گفت و گو با ترلان محمدی دانش آموز دوازدهم تجربی

نام ونام خانوادگی: ترلان محمدی 
پایه ورشته: دوازدهم تجربی

استان/شهرستان : تهران
شغل و تحصیلات پدر: کارمند_لیسانس
شغل وتحصیلات مادر : طراح لباس_لیسانس
سال های حضور در کانون : 1سال

مصاحبه گر : خانم فتح الهی

۱. در آزمون‌های تابستانی با چه هدفی شرکت کردید؟
هدف اصلی من از شرکت در آزمون‌های تابستانی، صرفاً کسب یک تراز یا درصد مطلوب نبود؛ می‌خواستم از همان ابتدا نقاط قوت و ضعف خودم را بشناسم و با یک برنامه منظم، مسیر مطالعاتی سال تحصیلی را با آمادگی بیشتری آغاز کنم.

۲. برنامه مطالعاتی خود را چگونه تنظیم می‌کردید؟
تلاش می‌کردم برنامه‌ام واقع‌بینانه و متناسب با توان مطالعاتی‌ام باشد. مباحث را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم می‌کردم و در کنار مطالعه، زمانی را نیز به تست‌زنی، مرور و تحلیل آزمون اختصاص می‌دادم. برای من، استمرار در اجرای برنامه مهم‌تر از حجم مطالعه بود.

۳. برای افزایش تراز و درصدهای خود چه روشی داشتید؟
بعد از هر آزمون، کار من با پایان آزمون تمام نمی‌شد؛ بلکه تحلیل دقیق کارنامه را انجام می‌دادم. سؤال‌های غلط، نزده و حتی سؤال‌هایی را که با شک پاسخ داده بودم بررسی می‌کردم تا علت اشتباهاتم را پیدا کنم. به مرور متوجه شدم که تحلیل آزمون، به اندازه خود آزمون اهمیت دارد.

۴. با درس‌هایی که در آن‌ها ضعف داشتید چگونه برخورد می‌کردید؟
سعی می‌کردم از درس‌های ضعیف فرار نکنم. ابتدا علت ضعفم را پیدا می‌کردم؛ گاهی مشکل از یادگیری ناقص و گاهی از کمبود تست و مرور بود. سپس برای آن درس زمان مشخصی در برنامه قرار می‌دادم و پیشرفت خودم را در آزمون‌های بعدی ارزیابی می‌کردم.

۵. نقش دفتر برنامه‌ریزی در روند مطالعاتی شما چه بود؟
دفتر برنامه‌ریزی برای من فقط ثبت ساعت مطالعه نبود؛ نوعی آینه برای بررسی عملکردم بود. با ثبت دقیق مطالعه، متوجه می‌شدم زمانم را چگونه صرف کرده‌ام و تا چه اندازه به برنامه‌ای که برای خودم تعیین کرده‌ام پایبند بوده‌ام. همین موضوع باعث شد به مرور نظم بیشتری پیدا کنم.

۶. هنگام مواجهه با یک آزمون سخت یا نتیجه‌ای که مطابق انتظارتان نبود، چه می‌کردید؟
سعی می‌کردم نتیجه یک آزمون را به‌عنوان قضاوتی درباره توانایی خودم در نظر نگیرم. هر آزمون برای من یک فرصت برای شناختن اشتباهات بود. اگر نتیجه مطلوب نبود، به جای ناامیدی، کارنامه را تحلیل می‌کردم و تلاش می‌کردم برای آزمون بعدی یک تغییر مشخص در روش مطالعه‌ام ایجاد کنم.

۷. مهم‌ترین عاملی که به شما در استمرار مطالعه کمک کرد چه بود؟
به نظرم داشتن هدف مشخص و تبدیل آن هدف به قدم‌های کوچک، مهم‌ترین عامل بود. وقتی می‌دانستم برای چه چیزی تلاش می‌کنم، حتی در روزهایی که انگیزه کمتری داشتم، سعی می‌کردم حداقل بخشی از برنامه‌ام را اجرا کنم. به مرور فهمیدم موفقیت بیشتر از آنکه به انگیزه وابسته باشد، به استمرار وابسته است.

۸. برای جمع‌بندی مباحث چه روشی داشتید؟
در زمان جمع‌بندی، ابتدا مباحثی را که بیشتر در آن‌ها خطا داشتم مشخص می‌کردم. سپس با مرور نکات مهم، بررسی تست‌های نشان‌دار و حل تست‌های منتخب، مطالب را تثبیت می‌کردم. تلاش می‌کردم جمع‌بندی را به روزهای پایانی موکول نکنم و مرور را در طول مسیر انجام دهم.

۹. اگر بخواهید یک توصیه به دانش‌آموزانی که تازه مسیر آزمون‌ها را شروع کرده‌اند داشته باشید، چه می‌گویید؟
به نظرم نباید در ابتدای مسیر، خودمان را با دیگران مقایسه کنیم. هر دانش‌آموز باید مسیر رشد خودش را پیدا کند. مهم این است که در هر آزمون نسبت به آزمون قبل، اشتباهات کمتری داشته باشیم و روش مطالعه‌مان را بهتر کنیم. مسیر موفقیت با قدم‌های کوچک اما پیوسته ساخته می‌شود.

۱۰. هدف شما برای ادامه مسیر چیست؟
هدف من این است که با حفظ نظم و استمرار، نقاط ضعفم را به‌تدریج برطرف کنم و در هر آزمون یک قدم به هدف نهایی‌ام نزدیک‌تر شوم. می‌دانم مسیر کنکور طولانی است و موفقیت در آن به تلاش مستمر، برنامه‌ریزی و صبوری نیاز دارد؛ بنابراین می‌خواهم به جای تمرکز صرف بر نتیجه، روی ساختن یک روند مطالعاتی درست تمرکز کنم.