گفت‌وگو با پدر مانیا جواهری، رتبه‌ی 9 هنر ایثارگران از کرج

دخترم اول رشته‌ی انسانی را انتخاب کرد. بعد از یک سال تحصیل در رشته‌ی انسانی تصمیم گرفت در رشته‌ی هنر ادامه‌تحصیل بدهد.

گفت‌وگو با پدر مانیا جواهری، رتبه‌ی 9 هنر ایثارگران از کرج

تغییر رشته نقطه‌ی عطفی در زندگی مانیا بود


لطفاً خودتان را معرفی کنید.

آرش جواهری هستم. نویسنده‌ام و تولیدکننده‌ی مواد غذایی هم هستم.

مانیا از چه سالی تصمیم گرفت رشته‌ی هنر را انتخاب کند؟

دخترم اول رشته‌ی انسانی را انتخاب کرد. بعد از یک سال تحصیل در رشته‌ی انسانی تصمیم گرفت در رشته‌ی هنر ادامه‌تحصیل بدهد. کار من به‌نوعی با هنر مرتبط است و خودم با هنر بیشتر از رشته‌ی انسانی موافق بودم. در کودکی استعداد ادبیات و نقاشی را در مانیا می‌دیدیم. مانیا کارهای خلاقانه‌ی زیادی انجام می‌دهد. از کودکی با کاغذ اجسام دکوراتیو درست می‌کرد و در پی ساخت اجسام خلاقانه بود.

در طول این سال‌ها، شما و همسرتان چه سهمی در پیشرفت مانیا داشته‌اید؟

همسرم بر تحصیل او نظارت داشت و من مدیریت بحران را بر عهده داشتم. در وضعیت عادی تمام کارهای درسی‌اش را با مادرش هماهنگ می‌کرد و مادرش زحمت زیادی برایش کشید. مادرش تک‌تک کارنامه‌هایش را برایش پرینت می‌گرفت و تمام نمودارهای پیشرفت و کارنامه‌ی آزمون‌ها را پایه‌پای او تحلیل می‌کرد. همسرم کارشناسی حسابداری دارد. حتی گفت‌وگوهای سایت و مجله را می‌خواند و نکات مهم را برای مانیا می‌گفت. در تمام ساعت‌هایی که مانیا برای مشاوره می‌رفت، مادرش همراهش بود و انگار دوباره مسیر تحصیل را طی کرد. من هم هر زمان وضعیت بحرانی و خاصی برای تصمیم‌گیری وجود داشت، سعی می‌کردم راهنمایی‌اش کنم. به‌نظرم پدر و مادر بیشتر وظیفه‌ی پرورش شخصیت فرزندان خود را دارند تا اینکه بخواهند آن‌ها را به سمت درس‌خواندن سوق بدهند. الان هم در گفت‌وگوهای خانوادگی به این نتیجه می‌رسیم که در کشورمان دکترای هنر زیاد داریم؛ اما هنرمند خوب خیلی کم داریم. همیشه به مانیا گفته‌ام که تحصیلات دانشگاهی بسیار عالی و اساس و پایه‌ی کار است؛ اما باید تلاش کند تا هنرمند و هنرشناس خیلی خوبی شود. تحصیلات دانشگاهی باید به هنرمند‌شدن او کمک کند.

از کودکی چه تصمیم‌های خوبی برایش گرفته‌اید؟

پدر: وقتی پایه و اساس کار را آماده می‌کنیم، استعدادها شکوفا می‌شود. در خانه‌ی ما همیشه کتاب ارزش خاصی داشته است. دوست داشتیم مانیا از کودکی مهارت‌های زندگی را بیاموزد و اهمیت تحصیل را در زندگی درک کند. اخلاق و روابط اجتماعی برایمان اهمیت زیادی داشت. وقتی کودک با این مباحث آشنا می‌شود به‌طبع راه درست را انتخاب می‌کند. این روندی مستمر است. تغییر رشته، نقطه‌ی عطفی در زندگی مانیا بود و او را از دانش‌آموز متوسط در رشته‌ی انسانی به دانش‌آموزی قوی در رشته‌ی هنر تبدیل کرد. از کودکی او را به یادگیری پیانو تشویق کردیم و روی عملکرد ذهنی‌اش تأثیر خوبی گذاشت و باعث بتواند هم‌زمان چند کار را انجام دهد یا چند درس را بخواند. اهمیت و ارزش کتاب‌خواندن در خانه‌ی ما باعث شد اطلاعات عمومی مانیا گسترده شود. همیشه درباره‌ی موضوع‌های گوناگون با هم گفت‌وگو می‌کنیم و این گفت‌وگوها در شکل‌گیری شخصیت کودک تأثیرگذار است.

عملکرد کانون را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

پدر: برادر مانیا هم رتبه‌ی 19 انسانی شد و دانش‌آموز کانون بود. پسرم حقوق دانشگاه تهران درس خوانده است. کانون برای کنکور، سنجش‌ها، آموزش‌ها و راهنمایی‌های خوبی دارد. باعث می‌شود دانش‌آموز به‌مرور آگاهی‌اش از مسیری که طی می‌کند بیشتر شود و از عملکردش بازخوردهای به‌موقع بگیرد. پشتیبان‌های کانون بسیار دلسوز هستند. آقای مبینی که پشتیبان کانون هستند، بسیار دلسوزانه کار می‌کنند. ایشان برای هر دانش‌آموز با توجه به شخصیت تحصیلی خاص او برنامه‌ریزی می‌کنند و شیوه‌های تشویقی خاصی دارند.