پله و قسمت‌های مختلف آن - رشته‌ی ساختمان

پله معمول­ترین وسیله­ی ارتباط بین دو سطح با ارتفاع مختلف است (در ساختمان). گاهی اختلاف دو سطح آن­قدر کم است که فقط به یک پله، آن هم کوتاه نیاز است. با تسلط بر طراحی و مهارت در اجرای صحیح، می­توا...

پله و قسمت‌های مختلف آن - رشته‌ی ساختمان

«پله و قسمت‌هاي مختلف آن»

پله معمول­ترین وسیله­ی ارتباط بین دو سطح با ارتفاع مختلف است (در ساختمان). گاهی اختلاف دو سطح آن­قدر کم است که فقط به یک پله، آن هم کوتاه نیاز است. با تسلط بر طراحی و مهارت در اجرای صحیح، می­توان در ساختمان، پله­ای به وجود آورد که در مواقع معمولی کاملاً قابل استفاده و راحت و در صورت بروز خطر مانند آتش­سوزی، پله­ای ایمن و مقاوم باشد.

اجزای تشکیل دهنده­ی پله و پلکان:

کف پله: به سطح فوقانی پله گفته می­شود یعنی جایی که پا بر آن قرار می­گیرد.

ارتفاع پله: فاصله­ی عمودی کف­های دو پله­ی متوالی، ارتفاع پله نام دارد.

پیشانی پله: قطعه­ای عمودی است که میان دو کف دو پله­ی متوالی، قرار دارد.

گونه­ی پله: سطح (سطوح) بغل پله، گونه نام دارد.

عرض پله: فاصله­ی بین گونه­های پله را«عرض پله» می­گویند. تک پله طول ندارد.

لب پله: پیش­آمدگی کف پله از پیشانی، لب پله نام دارد. وجود آن باعث بزرگ­تر شدن کف پله می­شود.

شیار کف پله: در کف پله، یک یا چند شیار (گودی) در امتداد عرض پله به وجود می­آورند. این شیارها برای جلوگیری از لیز خوردن هستند. بعضی پله­ها فاقد شیارند.

ردیف پله (رشته­ی پله- بازوی پله): به مجموعه­ی پله­های متوالی بین دو اختلاف سطح، ردیف پله می­گویند. یک ردیف پله، حداقل از سه پله­ی متوالی تشکیل می­شود.

خط مسیر پله: این خط نشان می­دهد که پله از کجا شروع و به کجا ختم می­شود. خط مسیر پله در روی پلان و وسط عرض پله­ها رسم می­شود.

خط شیب پله: خطی است که لبه­ی پله­های  یک ردیف پله را به یکدیگر وصل می­کند.

زاویه­ی شیب پله: زاویه­ی بین خط شیب پله با افق را زاویه­ی شیب پله می­گویند.

حجم پله: عبارت است از ضخامت سقف زیر یک ردیف پله.

طول پله: طول افقی یک ردیف پله، طول پله نام دارد.

پاگرد: محلی (سطحی) است که شخص، پس از پیمودن یک ردیف پله بر آن قدم می­گذارد.

طول راه پله: مجموع طول پله و پاگرد(پاگردها)، طول راه پله نام دارد.

نرده­ی پله: وسیله­ای است که برای ایمنی و جلوگیری از سقوط اشخاص بر روی ردیف پله نصب می­شود.

دست­انداز پله: وسیله­ای است که بر روی نرده و به موازات خط شیب پله نصب می­شود.

چشم پله: اگر فاصله­ای بین دو ردیف پله(یک ردیف رفت و یک ردیف برگشت) باشد، آن فاصله، چشم پله نامیده می­شود.

فضای پله: سطحی است که پله­ها، پاگرد(پاگردها) و چشم پله (در صورت وجود) اشغال می­نماید.

اندازه­ی ارتفاع پله مناسب برای مکان­های مختلف عبارت­انداز:

پله­های آزاد: 14 سانتی­متر

پله­های سالن­های اجتماعات، سینما‌ها و . . . : 16 سانتی­متر

پله­های مدارس: 17-16 سانتی­متر

پله­های منازل: 19-17 سانتی­متر

پله­های فرعی: تا 20 سانتی­متر

ارتفاع سرگیر: هرگاه یک ردیف پله روی ردیف پله­ی دیگری قرار گیرد، برای حرکت راحت و ایمن، حداقل ارتفاع 2 متر باید باشد.

 

 

«سعيد كمالو – مسئول دفترچه‌ي ساختمان»