ربات / علم رباتیک(متناسب با آزمون 31 اردیبهشت)
هر سازهای که ساختة دست بشر باشد و عمل خاصی را به صورت خودکار و یا نیمه خودکار انجام دهد، ربات نامیده میشود. رباتها لزوماً بهوسیلة انسانها هدایت نمیشوند. بسیاری از امور به وسیلة رباتها و با حداقل دخالت انسان و یا حتی بدون دخالت نیروی انسانی انجام میشود.
واژة ربات از کلمة Robota و یا Robotnik به معنی برده، بنده و کار اجباری نشأت گرفته است.
در ساخت رباتها، شبیهسازی از انسان مدنظر است.
برخی از انواع رباتها عبارتند از: رباتهای صنعتی، خانگی، انساننما، امدادگر و ... .
بیشتر رباتها سه مشخصة زیر را دارند:
دارای حرکت و پویایی هستند.
قابلیت برنامهریزی براي انجام کارهای مختلف دارند.
بعد از برنامهریزی، وظایفشان را بهصورت خودکار انجام میدهند.
مزایای استفاده از رباتها عبارتند از:
- یک ربات میتواند کارهایی که انسانها قادر به انجام آن هستند، سادهتر و بدون خطا انجام دهد.
- رباتها میتوانند کارهای خطرناک مانند نظارت بر تأسیسات انرژی هستهای یا کاوش یک آتشفشان را امکانپذیر سازند.
- رباتها میتوانند کارها را دقیقتر از انسانها انجام دهند و روند پیشرفت در علم پزشکی و سایر علوم کاربردی را سرعت بخشند.
رباتها به یک شالوده و اساس مکانیکی به عنوان اسکلت نیاز دارند، تا بقیة اجزاء روی آن سوار شوند و توانایی اجرای فرامین برنامهریزی شده را داشته باشند. برای کنترل ربات از حسگرها و قسمتهای الکترونیکی استفاده میشود که میتوانند صوت، حرارت، نور و انواع اشعهها مانند مادون قرمز و ... را تشخيص دهند. سپس با برنامهریزی به ربات، قدرت تشخیص و تصمیمگیری در شرایط مختلف داده میشود. اعمالی که رباتها انجام میدهند، بهوسيلة میکروپروسسورها و میکروکنترلرها کنترل میشوند. میتوانیم با توجه به کاربرد ربات، رباتهایی را شامل دو بعد سختافزاری و نرمافزاری و يا فقط نرمافزاري طراحی کنیم.
شاخههای اصلی علم رباتیک شامل الکترونیک، مکانیک و نرمافزار میباشد.
برای برنامهنویسی ربات از نرمافزارهایی مانند BASCOM و Codevision AVR میتوان استفاده کرد.
قوانین سهگانة رباتیک عبارتند از:
یک ربات نباید به هستی انسان آسیب برساند یا بهواسطة بیتحرکی، زندگی یک انسان را به مخاطره بیاندازد.
یک ربات باید از دستوراتی اطاعت کند که بهوسیلة انسان به او داده میشود؛ جز در مواردی که با قانون یکم در تضاد هستند.
یک ربات باید تا جاییکه با قوانین یکم و دوم در تضاد نباشد از خود محافظت کند.
در تعریف رایانش ابری کلمة Cloud استعاره از اینترنت است.
پردازش ابری، یک تغییر بسیار عمده را در چگونگی ذخیرهسازی اطلاعات و اجرای برنامههای کاربردی به وجود آورده است. در پردازش ابری به جای قرار گرفتن برنامههای کاربردی و دادهها بر روی یک رایانة شخصی، همه چیز بر روی ابر قرار داده میشود که مجموعهای متشکل از چندین رایانه و سرور است و ما از طریق اینترنت به آنها دسترسی داریم. پردازش ابری به کاربر اجازه میدهد به تمام برنامههای کاربردی و اسناد خود، از هر جای دنیا دسترسی پیداکند و او را از وابستگی به استفاده از رایانة روی میز کار خودش رها میکند و به او کمک میکند با دیگران همکاری کند.
نقاط قوت رایانش ابری عبارتاند از: هزینههای رایانهای کمتر، کارایی توسعه یافته، هزینههای نرمافزاری کمتر، ظرفیت نامحدود ذخیرهسازی، دسترسی جهانی به اسناد، در اختیار داشتن آخرین و جدیدترین نسخه، سادهتر شدن همکاری گروهی و استقلال از سختافزار.
نقاط ضعف رایانش ابری عبارتاند از:
رایانش ابری نیاز به اتصال دائمی به اینترنت دارد.
رایانش ابری با اتصالهای اینترنتی کم سرعت کار نمیکند.
پردازش ابری در مواردی میتواند کند باشد.
ویژگیهای برنامهها در ابر ممکن است محدود باشند.
در رایانش ابری دادههای ذخیره شده ممکن است از امنیت کافی برخوردار نباشند.
