ذخیره تضمین محصولات

ذخيره : نوعی بدهي است که زمان تسویه و يا تعیین مبلغ آن توأم با ابهام نسبتاً قابل توجه است

ذخاير را مي‌توان از ساير بدهيها مانند حسابهاي پرداختني تجاري و ساير حسابها و اسناد پرداختني متمايز کرد، زيرا در‌مورد زمان تسويه ویا مبلغ آن ابهام وجود دارد. حسابهاي پرداختني تجاري، بدهي بابت کالاها و خدمات دريافت شده‌ای است که صورتحساب آن دريافت گردیده يا با فروشنده در مورد مبلغ و زمان پرداخت مابه‌ازاي آن توافق شده است. بنابراين وجه تمايز اصلي حسابهاي پرداختني تجاري با ذخاير اين است که مبلغ آن با توجه به صورتحساب و زمان پرداخت آن نيز از طريق توافق با فروشنده مشخص می‌گردد.

مثال:

شرکت بهرام تا پایان سال 96 معادل 12 دستگاه محصول الف را به بهای هر دستگاه 25.000.000 ریال به فروش می رساند. این شرکت محصولات خود را برای یک سال از تاریخ فروش ضمانت می کند. کانال هنرستان حسابداری. تجارب گذشته نشان می دهد که هزینه تضمین محصولات به طور متوسط معادل 3 % فروش می باشد. ثبت حسابداری برآورد هزینه تضمین محصول به قرار زیر است:

هزینه تضمین محصولات 9.000.000

                   ذخیره تضمین محصول 9.000.000

   12× 25.000.000 = 300.000.000    کل فروش                                                 

    300.000.000 × 3% = 9.000.000            بدهی برآوردی تضمین محصولات

فرض کنید در تاریخ 11/1/97 خدماتی به ارزش 5.000.000 ریال بابت تضمین محصول ارائه می شود:

  ذخیره تضمین محصول 5.000.000

                   موجودی نقد/موجودی کالا یا قطعات 5.000.000

ادامه مثال: فرض کنید در مثال بالا تا پایان سال 96 مبلغ 2.000.000 ریال خدمات پس از فروش ارائه شده باشد. در این صورت سند حسابداری آن به صورت زیر خواهد بود:

هزینه تضمین محصول 9.000.000

               ذخیره تضمین محصول 7.000.000

               موجودی نقد/موجودی کالا یا قطعات 2.000.000

بخشی از مبلغ (7.000.000 ریال) که انتظار می رود خدمات آن در آینده انجام گیرد تحت عنوان ذخیره ثبت می شود. میزان ذخیره لازم به صورت زیر محاسبه می شود:

 12×25.000.000× 3% = 9.000.000 – 2.000.000 = 7.000.000

✅ذخیره تضمین محصول به عنوان بدهی  در ترازنامه و هزینه تضمین محصول در قسمت  "هزینه های فروش، اداری و عمومی" در صورت سود و زیان گزارش می شود.