پرونده‌ی هنر: چرا پرونده‌ی هنر؟

چرا پرونده‌ی هنر؟ شاید سؤال شما هم باشد که حضور پرونده‌ی هنر در مجله‌ی سرای دانش به چه کار می‌آید؛ خصوصاً برای دانش‌آموزان ریاضی و تجربی!

پرونده‌ی هنر: چرا پرونده‌ی هنر؟

چرا پرونده‌ی هنر؟ شاید سؤال شما هم باشد که حضور پرونده‌ی هنر در مجله‌ی سرای دانش به چه کار می‌آید؛ خصوصاً برای دانش‌آموزان ریاضی و تجربی!

هنر به طور کلی و هنر نقاشی به صورت خاص، قدرت تخیل و تجسم را تقویت می‌کند. علت وجودی پرونده‌ی هنر، آموختنِ دیدن است. سواد بصری را باید آموخت؛ همان طور که سواد نوشتن و خواندن را یاد می‌گیریم. هر سبک و مکتب هنری نوعی از دیدن را یاد می‌دهد. امپرسیونیست‌ها مانند پی‌یر اگوست رنوار، کلود مونه و... می‌گفتند زندگی یعنی دیدن زیبایی. هر تابلوی این هنرمندان نوعی شادی زندگی و تازگی و طراوت را القا کرده و جلوه‌ی نور و رنگ را در یک لحظه از زمان شکار می‌کند. کلود مونه پانزده نما از دو تل یونجه در لحظات مختلف روز نشان داد تا تنوع بی‌پایان رنگ را که از نورهای مختلف حاصل می‌شود نشان دهد، یا یک کلیسا را، نه به صورت یک عمارت ظریف و بغرنج معماری، بلکه صرفاً به صورت توده‌ای از رنگ‌ها نقاشی کرد؛ چون خودش می‌گفت: «کل جهان برای من شبیه لکه‌های رنگ بر یک بوم بسیار بزرگ نقاشی است».

امپرسیونیسم اولین جنبش هنر نوین است که به نور که مادر رنگ‌هاست با نگاهی علمی نگریست. پُل سزان تئوری‌پرداز پیشگام نقاشی در پایان قرن نوزدهم معتقد بود که هنرمند نباید مثلاً یک سیب را نقاشی کند بلکه باید آن‌چه را می‌بیند نقاشی کند. این یعنی دیدن (کسی که می‌بیند) مهم‌تر از موضوع دیدن است و هنر نقاشی متفاوت دیدن را یاد می‌دهد و سواد بصری را می‌افزاید.

استفاده از رنگ‌های خالص و شفاف با قلم‌ضربه‌های سریع از ویژگی‌های بارز تابلوهای امپرسیونیست‌هاست؛ تلاش می‌کردند تا با سرعت، دریافت لحظه‌ای خود را از جلوه‌های گوناگون طبیعت به نمایش بگذارند. دقت و موشکافی علمی نور و رنگ در آثار امپرسیونیست‌ها برجسته است.

منبع :