سوار آبی از کاندینسکی تا جکسون پالاک

سوار آبی عنوان گروهی از نقاشان اکسپرسیونیست است که در سال 1911 در آلمان شکل گرفت

سوار آبی  از کاندینسکی تا جکسون  پالاک

سوار آبی عنوان گروهی از نقاشان اکسپرسیونیست است که در سال 1911 در آلمان شکل گرفت. این جریان هنری تشکیلاتی نه‌چندان جدی را به وجود آورد. نام سوار آبی، که از عنوان یکی از کارهای کاندینسکی گرفته شد، بر یک «سالنامه» یا جُنگ نیز قرار گرفت و آن مجموعه‌ای از مقالات و تصویرها بود که به وسیله‌ی کاندینسکی و فرانتس مارک در 1912 انتشار یافت. کاندینسکی و فرانتس مارک، در سال 1911 نمایشگاهی را در گالری تان‌هاوزر در شهر مونیخ برپا کردند و پل کله و آوگوست ماکه از جمله‌ی دیگر اعضای برجسته‌ی این گروه بودند.

هدف‌های این گروه هیچ‌ گاه به طور دقیق تعریف نشد و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های آفرینشی کاملاً متفاوت بودند. وجه مشترک آن‌ها این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به گونه‌ای نمادین به واقعیات روحی و معنوی، که مغفول امپرسیونیست‌ها قرار گرفته بودند، تجسم بخشند.

اکسپرسیونیسم بین سال‌های 1903 تا 1905، جنبش مسلط هنری در آلمان بود و رهبری آن را هنرمندان گروه سوار آبی بر عهده داشت. نقاشانی که با این اصطلاح توصیف می‌شوند، بیش از آن‌که سبک مشترکی داشته باشند، در نگرش و دیدگاه دارای وجه اشتراک‌اند: همه می‌خواهند در برابر قیود سبک‌های سنتی طغیان کنند، روش‌های تکنیکی دستوری را زیر پا نهند و معیارهای هنر تکمیل‌شده بر طبق ضوابط دیرینه‌ی زیباشناختی را لغو و بی‌معنا اعلام کنند؛ دارای روحیه‌ای پرخاشگرند و بیانگریِ آزاد و خودانگیخته را طلب می‌کنند. بارزترین نمونه‌ی این خودانگیختگی، نقاشی کنشی جکسون پالک است. این جنبش با تاشیسم پیوند دارد و تا حد زیادی نقاشان اروپایی دهه‌های 1950 و 1960 را تحت تأثیر قرار داده است.

اعضای گروه سوار آبی چند نمایشگاه سیار ترتیب دادند که پیوندهای بین‌المللی آن‌ها را تقویت کرد و آثار نقاشانی همچون پیکاسو، براک و دورَن در آن‌ها به نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نماینده‌ی اوج اکسپرسیونیسم آلمان به شمار می‌آید.

نقاشی


منبع :