در مجموعه مطالب «ابیات کنکوری» ، ابیاتی را برای شما انتخاب می کنیم که در کنکورهای سراسری سال های گذشته از آن ها ، سوال طرح شده است. سال و دفترچه و شماره سوالی که این ابیات در آنها طرح شده است به عنوان شناسنامه این ابیات ذکر می گردد.
امید است بتوانید با مطالعه این مطالب ، از نکات ادبی مانند نوع نگارش کلمات ، معانی ابیات و آرایه های ادبی به کار رفته در آن استفاده کنید.
ضمنا متن سوالی که بیت زیر در آن بوده است ، در پایین بیت منتشر می گردد. شما نیز می توانید نظر خود را درباره گزینه صحیح این سوال ، با ذکر دلیل زیر همین متنبنویسید.
«سوال 21 نظام قدیم ریاضی در کنکور 98»
اگر پای در دامن آری چو کوه
سرت ز آسمان بگذرد در شکوه
«سعدی»
تفسیر کانونی: یکی از عوامل سربلندی ، سکوت به موقع و گوش دادن دقیقه. انسان های بزرگ بیشتر از اینکه حرف بزنند ، گوش می کنند. کمتر و به موقع صحبت کردن و بیشتر و با دقت گوش دادن ، یکی از کارهایی که توی زندگیت و مخصوصاً در زمان کسب علم و دانش خیلی به رشد و پیشرفت تو میتونه کمک کنه.
نکات ادبی:
قلمرو زبانی
آری : بیاوری/ شکوه: شوکت، هیبت
قلمرو ادبی
کنایه: «پای در دامن آوردن» کنایه از «گوشهنشینی اختیار کردن»، «سر ازآسمان گذشتن» کنایه از «سرافراز و سربلند شدن»/ تشبیه: «چو کوه»/ تشخیص: «پای در دامن آوردنِ کوه»/ جناس: «کوه و شکوه»/ مراعاتنظیر: «سر و پا»
قلمرو فکری
معنا: اگر مانند کوه گوشهنشینی اختیار کنی، مقامی والاتر از آسمان به دست میآوری.
مفهوم: گوشهنشینی مایة سربلندی است.