدنیست بدانید که ایستگاه های مربوط به ارسال فرکانس خیلی پایین در زمان جنگ سرد، به منطقه ای وسیع با ارتفاع بسیار زیاد نیاز داشتند. اما تیم AMEBA در تلاش است تا پیشرفت محسوسی در طراحی، ساخت عایق ها، آهن رباها و مهندسی به وجود آورد تا چشم انداز خود را به واقعیت تبدیل کند.
دارپا قصد دارد این پروژه به زودی اجرایی شود و قرار است در تاریخ 6 ژانویه 2017 با ایده پردازان در این رابطه گفت و گوهایی داشته باشد. تمرکز اصلی این پروژه بر روی اهداف نظامی است؛ به طور خاص، نیروهای ویژه می توانند از آن در برخی شرایط بهره مند شود.