شاید به جرئت بتوان گفت اولین و ابتداییترین نقش اولیا پرداخت هزینههاست. البته اهمیت آن غیر قابل چشمپوشی است ولی همراهی معنوی و علمی فرزند اهمیت والاتری دارد.
موارد ذکرشده در هر بند شاید به نظر کاری سهل یا بیتأثیر به نظر آید ولی شگفتا از تأثیر آن در ناخودآگاه و اعتمادبهنفس دانشآموز!
1. همراهی دانشآموز در مسیر رفتوآمد مدرسه و آزمون
2. گفتوگو در مورد مسائل روزمره و شاید حاشیهای مدرسه (البته نه به حالت بازخواست)
3. آشنایی با اولیای مدرسه و کانون
4. پرسش از دانشآموز در مورد وضعیت کلی (به حالت گفتوگوی دوستانه)
5. کمک در بررسی و تحلیل آزمونها
6. ارزیابی و بررسی کارنامهی آزمون
7. پرسش و وادار کردن دانشآموز به تفکر در مورد موارد خاص از قبیل دفتر برنامهریزی، روش مطالعه و...
8. گفتوگو در مورد تکنیکها
9. بیان تجربیات رتبههای برتر
10. عدم مقایسه با دوستان
11. تا حد ممکن رفع اشکالهای درسی
12. عدم ایجاد استرس به لحاظ مادی و معنوی
13. انتخاب مدرسهی خوب
14. نظارت دوستانه بر روابط فرد و رفتارها و حتی تغذیه
15. هماهنگی جوّ حاکم بر خانه با شرایط لازم برای درس خواندن
