رتبه‌‌های یک‌رقمی از نقش اولیای خود می‌گویند (1)

نمی‌توان از موفقیت رتبه‌های یک‌رقمی گفت، اما به نقش مؤثر اولیای آن‌ها اشاره نکرد.

رتبه‌‌های یک‌رقمی از نقش اولیای خود می‌گویند (1)

نمی‌توان از موفقیت رتبه‌های یک‌رقمی گفت، اما به نقش مؤثر اولیای آن‌ها اشاره نکرد. بدون شک نقش پدرها و مادرهای رتبه‌های یک‌رقمی فقط تهیه‌ی امکانات و ایجاد آرامش در خانه نیست و می‌توان گفت بهترین مشاوران آن‌ها، پدر و مادرشان بوده‌اند. در این گزارش، رتبه‌های یک‌رقمی سال 98 از نقش اولیای خود می‌گویند.

علی‌اصغر عبدی، رتبه‌ی 8 تجربی از بافت

در موفقیت من، مهم‌ترین نقش را اولیایم داشتند. پدرم زحمت می‌کشید و از نظر مالی حمایتم می‌کرد و مادرم پیگیر امور درسی‌ام بودند. با معلمان و اولیای مدرسه در ارتباط بود. همچنین خواهرم با اینکه دانشجو بود، نتایجم را پیگیری می‌کرد و راهنمایی‌ام می‌کرد. خانواده از نظر روحی هم خیلی کمکم می‌کردند. با اینکه برنامه‌ریزی‌ها را خودم انجام می‌دادم، از مشورت‌ها و نظرات اولیا و پشتیبان‌ویژه‌ام استفاده می‌کردم. (علی‌اصغر 7 سال کانونی بود و در 116 آزمون برنامه‌ای کانون شرکت کرد.)

شکیبا دانشور، رتبه‌ی 10 تجربی از تنکابن

پدر و مادرم از لحاظ عاطفی خیلی حمایتم کردند. مادرم به‌خاطر من زودتر از موعد خود را بازنشسته کرد تا بتواند به درس‌هایم رسیدگی کند. در اسفند و اردیبهشت که از نظر روحی افت‌وخیز داشتم، با کمک خانواده و به‌ویژه مادرم، توانستم خودم را جمع‌وجور کنم و دوباره به وضعیت قبل برگردم. در روزهای جمعه، با مادرم آزمون را تحلیل می‌کردیم و به من می‌گفتند اشتباهاتم را یادداشت کنم تا دوباره تکرار نکنم. به برنامه‌ریزی‌هایم نیز نظارت می‌کردند. (شکیبا 9 سال کانونی بود و در 146 آزمون برنامه‌ای کانون شرکت کرد.)