1- در علم روانشناسی اطلاعات با تکراری که بر روی آن‌ها صورت می‌گیرد وارد حافظه‌ی کوتاه‌مدت می‌شوند و وقتی به اطلاعات توجه کنید، وارد حافظه‌ی بلندمدت می‌شوند. ما در بازخوانی همان تکرار مطالب را داریم و در بازیابی توجه ویژه روی اطلاعات صورت می‌گیرد. البته بیش‌تر افراد بازیابی را انجام نمی‌دهند؛ زیرا بازیابی فرایندی است که با سختی روبه‌رو است؛ پس وقتی سخت مطالعه می‌کنید یاد می‌گیرید.
2- دانش‌آموزی که بازیابی انجام می‌دهد دارای اعتمادبه‌نفس بیش‌تری است؛ چون وقتی بعد از مطالعه در مرحله‌ی بازیابی، اطلاعاتی را به یاد می‌آورد از ثبت اطلاعات در ذهن خود مطمئن است و به تمرکز روی بخش‌های فراموش‌شده‌ی اطلاعات می‌پردازد. ولی کسی که فقط بازخوانی انجام می‌دهد همیشه نگران این است که مبادا اطلاعات از ذهنش فراموش شده باشد؛ به همین دلیل بارها بر تعداد مرورهای خود می‌افزاید. این موضوع به وضوح در اجرای آزمون‌های سه روز یک‌بار کنکوری‌ها در آخر سال و زمان نزدیک به کنکور قابل لمس است.
3- تحقیقات در مؤسسه‌ی آزمایشگاهی در آمریکا نشان داده است که وقتی فرد یادگیرنده، اطلاعات را با هدف تثبیت برای مدت طولانی به ذهن می‌سپارد با توجه به فرمانی که به مغز داده شده است سلول‌های بیش‌تری از مغز درگیر می‌شوند تا اطلاعات برای مدت طولانی در مغز ذخیره شوند.