خودتنظیمی مهارتی حیاتی است

ما بزرگ‌ترها اگر در محل کار غیبت کنیم، مشکل بزرگی پیش نمی‌آید و هیچ‌کس ما را به‌دلیل خوردن کیک برای صبحانه جریمه نمی‌کند.

خودتنظیمی مهارتی حیاتی است

ما بزرگ‌ترها اگر در محل کار غیبت کنیم، مشکل بزرگی پیش نمی‌آید و هیچ‌کس ما را به‌دلیل خوردن کیک برای صبحانه جریمه نمی‌کند. پس چرا در محل کار خود حاضر می‌شویم؟ چرا برای صبحانه کیک نمی‌خوریم؟ شاید بهتر باشد بپرسم: چگونه می‌توانیم کار اشتباه نکنیم؟ چگونه می‌توانیم از خوردن کیک برای صبحانه خودداری کنیم یا چگونه می‌توانیم غذای سالمی را بخوریم که خوشمزگی‌اش کمتر از غذای ناسالم است؟

پاسخ به این سؤال، داشتن مهارت خودتنظیمی است. این مهارتی حیاتی است.

آندره بل تعریف شفافی از خودتنظیمی دارد: خودتنظیمی یعنی شخص خودش را کنترل کند.

این تعریف برای طیف وسیعی از سازمان‌ها هم کاربرد دارد؛ اما برای اهداف ما، مفهوم روان‌شناختی خودتنظیمی مدنظر است. روان‌شناسان یکی از این دو حالت را در نظر می‌گیرند: خودتنظیمی رفتاری و خودتنظیمی عاطفی.

خودتنظیمی رفتاری: به توانایی عملکرد بلندمدت و سودمند و مطابق با عمیق‌ترین ارزش‌های فرد گفته می‌شود. برای نمونه‌، وقتی هر روز به‌سختی از خواب بیدار می‌شوید تا به سر کار بروید، اگر اهدافتان را به یاد می‌آورید و خود را متقاعد می‌کنید کارتان را به سرانجام برسانید، به مهارت خودتنظیمی رفتاری دست یافته‌اید.

خودتنظیمی عاطفی: این خودتنظیمی شامل کنترل احساسات یا تأثیرگذاری بر آن‌هاست. اگر تابه‌حال از عصبانیت خود صحبت کرده‌اید یا حین عصبانیت خود را آرام کرده‌اید، مهارت خودتنظیمی عاطفی از خود نشان داده‌اید.

منبع: www.positivepsychology.com

کاوه حسین‌پور کمالی
مترجم : کاوه حسین‌پور کمالی