سؤالی که نظم و تلاش را برمی‌انگیزد

ما دو جور سؤال‌کردن داریم. گاهی سؤال می‌کنیم تا در کارمان تأخیر بیندازیم.

سؤالی که نظم و تلاش را برمی‌انگیزد

ما دو جور سؤال‌کردن داریم. گاهی سؤال می‌کنیم تا در کارمان تأخیر بیندازیم. مانند این سؤال که «کیفی بخوانم یا کمّی؟ یعنی زیاد بخوانم یا کم ولی باکیفیت؟» نمونه‌ی دیگر این سؤال این است که از خود یا مشاورمان می‌پرسیم: «آیا می‌توانم پیشرفت کنم؟» این سبک از سؤال‌کردن، بازدارنده است؛ زیرا اصل زحمت و تلاش را به تأخیر می‌اندازد. به‌قول صائب تبریزی «عرق سعی محال است که گوهر نشود».

اما جنس سؤال‌کردن دانش‌آموز ساعی به‌طورکلی فرق می‌کند. سرشار از امید و انگیزه و کار و تلاش بیشتر است و چون پشتکار دارد، فرصتی برای از‌دست‌دادن یا شک‌کردن به توانایی‌ خود ندارد.

با هر سؤالی که می‌کند انرژی تازه و تحرک بیشتری در خودش برمی‌انگیزد و آن را تقویت می‌کند. وقتی سؤال می‌کند، در حقیقت، از خودش می‌پرسد: «چه کار تازه‌ای هست که باید انجام بدهم؟»

منبع :

در صورتی که نظر شما دارای محتوای مثبت ، علمی و آموزشی است ولی ثبت نمی شود با انشا و ادبیات متفاوت ( بدون تمسخر ،بدون فضای چت روم ، بدون تحقیر یا توهین دیگران) مجددا ارسال نمایید