فعل اسنادی / ادب پارسی

چهره‌ی دوستم درهم و گرفته بود. دستش را گرفتم و علت ناراحتی‌اش را پرسیدم. گفت: «نمی‌توانم فعل اسنادی را تشخیص دهم.»

فعل اسنادی / ادب پارسی

به نام خداوند کوه و کمر                        خداوند بخشنده‌ی دادگر

چهره‌ی دوستم درهم و گرفته بود. دستش را گرفتم و علت ناراحتی‌اش را پرسیدم. گفت: «نمی‌توانم فعل اسنادی را تشخیص دهم.»

خندیدم و گفتم: «فعل اسنادی را نمی‌توانی تشخیص دهی ولی حتماً می‌توانی آن را از کسی که می‌داند بپرسی.» وقتی صورتش باز شد و خندید با هم نزد معلم عزیزمان رفتیم و راه‌حل را از او خواستیم. او گفت: «به نظر شما در کدام‌یک از جمله‌های زیر کاری انجام می‌شود؟

الف) هوا کم کم سرد می‌شود.

ب) مجید هر روز 10 صفحه کتاب می‌خواند.»

پس از پاسخ ما ادامه داد:

«درست حدس زدید. در جمله‌ی «الف» فقط سردی به هوا نسبت داده می‌شود ولی در جمله‌ی «ب» عمل خواندن انجام شده است. پس فعل جمله‌ی اول، اسنادی است. انواع دیگر فعل اسنادی عبارت‌اند از: است و بود و گشت و گردید. یادتان باشد که اگر افعال «گشت و گردید» به معنی «چرخید» و «گردش کرد» باشند، اسنادی نیستند.»

وقتی از نزد معلم برگشتیم، دوستم گفت: «راست گفته‌اند که ندانستن عیب نیست؛ نپرسیدن عیب است.»

مطالب مرتبط