رتبه‌‌های یک‌رقمی از نقش اولیای خود می‌گویند (2)

نمی‌توان از موفقیت رتبه‌های یک‌رقمی گفت، اما به نقش مؤثر اولیای آن‌ها اشاره نکرد.

رتبه‌‌های یک‌رقمی از نقش اولیای خود می‌گویند (2)

نمی‌توان از موفقیت رتبه‌های یک‌رقمی گفت، اما به نقش مؤثر اولیای آن‌ها اشاره نکرد. بدون شک نقش پدرها و مادرهای رتبه‌های یک‌رقمی فقط تهیه‌ی امکانات و ایجاد آرامش در خانه نیست و می‌توان گفت بهترین مشاوران آن‌ها، پدر و مادرشان بوده‌اند. در این گزارش، رتبه‌های یک‌رقمی سال 98 از نقش اولیای خود می‌گویند.

پیام کریمی، رتبه‌ی 10 هنر از شهرکرد

از آن‌جا که در کنار درس‌خواندن کارهای عملی هم داشتم، نیازمند آرامش بودم. پدر و مادرم سعی می‌کردند این آرامش را ایجاد و حفظ کنند. از طرفی، تمام منابع موردنیازم را تأمین کردند. (پیام 5 سال کانونی بود و در 64 آزمون برنامه‌ای کانون شرکت کرد.)


سعید قزی، رتبه‌ی 9 انسانی کشور از سبزوار

پدر و مادرم هرچند ابتدا با انتخاب‌رشته‌ام موافق نبودند، با حمایت و حفظ آرامش خیلی کمکم کنند. خیلی از اولیا را می‌دیدم که با تحت‌فشارقراردادن فرزندشان می‌خواستند به او کمک کنند. پدر و مادر من همیشه به من آرامش می‌دادند و اگر انتظاراتی داشتند، چیزی را به من تحمیل نمی‌کردند. خانواده‌ام زودتر از خودم کارنامه‌ی روز آزمون را دریافت و بررسی می‌کردند و عملکردم را در درس‌ها می‌دیدند. نتیجه را پدرم به من اطلاع می‌داد. او  همیشه مشاور و دوست من بود تا پیشرفت کنم. (سعید 4 سال کانونی بود و در 26 آزمون برنامه‌ای کانون شرکت کرد.)


شقایق امامی، رتبه‌ی 2 ریاضی از رشت

پدر و مادرم هم از لحاظ روحی و معنوی و هم از لحاظ تأمین احتیاجات، همراهم بودند. مادرم در زمینه‌ی مشاوره خیلی راهنمایی می‌کردند. خودشان در سایت‌های گوناگون صحبت‌های مشاوران را می‌خواندند و نکاتی را که مناسب بود و به دردم می‌خورد، به من می‌گفتند. در سال‌های اولی که عضو کانون شده بودم، همیشه در آزمون‌ها همراهم بودند. (شقایق 4 سال کانونی بود و در 73 آزمون برنامه‌ای کانون شرکت کرد.)