به صورت رسمی 4 عنصر توانستند نام نهایی خود را در دوره 7 جدول تناوبی به دست آورند. تمام عنصرهای با عدد اتمی ۹۹ تا ۱۱۲ (که مابین اینشتینیم و کوپرنیسیم قرار دارند) و نیز دو عنصر فلروویوم و لیورموریوم، در طبیعت پدید نیامدهاند، بلکه در آزمایشگاه ساخته شدهاند. سپس آیوپاک آنها را به طور رسمی پذیرفتهاست. اما عناصر خانههای ۱۱۳، ۱۱۵، ۱۱۷ و ۱۱۸ هر چند در آزمایشگاه ساخته شده بودند اما چندی پیش مورد تائید اتحادیه بینالمللی شیمی محض و کاربردی قرار گرفتند. حالا آیوپاک اعلام کرده که نام این عناصر نهایی شده است.
"نیهونیوم" عنصر شماره 113، "موسکوویوم" عنصر شماره 115 و دارای 115 پروتون، "تنسین" عنصر شماره 117 و "اوگانسون" در جایگاه شماره 118 جدول تناوبی هستند.
یک تیم مشترک آمریکایی (آزمایشگاه ملی لاورنس لیوِر مور واقع در کالیفرنیا) و روسی (انستیتوی مشترک تحقیقات هسته ای واقع در دوبنا) عناصر ۱۱۵، ۱۱۷ و ۱۱۸ را ساختهاند و به تائید آیوپاک رساندهاند. همچنین عنصر ۱۱۳ هم توسط دانشمندان ژاپنی (موسسه تجامع تحقیقاتی ریکِن) ساخته شده و مورد تائید آیوپاک قرار گرفته است.زمانیکه نامی برای یک عنصر خاص استفاده شده اما در نهایت یک نام دیگر برای آن انتخاب میشود، دیگر نمیتوان نام اول را برای عنصر دیگر بکار برد. نام تمام عناصر بطور کلی از یک پایان برخوردار است که انعکاسدهنده و حافظ قوام تاریخی و شیمیایی آنهاست.
نیهونیوم باعلامت Nh نخستین عنصری است که توسط محققان آسیای شرقی نامگذاری شده و برای اولین بار، اسم آن از روی اقوام حاضر در یک منطقه انتخاب شده است. نیهون یکی از نامهای ژاپنی است. البته ابتدا نام ژاپنیوم قرار بود برای این عنصر که در سال 2004 کشف شده، انتخاب شود.
عنصر شماره 115 یعنی موسکوویوم با نماد Mc به افتخار منطقه مسکو که موسسه مشترک تحقیقات فیزیکی در آن قرار داد، نامگذاری شد.
تنسین با نماد Ts که از 117 پروتون برخوردار است، نام خود را به افتخار ایالت تنسی دریافت کرده که مراکز مهم تحقیقاتی فیزیک دارد. تنسی میزبان مراکز تحقیقاتی عناصر سنگین از جمله آزمایشگاه ملی اوک ریج، دانشگاه تنسی و دانشگاه واندربیلت است.
اوگانسون هم با نماد Og نام خود را از یوری اوگانسیان، محقق 83 ساله موسسه مشترک تحقیقات اتمی روسیه گرفته که در کشف چندین عنصر سنگین کمک کرده است. این دومین باری است که یک عنصر از روی اسم یک دانشمند زنده نامگذاری میشود.
تازهواردهایی با نیمه عمر کوتاه
۹۸ عنصر از مجموع ۱۱۸ عنصر در طبیعت یافت میشوند و از آن میان، ۸۴ مورد، عناصر پایدار یا دارای نیمعمر بیش از سن زمین هستند. در حالی که ۱۴ عنصر باقیمانده نیمعمر کوتاهی دارند یا به عبارت دیگر پرتوزا هستند. در حال حاضر، این عناصر تنها بر اثر انجام واکنش هستهای در عناصر دیگر به وجود میآیند و فراوانی ناچیزی دارند.
جدول تناوبی در سال 1869 توسط دیمیتری ایوانوویچ مندلیف شیمیدان و مخترع روس معرفی شد. در جدول تناوبی یا مندلیف عناصر شیمیایی بر اساس عدد اتمی خود در ردیفها و ستونهای جدول قرار میگیرند. عدد اتمی عبارت است از تعداد پروتونهای موجود در هسته اتم. اولین عنصر جدول تناوبی هیدروژن با عدد اتمی 1 است که در هسته اتم آن یک پروتون وجود دارد. هنوز روشن نیست که آیا عنصرهای تازهتر که در آینده شناسایی میشوند در ردیف هشتم (دورهٔ هشتم) جای میگیرند یا به کلی نظم جدول را به هم میریزند. گلن سیبورگ بر این باور بود که دورهٔ هشتم جدول به گونهای است که دو عنصر ۱۱۹ و ۱۲۰ از بلوک اس، ۱۸ عنصر از بلوک جدید جی و ۳۰ عنصر از بلوکهای اف، دی و پی را دربر میگیرد. برخی فیزیکدانان معاصر مانند پکا پیکو به صورت نظری به این نتیجه رسیدهاند که این عنصرهای تازهتر، از اصل آفبا که توضیحدهندهٔ چگونگی پُر شدن لایههای الکترونی است، پیروی نخواهند کرد. به این ترتیب با شناسایی عنصرهای تازهتر، ظاهر جدول تناوبی دچار دگرگونی خواهد شد.